Mika Häkkinen
| Mika Häkkinen | |
 |
|
| Pełne imię i nazwisko | Mika Pauli Häkkinen |
| Kraj |  Finlandia |
| Data i miejsce urodzenia | 28 września 1968 Vantaa |
| Sukcesy | |
|
1987: Skandynawska Formuła Ford 1600 (mistrz) |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Mika Pauli "Häkä" Häkkinen (ur. 28 września 1968 roku w Helsingin maalaiskunta) – fiński kierowca wyścigowy, dwukrotny Mistrz Świata Formuły 1 w sezonach 1998 i 1999.
Spis treści |
Życie osobiste [edytuj]
Mika jest synem Harri, prezentera radiowego i dorywczo kierowcy taksówki oraz Aila Häkkinen, która pracowała jako sekretarka. Ma siostrę Ninę, która prowadziła internetową stronę fanów brata, aż do jej zamknięcia w 1998 r. Häkkinen jest żonaty z Erja Honkanen. Razem mają dwójkę dzieci: syna Hugo Ronan (ur. 11 grudnia 2000 r.) i córkę Aina Julia (ur. 12 maja 2005 r.). Od 1991 r. mieszka w Monte Carlo, ma również domy we Francji i Finlandii. Na początku 2008 roku media podały, że Mika i Erja złożyli dokumenty o rozwód. 30 listopada 2010 roku urodziło się trzecie dziecko kierowcy, córka Ella, której matka jest dziewczyną kierowcy, Markéta Kromatová.
Kariera [edytuj]
Przed Formułą 1 [edytuj]
Häkkinen ścigał się w seriach kartów w wieku pięciu lat. Wygrywał w regionalnych i narodowych mistrzostwach zanim przeszedł do pełnowymiarowych maszyn. Po zdobyciu mistrzostwa Brytyjskiej Formuły 3, dołączył do zespołu Lotus, startującego w Formule 1.
Debiut w barwach Lotusa [edytuj]
Swoją karierę rozpoczął w sezonie 1991. Jeździł dla zespołu Lotus.
Przejście do McLarena [edytuj]
Do zespołu McLaren przeszedł na sezon 1993. Pierwotnie był kierowcą testowym, w sezonie 1993 wystąpił w trzech eliminacjach. Podczas swojego pierwszego wyścigu kwalifikując się przed Ayrtonem Senną na trzeciej pozycji, wyścigu jednak nie ukończył. Jego kolejnymi partnerami z zespołu byli: Martin Brundle, w sezonie 1994, Mark Blundell, w sezonie 1995 i David Coulthard, który był jego partnerem w latach 1996-2001.
Podczas testów przed Grand Prix Australii w 1995 roku uległ poważnemu wypadkowi i omal nie stracił życia. W śpiączce został przewieziony do szpitala, na drugi dzień odzyskał przytomność i okazało się, że nie doszło do żadnych komplikacji.
Walka o mistrzostwo [edytuj]
Pierwsze zwycięstwo odniósł w 1997, wtedy wygrał Grand Prix Europy. W roku 1998 dzięki wygranym w ośmiu z szesnastu eliminacji zdobył tytuł mistrza świata, a w roku 1999 powtórzył ten sukces wygrywając pięć eliminacji.
Odejście z Formuły 1 [edytuj]
Po nieudanej walce z Michaelem Schumacherem w sezonach 2000 i 2001, Mika postanowił zrezygnować z występów w sezonie 2002. Początkowo miała to być tylko roczna przerwa, ale w środku sezonu ogłosił, że wycofuje się z rywalizacji. Jego miejsce w zespole zajął inny Fin, Kimi Räikkönen.
W przeprowadzonej w 2000 roku ankiecie czytelników niemieckiego magazynu sportowego w, Häkkinen, zdobywając 35% głosów, został wskazany jako najbardziej lubiany kierowca. W tej samej ankiecie Michael Schumacher uzyskał 25% głosów.
DTM [edytuj]
Od roku 2005 startował w niemieckiej serii samochodów turystycznych (DTM), w samochodach marki Mercedes-Benz. W swoim debiutanckim wyścigu zajął 8 pozycję, a w trzecim wywalczył pole position i wygrał wyścig.
Starty w DTM zakończył z końcem sezonu 2007.
Możliwości powrotu do F1 [edytuj]
Po zakończeniu kariery w Formule 1 wielokrotnie pojawiały się doniesienia o powrocie Häkkinena. Fin łączony był z posadą w zespole Williams w sezonie 2004, w którym miałby zastąpić Montoyę przechodzącego do McLarena[1]. Rok później wiązany był z posadą w zespole BMW Sauber[2].
