Formuła 1 Sezon 1991

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sezon 1991 Mistrzostw Świata Formuły 1
Ayrton Senna podczas Grand Prix Stanów Zjednoczonych w 1991 roku
Ayrton Senna podczas Grand Prix Stanów Zjednoczonych w 1991 roku
Inauguracja 10 marca
Zakończenie 3 października
Liczba wyścigów 16
Mistrzowie
Kierowcy Ayrton Senna
Konstruktorzy McLaren
Poprzedni sezonNastępny sezon
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

1991 Formuła 1 Sezon był 42. sezonem organizowanych przez FIA wyścigów. Rozpoczął się 10 marca 1991, a zakończył 3 listopada po szesnastu wyścigach.

Kierowcy i Konstruktorzy[edytuj | edytuj kod]

Firma Konstruktor Pojazd Silnik Opony No Kierowca Kierowcy testowi
Wielka Brytania Honda Marlboro McLaren McLaren MP4/6 Honda RA121E 3.5 V12 G 1 Brazylia Ayrton Senna Wielka Brytania Allan McNish
Wielka Brytania Jonathan Palmer
Szwecja Stefan Johansson
Brazylia Roberto Moreno
Włochy Emanuele Pirro
Wielka Brytania Mark Blundell
2 Austria Gerhard Berger
Wielka Brytania Braun Tyrrell Honda Tyrrell 020 Honda RA101E 3.5 V10 P 3 Japonia Satoru Nakajima Wielka Brytania Johnny Herbert
Niemcy Volker Weidler
4 Włochy Stefano Modena
Wielka Brytania Canon Williams Team Williams FW14 Renault RS3 3.5 V10 G 5 Wielka Brytania Nigel Mansell Wielka Brytania Mark Blundell
Wielka Brytania Damon Hill
6 Włochy Riccardo Patrese
Wielka Brytania Motor Racing Developments Ltd. Brabham BT60Y Yamaha OX99 3.5 V12 P 7 Wielka Brytania Martin Brundle n/a
8 Wielka Brytania Mark Blundell
Wielka Brytania Footwork Grand Prix International Footwork FA11C
FA12
Porsche 3512 3.5 V12
Ford DFR 3.5 V8
G 9 Włochy Michele Alboreto n/a
10 Włochy Alex Caffi
Szwecja Stefan Johansson
Wielka Brytania Team Lotus Lotus 102B Judd EV 3.5 V8 G 11 Finlandia Mika Häkkinen Wielka Brytania Johnny Herbert
12 Wielka Brytania Julian Bailey
Wielka Brytania Johnny Herbert
Niemcy Michael Bartels
Włochy Fondmetal F1 SpA Fondmetal FA1M-E
Fomet-1
Ford DFR 3.5 V8 G 14 Francja Olivier Grouillard Brazylia Marco Greco
Włochy Gabriele Tarquini
Wielka Brytania Leyton House Racing Leyton House CG911 Ilmor 2175A V10 G 15 Brazylia Maurício Gugelmin n/a
16 Austria Karl Wendlinger
Włochy Ivan Capelli
Francja Automobiles Gonfaronaise Sportive AGS JH25
JH25B
JH27
Ford DFR 3.5 V8 G 17 Włochy Gabriele Tarquini n/a
Francja Olivier Grouillard
18 Szwecja Stefan Johansson
Włochy Fabrizio Barbazza
Wielka Brytania Camel Benetton Ford Benetton B190B
B191
Ford HB5 3.5 V8 P 19 Brazylia Roberto Moreno n/a
Niemcy Michael Schumacher
20 Brazylia Nelson Piquet
Włochy Scuderia Italia SpA Dallara 191 Judd GV 3.5 V10 P 21 Włochy Emanuele Pirro n/a
22 Finlandia Jyrki Järvilehto
Włochy Minardi Team Minardi M191 Ferrari 037 3.5 V12 G 23 Włochy Pierluigi Martini n/a
24 Włochy Gianni Morbidelli
Brazylia Roberto Moreno
Francja Ligier Gitanes Ligier JS35
JS35B
Lamborghini 3512 3.5 V12 G 25 Belgia Thierry Boutsen Francja Emmanuel Collard
26 Francja Érik Comas
Włochy Scuderia Ferrari SpA Ferrari 642
642/2
643
Ferrari 037 3.5 V12 G 27 Francja Alain Prost Włochy Gianni Morbidelli
Włochy Andrea Montermini
Włochy Dario Benuzzi
Włochy Gianni Morbidelli
28 Francja Jean Alesi
Francja Larrousse F1 Lola LC91 Ford DFR V8 G 29 Francja Éric Bernard n/a
Japonia Aguri Suzuki
30 Belgia Bertrand Gachot
Włochy Coloni Racing Srl Coloni C4 Ford DFR V8 G 31 Portugalia Pedro Chaves n/a
Japonia Naoki Hattori
Irlandia Team 7UP Jordan Jordan 191 Ford HB4 V8 G 32 Belgia Bertrand Gachot n/a
Niemcy Michael Schumacher
Brazylia Roberto Moreno
Włochy Alessandro Zanardi
33 Włochy Andrea de Cesaris
Włochy Modena Team SpA Lambo 291 Lamborghini 3512 V12 G 34 Włochy Nicola Larini Włochy Mauro Baldi
Włochy Marco Apicella
35 Belgia Eric van de Poele

