Formuła 1 Sezon 2006

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sezon 2006 Mistrzostw Świata Formuły 1
Fernando Alonso 2006 Canada.jpg
Inauguracja 12 marca
Zakończenie 22 października
Liczba wyścigów 18
Mistrzowie
Kierowcy Fernando Alonso
Konstruktorzy Renault
Poprzedni sezonNastępny sezon
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Sezon 2006 Formuły 1 – 57 sezon o Mistrzostwo Świata Formuły 1. Tytuł mistrza kierowców zdobył Fernando Alonso, a tytuł mistrza konstruktorów zdobyła ekipa Renault.

Zmiany w sezonie 2006[edytuj | edytuj kod]

Kwalifikacje[edytuj | edytuj kod]

W tym sezonie wprowadzono kompletnie nowy format. W ostatnich sezonach kierowcy przejeżdżali tylko po 1 okrążeniu pomiarowym, natomiast w tym roku będzie to dowolna ilość okrążeń.

Sesja będzie podzielona na trzy części. Na pierwsze 15 minut wyjadą wszystkie bolidy (22). Na koniec tej części odpada 6 bolidów, które zajmą pozycje od 17-22. Następnie czasy są resetowane i rozpoczyna się kolejna część 15-minutowa, gdzie odpada kolejna szóstka (pozycje 11-16). Ostatnia część trwa 15 minut i czasy znowu są resetowane, a kierowcy walczą o pozycje od 1 do 10. Ważne jest to, że w ostatniej części każdy bolid musi mieć zatankowaną ilość paliwa z jaką wystartuje do wyścigu.

Pomiędzy kolejnymi częściami będą pięciominutowe przerwy. Zmiana opon jest w trakcie sesji dozwolona.

Silniki[edytuj | edytuj kod]

Od sezonu 2006 3-litrowe silniki V10 zostały zamienione jednostkami 2,4l V8. Celem FIA przy wprowadzaniu tych jednostek była redukcja kosztów i zwiększenie bezpieczeństwa, poprzez zmniejszenie szybkości bolidów. To rozwiązanie powinno wydłużyć czas przejazdu o ok. 5 sekund na większości torów. Zespoły, które nie mogą sobie pozwolić na nowe jednostki, będą mogły używać starych (tylko jeden zespół będzie występował z takim silnikiem V10-Toro Rosso). W tym wypadku FIA określiła limit obrotów, który ma zapewnić porównywalne osiągi do V8 (na korzyść V8).

Opony[edytuj | edytuj kod]

Po kilku wpadkach związanych z przepisem zabraniającym wymiany opon w trakcie wyścigu (jedynie w przypadku uszkodzenia), FIA postanowiła przywrócić wymianę opon w sezonie 2006. Zwiększono także ilość zestawów opon przypadających na jednego kierowcę, obecnie każdy ma dostęp do: siedmiu zestawów na suchą nawierzchnię, czterech na mokrą i trzy zestawy na ekstremalną pogodę. Wybór mieszanki opon na suchą nawierzchnię musi być dokonany przez każdego kierowcę przed kwalifikacjami.

Harmonogram wyścigów[edytuj | edytuj kod]

Wprowadzono także nowy harmonogram wyścigów. Wcześniej, w sobotę odbywały się dwie sesje treningowe po 45 minut każda. W wyniku zmian zostały one połączone w jedną, godzinną sesję, która będzie się odbywać pomiędzy 11 i 12 godziną lokalnego czasu. Zmieniono także porę rozpoczęcia sesji kwalifikacyjnej, która będzie się rozpoczynała o godzinie 14 lokalnego czasu.