Pod koniec sezonu 2006 wiązano go ponownie z McLarenem. Magazyn Autosport donosił o testach w symulatorze, które Häkkinen przeprowadzał w listopadzie. Spekulacje ukróciło ogłoszenie Lewisa Hamiltona kierowcą zespołu. Mika był jednak ciągle wiązany z inną rolą w zespole.
Ostatecznie Häkkinen powrócił za kierownicę samochodu Formuły 1 podczas testów na torze Circuit de Catalunya 30 listopada 2006 roku – poprowadził McLarena MP4-21. Przejechał 79 okrążeń, ale jego najlepszy czas był o 3 sekundy gorszy od czasów regularnych kierowców.
Starty w Formule 1 [edytuj]
| Sezon | Zespół | Konstruktor | Zgł. | PKT | P. | P1 | P2 | P3 | Punkt. | PP | NO | NS | DK | NZ | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 2001 | West McLaren Mercedes | McLaren-Mercedes | 17 | 37 | 5 | 2 | - | 1 | 9 | - | 3 | 7 | - | - | ||||
| 2000 | West McLaren Mercedes | McLaren-Mercedes | 17 | 89 | 2 | 4 | 7 | - | 14 | 5 | 9 | 3 | - | - | ||||
| 1999 | West McLaren Mercedes | McLaren-Mercedes | 16 | 76 | MŚ | 5 | 2 | 3 | 11 | 11 | 6 | 5 | - | - | ||||
| 1998 | West McLaren Mercedes | McLaren-Mercedes | 16 | 100 | MŚ | 8 | 2 | 1 | 13 | 9 | 6 | 3 | - | - | ||||
| 1997 | West McLaren Mercedes | McLaren-Mercedes | 17 | 27 | 6 | 1 | - | 2 | 7 | 1 | 1 | 8 | 1 | - | ||||
| 1996 | Marlboro McLaren Mercedes | McLaren-Mercedes | 16 | 31 | 5 | - | - | 4 | 11 | - | - | 3 | - | - | ||||
| 1995 | Marlboro McLaren Mercedes | McLaren-Mercedes | 15 | 17 | 7 | - | 2 | - | 4 | - | - | 9 | - | - | ||||
| 1994 | Marlboro McLaren Peugeot | McLaren-Peugeot | 15 | 26 | 4 | - | 1 | 5 | 6 | - | - | 7 | - | - | ||||
| 1993 | Marlboro McLaren | McLaren-Ford | 3 | 4 | 15 | - | - | 1 | 1 | - | - | 2 | - | - | ||||
| 1992 | Team Lotus | Lotus-Ford | 15 | 11 | 8 | - | - | - | 6 | - | - | 6 | - | 1 | ||||
| 1991 | Team Lotus | Lotus-Judd | 15 | 2 | 15 | - | - | - | 1 | - | - | 7 | - | 1 | ||||
| Razem | ? | ? | 162 | 420 | 2xMŚ | 20 | 14 | 17 | 83 | 26 | 25 | 60 | 1 | 2 | ||||
| Sezon | Zespół | Konstruktor | Zgł. | PKT | P. | P1 | P2 | P3 | Punkt. | PP | NO | NS | DK | NZ | ||||
|
||||||||||||||||||
Podsumowanie startów [edytuj]
| Ważne wyścigi | |
|---|---|
| Debiut |  Grand Prix Stanów Zjednoczonych 1991 (#1) |
| Pierwsze pole position |  Grand Prix Luksemburga 1997 (#91) |
| Pierwsze punkty |  Grand Prix San Marino 1991 (#3) |
| Pierwsze podium |  Grand Prix Japonii 1993 (#34) |
| Pierwsze najszybsze okrążenie |  Grand Prix Włoch 1997 (#89) |
| Pierwsze zwycięstwo |  Grand Prix Europy 1997 (#93) |
| Ostatni | Grand Prix Japonii 2001 (#162) |
| Najwyższe pozycje | |
| Kwalifikacje | 1 |
| Wyścig | 1 |
| Inne | |
| Kierowca testowy | 1993 - McLaren |
Starty w DTM [edytuj]
- 2007: 8. pozycja, 22 punkty, dwie wygrane, AMG-Mercedes C-Klasse
- 2006: 6. pozycja, 25 punktów, AMG-Mercedes C-Klasse
- 2005: 5. pozycja, 30 punktów, wygrana na torze Spa-Francorchamps, AMG-Mercedes C-Klasse
Przypisy
- ↑ Marek Roczniak: Hakkinen dementuje plotki dotyczące negocjacji z BMW (pol.). Wyprzedź mnie! f1wm.pl, 2004-05-27. [dostęp 2011-06-09].
- ↑ Marek Roczniak: Mika Hakkinen wraca do Formuły Jeden? (pol.). Wyprzedź mnie! f1wm.pl, 2005-08-09. [dostęp 2011-06-20].
|
|||||