Przegląd sezonu[edytuj | edytuj kod]

Rnd Grand Prix Pole Position Naszybsze okrąż. Zwycięzca Konstruktor
1 Stany Zjednoczone Grand Prix USA Brazylia Ayrton Senna Francja Jean Alesi Brazylia Ayrton Senna Wielka Brytania McLaren-Honda
2 Brazylia Grand Prix Brazylii Brazylia Ayrton Senna Wielka Brytania Nigel Mansell Brazylia Ayrton Senna Wielka Brytania McLaren-Honda
3 San Marino Grand Prix San Marino Brazylia Ayrton Senna Austria Gerhard Berger Brazylia Ayrton Senna Wielka Brytania McLaren-Honda
4 Monako Grand Prix Monako Brazylia Ayrton Senna Francja Alain Prost Brazylia Ayrton Senna Wielka Brytania McLaren-Honda
5 Kanada Grand Prix Kanady Włochy Riccardo Patrese Wielka Brytania Nigel Mansell Brazylia Nelson Piquet Wielka Brytania Benetton-Ford
6 Meksyk Grand Prix Meksyku Włochy Riccardo Patrese Wielka Brytania Nigel Mansell Włochy Riccardo Patrese Wielka Brytania Williams-Renault
7 Francja Grand Prix Francji Włochy Riccardo Patrese Wielka Brytania Nigel Mansell Wielka Brytania Nigel Mansell Wielka Brytania Williams-Renault
8 Wielka Brytania Grand Prix Wielkiej Brytanii Wielka Brytania Nigel Mansell Wielka Brytania Nigel Mansell Wielka Brytania Nigel Mansell Wielka Brytania Williams-Renault
9 Niemcy Grand Prix Niemiec Wielka Brytania Nigel Mansell Włochy Riccardo Patrese Wielka Brytania Nigel Mansell Wielka Brytania Williams-Renault
10 Węgry Grand Prix Węgier Brazylia Ayrton Senna Belgia Bertrand Gachot Brazylia Ayrton Senna Wielka Brytania McLaren-Honda
11 Belgia Grand Prix Belgii Brazylia Ayrton Senna Brazylia Roberto Moreno Brazylia Ayrton Senna Wielka Brytania McLaren-Honda
12 Włochy Grand Prix Włoch Brazylia Ayrton Senna Brazylia Ayrton Senna Wielka Brytania Nigel Mansell Wielka Brytania Williams-Renault
13 Portugalia Grand Prix Portugalii Włochy Riccardo Patrese Wielka Brytania Nigel Mansell Włochy Riccardo Patrese Wielka Brytania Williams-Renault
14 Hiszpania Grand Prix Hiszpanii Austria Gerhard Berger Włochy Riccardo Patrese Wielka Brytania Nigel Mansell Wielka Brytania Williams-Renault
15 Japonia Grand Prix Japonii Austria Gerhard Berger Brazylia Ayrton Senna Austria Gerhard Berger Wielka Brytania McLaren-Honda
16 Australia Grand Prix Australii Brazylia Ayrton Senna Austria Gerhard Berger Brazylia Ayrton Senna Wielka Brytania McLaren-Honda

