Schronisko PTTK Przysłop pod Baranią Górą

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Schronisko PTTK Przysłop pod Baranią Górą
Ilustracja
Elewacja boczna budynku
Państwo

 Polska

Województwo

 śląskie

Pasmo

Beskid Śląski, Karpaty

Wysokość

900 m n.p.m.

Data otwarcia

15 lipca 1925 (I schronisko),
1979 (II schronisko)

Właściciel

Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze

Położenie na mapie miasta Wisła
Mapa konturowa miasta Wisła, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Schronisko PTTK Przysłop pod Baranią Górą”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Schronisko PTTK Przysłop pod Baranią Górą”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Schronisko PTTK Przysłop pod Baranią Górą”
Położenie na mapie powiatu cieszyńskiego
Mapa konturowa powiatu cieszyńskiego, blisko prawej krawiędzi na dole znajduje się punkt z opisem „Schronisko PTTK Przysłop pod Baranią Górą”
Ziemia49°35′46,8″N 18°59′01,3″E/49,596333 18,983694
Strona internetowa

Schronisko PTTK Przysłop pod Baranią Górągórskie schronisko turystyczne Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego, w Beskidzie Śląskim na Przysłopie pod Baranią Górą, na wysokości 900 m n.p.m.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy budynek schroniska pochodził jeszcze z końca XIX wieku. Był to drewniany domek myśliwski arcyksięcia Fryderyka Habsburga, zbudowany w 1897 jako baza wypadowa do polowań na głuszce. Budynek został zdewastowany pod koniec I wojny światowej i początkowo pozostawał w dyspozycji Lasów Państwowych. Dopiero po kilku latach został przejęty przez Górnośląski Oddział Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, który go wyremontował i 15 lipca 1925 oddał do użytku turystom.

II wojnę światową budynek przetrwał szczęśliwie bez zniszczeń. W 1946 został ponownie oddany do użytku. W 1953 Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze wykupiło go od Lasów Państwowych. W latach 1973–1979, w związku z nasilającym się ruchem turystycznym, PTTK postawiło nowy, murowany, trzypiętrowy budynek schroniska. W 1985 stary, pohabsburski budynek, wyłączony już wcześniej z użytku turystów, rozebrano i przeniesiono do Wisły na ulicę Lipową, gdzie stoi do dziś, jako siedziba Oddziału PTTK w Wiśle.

Przy schronisku znajduje się drewniany budynek gospodarczy starego schroniska (tzw. "GOPR-ówka"), mieszczący obecnie Baraniogórski Ośrodek Historii Turystyki Górskiej „U źródeł Wisły”.

Warunki pobytu[edytuj | edytuj kod]

Schronisko dysponuje obecnie ponad 90 miejscami noclegowymi. Znajduje się tu również kuchnia i duża stołówka.

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Przy schronisku przebiegają szlaki turystyczne: niebieski szlak turystyczny niebieski z Rupienki, zielony szlak turystyczny zielony z Istebnej i czerwony szlak turystyczny czerwony (Główny Szlak Beskidzki) z Kubalonki – wszystkie na szczyt Baraniej Góry. Przebiega także ścieżka dydaktyczno-przyrodnicza na Baranią Górę – znajdują się tutaj punkty 11, 12 i 13.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tomasz Biesik: Schroniska górskie dawniej i dziś. Beskid Mały i Beskid Śląski. Bielsko-Biała: Wyd. „Logos” Agnieszka Korzec-Biesik, 2013, s. 255–266. ISBN 978-83-925599-3-1.