Schronisko na Łopienniku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Schronisko na Łopienniku
Ilustracja
Schronisko w 1968 roku
Państwo  Polska
Pasmo Bieszczady Zachodnie
Wysokość 889 m n.p.m.
Data otwarcia 1965
Właściciel Zrzeszenie Studentów Polskich Warszawa
Położenie na mapie Bieszczadów Zachodnich
Mapa lokalizacyjna Bieszczadów Zachodnich
Schronisko na Łopienniku
Schronisko na Łopienniku
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Schronisko na Łopienniku
Schronisko na Łopienniku
Ziemia49°13′58″N 22°20′49″E/49,232750 22,346917

Schronisko na Łopienniku zwane również Chatką na Horodku – nieistniejące obecnie schronisko turystyczne (chatka studencka), położone na szczycie Horodka (889 m n.p.m.), na południe od szczytu Łopiennika (1069 m n.p.m.) w Bieszczadach Zachodnich.

Obiekt powstał w latach 50. XX wieku jako wojskowy posterunek obserwacyjno-meldunkowy; obok budynku znajdowała się drewniana wieża obserwacyjna. Po opuszczeniu obiektu przez wojsko, został on przejęty przez PTTK, które urządziło w nim niezagospodarowany schron turystyczny. Stan taki trwał od 1965 roku, kiedy budynek zagospodarowało Zrzeszenie Studentów Polskich z Warszawy, tworząc tu schronisko. Dysponowało ono 30 miejscami noclegowymi, nie było zelektryfikowane, a woda donoszona była z położonego poniżej źródła. Gospodarzami schroniska byli kolejno: Witold Cygan (do 1969 roku), Olgierd Łotoczko (do 1973 roku) oraz Maciej Pytel. Schronisko zostało zamknięte przez sanepid latem 1974 (oficjalnie z powodu braku wody i obecności myszy i pcheł), po czym spłonęło w 1977 roku (istnieją hipotezy, że zostało celowo podpalone).

Piesze szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

W pobliżu szczytu Horodka przebiega szlak turystyczny czarny z Łubnego i Jabłonek przez Łopiennik do Dołżycy i dalej przez Czereninę, Jaworzec na Przełęcz Mieczysława Orłowicza.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]