Mickey Rourke

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mickey Rourke
Mickey Rourke podczas Tribeca Film Festival 2009
Mickey Rourke podczas Tribeca Film Festival 2009
Imię i nazwisko Philip Andre Rourke, Jr.
Data i miejsce urodzenia 16 września 1952
Schenectady, w stanie Nowego Jorku, USA
Zawód aktor, reżyser, scenarzysta, producent filmowy
Współmałżonek 1. Debra Feuer (rozwód)
2. Carré Otis (rozwód)
Lata aktywności od 1979

Mickey Rourke, właściwie Philip Andre Rourke, Jr. (ur. 16 września 1952 w Schenectady, w stanie Nowy Jork) − amerykański aktor i scenarzysta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata życia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w konserwatywnej rodzinie rzymskokatolickiej o irlandzko-francuskich korzeniach, jako jedno z trojga dzieci Ann Rourke i dozorcy Philipa Andre Rourke'a, Sr., który amatorsko trenował kulturystykę. Ma starszą siostrę Patty i brata Joeya (ur. 26 czerwca 1954, zm. 6 października 2004 na raka płuca). Gdy miał siedem lat, jego matka wyprowadziła się wraz z trójką dzieci z domu i wyjechała do Liberty City, dzielnicy w północno-zachodnim Miami na Florydzie. W 1963 wyszła ponownie za mąż za Gene'a Addisa, policjanta i ojca pięciu synów z poprzedniego małżeństwa, z którym później się rozwiodła. Mickey podjął szkolenie samoobrony w Boys Club of Miami, należał do klubu bokserskiego Gritty. W wieku dwunastu lat wygrał swój pierwszy pojedynek bokserski, w wadze do 118 funtów. W latach 1968-71 jako bokser-amator stoczył cztery zwycięskie walki, w 1971 zdobył Złote Rękawice na Florydzie, jednak odniósł dwie kontuzje i zrezygnował z dalszej kariery na ringu.

W 1971 ukończył szkołę średnią Miami Beach High School w Miami Beach na Florydzie. Do tej samej szkoły uczęszczał także aktor Andy Garcia, występujący wraz z Rourke w drużynie baseballowej pod kierunkiem trenera J. Stanleya „Skipa” Bertmana. Rourke dorabiał później przy parkowaniu samochodów i kopaniu rowów, po raz pierwszy zetknął się z narkotykami paląc marihuanę. W wieku 19 lat odkrył teatr. Zamieszkał w Greenwich Village, nowojorskiej dzielnicy artystów i pracował gdzie się dało, żeby opłacić kurs aktorski Lee Strasberg Institute.

Kariera filmowa[edytuj | edytuj kod]

W 1978 przeniósł się do Los Angeles i zadebiutował na dużym ekranie jako szeregowiec Reese, w komedii wojennej Stevena Spielberga 1941 (1979), u boku Dana Aykroyda i Johna Belushi. Potem wystąpił w teledramacie ABC Miasto w strachu (City in Fear, 1980), w roli maniakalnego zabójcy, z udziałem Perry'ego Kinga, westernie Michaela Cimino Brama nieba (Heaven's Gate, 1980) z Jeffem Bridgesem, Johnem Hurtem, Krisem Kristoffersonem, Christopherem Walkenem, Isabelle Huppert i Terry O'Quinnem, teledramacie CBS Gwałt i małżeństwo: Sprawa Rideout (Rape And Marriage – The Rideout Case, 1980) z Lindą Hamilton, jako mąż oskarżony o zabójstwo żony oraz thrillerze Żar ciała (Body Heat, 1980), jako młody piromaniak u boku Kathleen Turner i Williama Hurta. Rola Boogiego w tragikomedii Barry'ego Levinsona Diner (1982) przyniosła mu nagrodę krytyków w Chicago i National Society of Film Critics.

Mickey Rourke

Niedługo potem znalazł się na planie dramatu Francisa Forda Coppoli Rumble Fish (1983), wraz z innymi, wówczas jeszcze nie znanymi aktorami – Nicolasem Cage, Mattem Dillonem, Laurence'em Fishburne i Diane Lane, gdzie zagrał rolę outsidera, którego idealizują podrostki z prowincjonalnego miasteczka. Występ w portrecie włosko-amerykańskiej mafii Papież Greenwich Village (The Pope of Greenwich Village, 1984), u boku Erica Robertsa i Daryl Hannah oraz ambitnym dramacie Nicolasa Roega Eureka (1984) z Gene Hackmanem, Rutgerem Hauerem i Theresą Russell, nie wzbogaciły jego wizerunku. Stworzył fascynujący portret ostatniego sprawiedliwego w świecie moralnego upadku, przedwcześnie posiwiałego, brutalnego i egoistycznego policjanta wywodzącego się z polskiej emigracji, samotnie walczącego w Chińskiej Dzielnicy z wszechpotężną mafią, w dramacie kryminalnym Michaela Cimino Rok smoka (Year of the Dragon, 1985). Rozgłos zdobył rolą eleganckiego i nowoczesnego biznesmena szukającego na próżno sensu życia w perwersji wyzbytej miłości, w kontrowersyjnym melodramacie Adriana Lyne 9 1/2 tygodnia (Nine 1/2 Weeks, 1986) z Kim Basinger, o niszczącym związku erotycznym dwojga ludzi. W mrocznym thrillerze Alana Parkera Harry Angel (1987) zagrał prywatnego detektywa podejmującego się odnalezienia muzyka jazzowego, uprowadzonego z kliniki psychiatrycznej. Za kreację alkoholika-pisarza zakochanego w pijaczce (Faye Dunaway), w dramacie Ćma barowa (Barfly, 1987), był nominowany do nagrody Independent Spirit.

