Schronisko PTTK na Hali Miziowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Schronisko PTTK na Hali Miziowej
Ilustracja
Schronisko na Hali Miziowej (po lewej), przed nim pozostałości starego obiektu
Państwo  Polska
Pasmo Beskid Żywiecki, Karpaty
Wysokość 1274 m n.p.m.
Data otwarcia 2003
Właściciel PTTK
Położenie na mapie Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego
Mapa lokalizacyjna Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego
Schronisko PTTK na Hali Miziowej
Schronisko PTTK na Hali Miziowej
Ziemia49°32′26,71″N 19°19′05,51″E/49,540753 19,318197
Strona internetowa

Schronisko PTTK na Hali Miziowejschronisko górskie na stokach Pilska. Znajduje się na Hali Miziowej na wysokości 1274 m n.p.m.[1]. Jest popularnym celem wycieczek turystycznych, a w zimie centrum ośrodku narciarskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze plany budowy schroniska w okolicach Pilska powstały już w 1912 (według niektórych źródeł już w roku 1906 były plany uruchomienia polskiego schroniska celem przeciwstawienia się akcji germanizacyjnych polskich gór przez Beskidenverein[2]). Wybuch I wojny światowej uniemożliwił zrealizowanie tych zamiarów. Dopiero w 1927 oddział babiogórski Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego przygotował projekt (twórcami idei budowy schroniska byli członkowie zarządu: Merta, Haliński, Fucik, Mikuszewski i Mączyński[2]); budowa trwała 3 lata (były problemy natury finansowej i konieczne okazało się zaciągnięcie pożyczki). Drewno na budowę uzyskano od arcyksięcia Habsburga, ówczesnego właściciela Żywieczcyzny[2]. 20 lipca 1930 uroczyście otwarto nowy obiekt. Był to piętrowy drewniany budynek utrzymany w stylu architektury góralskiej, z przeszkloną werandą zapewniającą gościom interesującą panoramę Beskidu Żywieckiego. Obiekt był w tamtym czasie uważany za najładniejszy w tej części Beskidów[3]. W 1936 doprowadzono linię telefoniczną i otwarto natryski.

Pierwszym dzierżawcą schroniska był Robert Sikora, drugim Helena Polakowa. W 1938 dzierżawcą na Hali Miziowej został Albert Rudolf. W czasie okupacji niemieckiej przyjął niemieckie obywatelstwo, a obiekt prowadził pod szyldem bielskiego oddziału Beskidenverein (o budynek toczyła się rywalizacja pomiędzy oddziałem bielskim a żywieckim). W budynku stacjonował także niewielki oddział niemieckiego wojska, mający zwalczać partyzantów. Obiekt uniknął zniszczenia, choć po odejściu Niemców część wyposażenia została rozkradziona przez szabrowników.

Po wojnie ponownie przejęło go PTT i już w 1945 urządziło tam bufet. Wyremontowany budynek krótko cieszył się popularnością wśród górskich wędrowców – 19 marca 1953 wybuchł pożar (podobno od niedopałka turysty), który strawił główny budynek. Ocalały tylko zabudowania gospodarcze – szopa i stajnia. Nie zdecydowano się na odbudowę – w zabudowaniach gospodarczych urządzono tymczasowy bufet i miejsca noclegowe dla 50 osób.

Prowizorka okazała się bardzo trwała – dopiero w 1994 rozpoczęto budowę nowego, dużego obiektu turystycznego, który z racji wyglądu i warunków pełni rolę hotelu górskiego. Nowe schronisko otwarto w październiku 2003, pół wieku po pożarze. W czerwcu 2004 zamknięto stare schronisko[4] i częściowo rozebrano. W pozostałej części starego schroniska urządzono niewielki bufet.

Wyposażenie schroniska[edytuj | edytuj kod]

Schronisko w zimie – widok z końcowej stacji wyciągu orczykowego na Pilsko

Schronisko posiada 90 miejsc noclegowych 1-, 2-, 3-, 4-, 5- i wieloosobowych, a także apartamenty. Do dyspozycji turystów są również:

  • restauracja i jadalnia,
  • bar szybkiej obsługi,
  • sala konferencyjna na 65 osób.

W pobliżu znajduje się także dyżurka GOPR oraz wyciągi narciarskie.

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

W pobliżu (0:15 h, przy szlak turystyczny zielony szlaku do Korbielowa) znajduje się studencka baza namiotowa na Hali Górowej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna. [dostęp 2017-04-08].
  2. a b c Edward Moskała: Schroniska PTTK w Karpatach Polskich. Warszawa-Kraków: 1980.
  3. Beskid Żywiecki. Ciekawe miejsca, dostęp: 20-01-2008.
  4. Mimo ciężkich warunków noclegowych cieszyło się popularnością ze względu na klimat w nim panujący, którego nie ma w nowym obiekcie.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]