Schronisko turystyczne „Widok na Tatry”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Schronisko turystyczne
„Widok na Tatry”
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Pasmo Beskid Mały, Karpaty
Wysokość ok. 900 m n.p.m.
Data otwarcia przed 1914
Data zamknięcia 1967
Właściciel Karol i Maria Sikora
Położenie na mapie Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego
Mapa lokalizacyjna Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego
Dawna lokalizacja schroniska
Dawna lokalizacja schroniska
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Dawna lokalizacja schroniska
Dawna lokalizacja schroniska
Ziemia49°46′07,0″N 19°08′37,7″E/49,768611 19,143806

Schronisko turystyczne „Widok na Tatry” – nieistniejące górskie schronisko turystyczne w Beskidzie Małym, pomiędzy szczytami Magurki Wilkowickiej i Czupla, położone na wysokości ok. 900 m n.p.m.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Schronisko zostało wybudowane przed 1914 przez Karola Sikorę z Łodygowic. Była to drewniana chata z werandą, z której rozciągała się panorama m.in. na Tatry i Pasmo Babiogórskie. Wewnątrz znajdowała się restauracja z jadalnią, natomiast zaplecze noclegowe w 1914 stanowiły 2 sypialnie, łącznie z 8 łóżkami. Na początku lat 30. XX wieku dostępne były 4 pokoje z 14 łóżkami oraz strych, mogące łącznie pomieścić 30 osób.

By zachęcić do odwiedzania schroniska zarówno Polaków jak i Niemców, właściciel umieścił na budynku napis Schronisko – Schutzhaus – Widok na Tatry (część nazwy po niemiecku usunięto po 1918)[1].

25 lutego 1926 w schronisku powstała stacja turystyczna Oddziału Babiogórskiego Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego. Po śmierci męża gospodarowanie obiektem przejęła Maria Sikora z synem i synową. W okresie międzywojennym schronisko było chętnie odwiedzane przez polskich turystów, omijających obiekt Beskidenverein na Magurce Wilkowickiej. Przynętą była też słynna w okolicy szafa grająca[1].

Schronisko przetrwało II wojnę światową. Spłonęło w 1967 i nie zostało odbudowane.

Pozostałości fundamentów schroniska znajdują się przy szlaku szlak turystyczny niebieski z Magurki Wilkowickiej na Czupel, na ogrodzonej działce.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Jarosław Truś: Beskid Mały. Przewodnik. Piastów: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, s. 109-110.