W 1988 zadebiutował jako scenarzysta melodramatu sportowego Swój chłopak (Homeboy, 1988), gdzie także zagrał główną rolę starzejącego się boksera Johnny'ego Walkera uzależnionego od alkoholu. Rok później wywołał kontrowersje w Irlandii, gdy ujawniono, że część swoich wpływów za odtwarzaną rolę Franciszka z Asyżu w filmie Franciszek (Francesco, 1989) przekazał na finansową pomoc dla IRA; dwóch członków Parlamentu Brytyjskiego domagało się zakazu wprowadzania jego filmów w Anglii. Za postać bezwzględnego kryminalisty, w dramacie kryminalnym Michaela Cimino Godziny rozpaczy (Desperate Hours, 1990) i rolę enigmatycznego milionera w melodramacie Dzika Orchidea (Wild Orchid, 1990) otrzymał nominację do antynagrody Złotej Maliny dla najgorszego aktora.

Mickey Rourke na Festiwalu Filmowym w Toronto, 2008

W połowie lat 90. w jego karierze nastąpił kryzys – po kłótniach z reżyserami, aktorami i menadżerami nie otrzymywał większych ról i z wielkiej willi przeniósł się do małego mieszkanka. W przetrwaniu pomogli mu najbliżsi przyjaciele, łożąc na jego utrzymanie. Po kryzysie, jaki przeszedł, chciał odratować swoją karierę filmową. Pomógł mu w tym Robert Rodriguez, angażując do roli Billy'ego w thrillerze Pewnego razu w Meksyku: Desperado 2 (Once Upon a Time in Mexico, 2003), a następnie obsadzając w głównej roli Marva, w dramacie kryminalnym Franka Millera/Rodrigueza/Quentina Tarantino Sin City: Miasto Grzechu (Sin City, 2005), za którą otrzymał nagrodę Saturna, nagrodę krytyków w Chicago, nagrodę irlandzkiej publiczności i Online Film Critics Society Award.

Na Festiwalu Filmowym w Wenecji, w 2008 film Zapaśnik (The Wrestler, 2008) otrzymał nagrodę dla najlepszego filmu, a grający w nim główną rolę Rourke został powszechnie uznany za najlepszego aktora, mimo iż ze względu na regulamin nie otrzymał oficjalnej nagrody. Na festiwalu doszło do skandalu – przewodniczący jury, Wim Wenders, tuż po wręczeniu nagród skrytykował zasady festiwalu, według których nie można temu samemu filmowi przyznać nagród za najlepszy film i dla najlepszego aktora.

W styczniu 2009 Rourke został nominowany do Oscara, jako najlepszy aktor pierwszoplanowy, za rolę w Zapaśniku. W tym samym miesiącu odebrał Złoty Glob dla najlepszego aktora w filmie dramatycznym.

Życie osobiste[edytuj | edytuj kod]

Spotykał się z Terry Farrell. Był dwukrotnie żonaty; z aktorką Debrą Feuer (1981-89) oraz modelką i aktorką Carré Otis (od 26 stycznia 1992 do 1995).

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

obsada aktorska[edytuj | edytuj kod]

filmy kinowe[edytuj | edytuj kod]

filmy TV[edytuj | edytuj kod]

  • 1980: Miasto w strachu (City in Fear) jako Tony Pate
  • 1980: Sztuka miłości (Act of Love) jako Joseph Cybulkowski
  • 1980: Gwałt i małżeństwo: Sprawa Rideout (Rape And Marriage – The Rideout Case) jako John Rideout
  • 1981: Hardcase jako Perk Dawson
  • 1994: Ostatni żywy bandyta (The Last Outlaw) jako Graff
  • 1998: Lekcja życia (Thicker than blood) jako ojciec Frank Larkin

gry komputerowe[edytuj | edytuj kod]

  • 2005: True Crime: New York City jako Terrence Higgins (dubbing)

scenarzysta[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Nagrody
Poprzednik
Daniel Day-Lewis
za Aż poleje się krew
Złoty Glob dla Najlepszego aktora w filmie dramatycznym
2009
za Zapaśnik
Następca
Jeff Bridges
za Szalone serce
Poprzednik
Daniel Day-Lewis
za Aż poleje się krew
BAFTA dla Najlepszego aktora pierwszoplanowego
2009
za Zapaśnik
Następca
Colin Firth
za Samotny mężczyzna