Lista startowa[edytuj | edytuj kod]

Zespół Samochód Silnik Opony Nr Kierowcy Zgł. Kierowcy testowi
Francja Mild Seven Renault F1 Team Renault R26 Renault RS26 2,4l V8 M 1
2
Hiszpania Fernando Alonso
Włochy Giancarlo Fisichella
18
18
Finlandia Heikki Kovalainen
Argentyna José María López
Wielka Brytania Team McLaren Mercedes McLaren MP4-21 Mercedes FO108S 2,4l V8 M 3
4
4
Finlandia Kimi Räikkönen
Kolumbia Juan Pablo Montoya
Hiszpania Pedro de la Rosa
18
10[1]
8[2]
Hiszpania Pedro de la Rosa
Wielka Brytania Gary Paffett
Włochy Scuderia Ferrari Marlboro Ferrari 248 F1 Ferrari 056 2,4l V8 B 5
6
Niemcy Michael Schumacher
Brazylia Felipe Massa
18
18
Włochy Luca Badoer
Hiszpania Marc Gené
Japonia Panasonic Toyota Racing Toyota TF106
Toyota TF106B[3]
Toyota RVX-06 2,4l V8 B 7
8
Niemcy Ralf Schumacher
Włochy Jarno Trulli
18
18
Francja Olivier Panis
Brazylia Ricardo Zonta
Wielka Brytania WilliamsF1 Team Williams FW28 Cosworth CA2006 2,4l V8 B 9
10
Australia Mark Webber
Niemcy Nico Rosberg
18
18
Indie Narain Karthikeyan
Austria Alexander Wurz (#35)
Japonia Lucky Strike Honda Racing F1 Team Honda RA106 Honda RA806E 2,4l V8 M 11
12
Brazylia Rubens Barrichello
Wielka Brytania Jenson Button
18
18
Wielka Brytania Anthony Davidson (#36)
Wielka Brytania James Rossiter
Austria Red Bull Racing Red Bull RB2 Ferrari 056 2,4l V8 M 14
15
15
Wielka Brytania David Coulthard
Austria Christian Klien
Holandia Robert Doornbos
18
15[4]
3[5]
Holandia Robert Doornbos (#37)[6]
Niemcy Michael Ammermüller (#37)[7]
Niemcy BMW Sauber F1 Team BMW Sauber F1.06 BMW P86 2,4l V8 M 16
17
17
Niemcy Nick Heidfeld
Kanada Jacques Villeneuve
Polska Robert Kubica
18
12[8]
6[9]
Polska Robert Kubica (#38)[10]
Niemcy Sebastian Vettel (#38)[11]
Rosja MF1 Racing
Holandia Spyker MF1 Racing
MF1 M16 Toyota RVX-06 2,4l V8 B 18
19
Portugalia Tiago Monteiro
Holandia Christijan Albers
18
18
Włochy Fabrizio Del Monte
Szwajcaria Giorgio Mondini (#39)
Rosja Roman Rusinow
Niemcy Adrian Sutil (#39)
Niemcy Markus Winkelhock (#39)
Francja Alexandre Prémat (#39)
Wenezuela Ernesto Viso (#39)
Włochy Scuderia Toro Rosso Toro Rosso STR01 Cosworth TJ2005 3,0l V10 M 20
21
Włochy Vitantonio Liuzzi
Stany Zjednoczone Scott Speed
18
18
Szwajcaria Neel Jani (#40)
Japonia Super Aguri F1 Super Aguri SA05
Super Aguri SA06[12]
Honda RA806E 2,4l V8 B 22
23
23
23
Japonia Takuma Satō
Japonia Yūji Ide
Francja Franck Montagny
Japonia Sakon Yamamoto
18
4[13]
7[14]
7[15]
Francja Franck Montagny (#41)[16]
Japonia Yūji Ide
Japonia Sakon Yamamoto (#41)[17]
Zespół Samochód Silnik Opony Nr Kierowcy Zgł. Kierowcy testowi

Zmiany[edytuj | edytuj kod]

Eliminacje[edytuj | edytuj kod]