1991 Klasyfikacja końcowa konstruktorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Konstruktor Pojazd Silnik Opony Punktów Zwycięstw Podium PP
1 Wielka Brytania McLaren-Honda MP4/6 Honda RA121E G 139 8 18 10
2 Wielka Brytania Williams-Renault FW14 Renault RS3 G 125 7 17 6
3 Włochy Ferrari F1-91
F1-91B
Ferrari 037 G 55.5 8
4 Wielka Brytania Benetton-Ford B190B
B191
Ford HBA5
Ford HBA6
P 38.5 1 3
5 Irlandia Jordan-Ford 191 Ford HBB4 G 13
6 Wielka Brytania Tyrrell-Honda 020 Honda RA109E P 12 1
7 Wielka Brytania Minardi-Ferrari M191 Ferrari 037 G 6
8 Włochy Dallara-Judd F191 Judd GV P 5 1
9 Wielka Brytania Brabham-Yamaha BT59Y
BT60Y
Yamaha OX99 P 3
10 Wielka Brytania Lotus-Judd 102B Judd EV G 3
11 Wielka Brytania Lola-Ford LC91 Ford DFR G 2
12 Wielka Brytania Leyton House-Ilmor CG911 Ilmor 2175A G 1
13 Włochy Lambo-Lamborghini 291 Lamborghini 3512 G
14 Włochy Fondmetal-Ford FA1ME-90 Ford DFR G
15 Francja Ligier-Lamborghini JS35
JS35B
Lamborghini 3512 G
16 Włochy Coloni-Ford C4 Ford DFR G
17 Francja AGS-Ford JH25B
JH27
Ford DFR G
18 Wielka Brytania Footwork-Porsche
Footwork-Ford
A11C
FA12
Porsche V12
Ford DFR
G

Klasyfikacja końcowa kierowców sezonu 1991[edytuj | edytuj kod]

Poz Kierowca USA
Stany Zjednoczone
BRA
Brazylia
SMR
San Marino
MON
Monako
CAN
Kanada
MEX
Meksyk
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
GER
Niemcy
HUN
Węgry
BEL
Belgia
ITA
Włochy
POR
Portugalia
ESP
Hiszpania
JPN
Japonia
AUS
Australia
Punkty
1 Brazylia Senna 1 1 1 1 NS 3 3 4 7 1 1 2 2 5 2 1 96
2 Wielka Brytania Mansell NS NS NS 2 6 2 1 1 1 2 NS 1 DK 1 NS 2 72
3 Włochy Patrese NS 2 NS NS 3 1 5 NS 2 3 5 NS 1 3 3 5 53
4 Austria Berger NS 3 2 NS NS NS NS 2 4 4 2 4 NS NS 1 3 43
5 Francja Prost 2 4 NW 5 NS NS 2 3 NS NS NS 3 NS 2 4 34
6 Brazylia Piquet 3 5 NS NS 1 NS 8 5 NS NS 3 6 5 11 7 4 26.5
7 Francja Alesi 12 6 NS 3 NS NS 4 NS 3 5 NS NS 3 4 NS NS 21
8 Włochy Modena 4 NS NS NS 2 11 NS 7 13 12 NS NS NS 16 6 10 10
9 Włochy de Cesaris NK NS NS NS 4 4 6 NS 5 7 13 7 8 NS NS 8 9
10 Brazylia Moreno NS 7 13 4 NS 5 NS NS 8 8 4 NS 10 16 8
11 Włochy Martini 9 NS 4 12 7 NS 9 9 NS NS 12 NS 4 13 NS NS 6
12 Finlandia Järvilehto NS NS 3 11 NS NS NS 13 NS NS NS NS NS 8 NS 12 4
13 Belgia Gachot 10 13 NS 8 5 NS NS 6 6 9 NK 4
14 Niemcy Schumacher NS 5 6 6 NS NS 4
15 Japonia Nakajima 5 NS NS NS 10 12 NS 8 NS 15 NS NS 13 17 NS NS 2
16 Finlandia Häkkinen NS 9 5 NS NS 9 NK 12 NS 14 NS 14 14 NS NS 19 2
17 Wielka Brytania Brundle 11 12 11 DK NS NS NS NS 11 NS 9 13 12 10 5 NK 2
18 Włochy Pirro NS 11 NK 6 9 NK NK 10 10 NS 8 10 NS 15 NS 7 1
19 Wielka Brytania Blundell NS NS 8 NS NK NS NS NS 12 NS 6 12 NS NS NK 17 1
20 Włochy Capelli NS NS NS NS NS NS NS NS NS 6 NS 8 17 NS 1
21 Francja Bernard NS NS NS 9 NS 6 NS NS NS NS NS NS NK NS NK 1
22 Japonia Suzuki 6 NS NS NS NS NS NS NS NS NS NK NK NS NK NS NK 1
23 Wielka Brytania Bailey NK NK 6 NK 1
24 Włochy Morbidelli NS 8 NS NS NS 7 NS 11 NS 13 NS 9 9 14 NS 6 0.5
25 Brazylia Gugelmin NS NS 12 NS NS NS 7 NS NS 11 NS 15 7 7 8 14 0
26 Belgia Boutsen NS 10 7 7 NS 8 12 NS 9 17 11 NS 16 NS 9 NS 0
27 Wielka Brytania Herbert NK 10 10 14 7 NS NS 11 0
28 Włochy Larini 7 NK NK NK NK NK NK NK NS 16 NK 16 NK NK NK NS 0
29 Francja Comas NK NS 10 10 8 NK 11 NK NS 10 NS 11 11 NS NS 18 0
30 Włochy Tarquini 8 NS NK NS NK NK NK NK NK NK NK NK NK 12 11 NK 0
31 Włochy Zanardi 9 NS 9 0
32 Belgia van de Poele NK NK 9 NK NK NK NK NK NK NK NK NK NK NK NK NK 0
33 Włochy Caffi NK NK NK NK NK NK NK NK NK NK 10 15 0
34 Francja Grouillard NK NK NK NK NK NS NS NK NK NK 10 NS NK NK 0
35 Włochy Alboreto NS NK NK NS NS NS NS NS NK NK NK NK 15 NS NK 13 0
36 Austria Wendlinger NS 20 0
Szwecja Johansson NK NK NS NK NK NK 0
Portugalia Chaves NK NK NK NK NK NK NK NK NK NK NK NK NK 0
Włochy Barbazza NK NK NK NK NK NK NK NK NK NK NK NK 0
Niemcy Bartels NK NK NK NK 0
Japonia Hattori NK NK 0
Pos Kierowca USA
Stany Zjednoczone
BRA
Brazylia
SMR
San Marino
MON
Monako
CAN
Kanada
MEX
Meksyk
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
GER
Niemcy
HUN
Węgry
BEL
Belgia
ITA
Włochy
POR
Portugalia
ESP
Hiszpania
JPN
Japonia
AUS
Australia
Punktów
  • Po Grand Prix Australii zawodnikom została przydzielona połowa punktów, ponieważ z powodu silnej burzy wyścig został przerwany po 14 z 81 okrążeń.