Oficjalna nazwa Grand Prix Tor Data Czas polski Czas lokalny
1 Gulf Air Bahrain Grand Prix Bahrajnu Bahrajn Bahrain International Circuit 12 marca 12:30 14:30
2 Petronas Malaysian Grand Prix Malezji Malezja Sepang International Circuit 19 marca 8:00 15:00
3 Foster's Australian Grand Prix Australii Australia Albert Park 2 kwietnia 5:00 14:00
4 Gran Premio di San Marino San Marino San Marino Autodromo Enzo e Dino Ferrari 23 kwietnia 14:00 14:00
5 Grand Prix of Europe Europy Niemcy Nürburgring 7 maja 14:00 14:00
6 Gran Premio Telefónica de España Hiszpanii Hiszpania Circuit de Catalunya 14 maja 14:00 14:00
7 Grand Prix de Monaco Monako Monako Circuit de Monaco 28 maja 14:00 14:00
8 Foster's British Grand Prix Wielkiej Brytanii Wielka Brytania Silverstone Circuit 11 czerwca 13:00 12:00
9 Grand Prix du Canada Kanady Kanada Circuit Gilles Villeneuve 25 czerwca 19:00 13:00
10 United States Grand Prix Stanów Zjednoczonych Stany Zjednoczone Indianapolis Motor Speedway 2 lipca 20:00 14:00
11 Grand Prix de France Francji Francja Magny Cours 16 lipca 14:00 14:00
12 Grosser Mobil 1 Preis von Deutschland Niemiec Niemcy Hockenheimring 30 lipca 14:00 14:00
13 Magyar Nagydíj Węgier Węgry Hungaroring 6 sierpnia 14:00 14:00
14 Petrol Ofisi Turkish Grand Prix Turcji Turcja Istanbul Autodrom Circuit 27 sierpnia 14:00 15:00
15 Gran Premio d'Italia Włoch Włochy Autodromo Nazionale di Monza 10 września 14:00 14:00
16 Sinopec Chinese Grand Prix Chin Chińska Republika Ludowa Shanghai International Circuit 1 października 8:00 14:00
17 Fuji Television Japanese Grand Prix Japonii Japonia Suzuka International Racing Course 8 października 7:00 14:00
18 Grande Prêmio do Brasil Brazylii Brazylia Interlagos 22 października 18:00 14:00
Oficjalna nazwa Grand Prix Tor Data Czas polski Czas lokalny

Zmiany[edytuj | edytuj kod]

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Najlepsze wyniki w Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Pole position Najszybsze okrążenie Zwycięzca
1 Niemcy Michael Schumacher Ferrari Niemcy Nico Rosberg Williams-Cosworth Hiszpania Fernando Alonso Renault
2 Włochy Giancarlo Fisichella Renault Hiszpania Fernando Alonso Renault Włochy Giancarlo Fisichella Renault
3 Wielka Brytania Jenson Button Honda Finlandia Kimi Räikkönen McLaren-Mercedes Hiszpania Fernando Alonso Renault
4 Niemcy Michael Schumacher Ferrari Hiszpania Fernando Alonso Renault Niemcy Michael Schumacher Ferrari
5 Hiszpania Fernando Alonso Renault Niemcy Michael Schumacher Ferrari Niemcy Michael Schumacher Ferrari
6 Hiszpania Fernando Alonso Renault Brazylia Felipe Massa Ferrari Hiszpania Fernando Alonso Renault
7 Hiszpania Fernando Alonso Renault Niemcy Michael Schumacher Ferrari Hiszpania Fernando Alonso Renault
8 Hiszpania Fernando Alonso Renault Hiszpania Fernando Alonso Renault Hiszpania Fernando Alonso Renault
9 Hiszpania Fernando Alonso Renault Finlandia Kimi Räikkönen McLaren-Mercedes Hiszpania Fernando Alonso Renault
10 Niemcy Michael Schumacher Ferrari Niemcy Michael Schumacher Ferrari Niemcy Michael Schumacher Ferrari
11 Niemcy Michael Schumacher Ferrari Niemcy Michael Schumacher Ferrari Niemcy Michael Schumacher Ferrari
12 Finlandia Kimi Räikkönen McLaren-Mercedes Niemcy Michael Schumacher Ferrari Niemcy Michael Schumacher Ferrari
13 Finlandia Kimi Räikkönen McLaren-Mercedes Brazylia Felipe Massa Ferrari Wielka Brytania Jenson Button Honda
14 Brazylia Felipe Massa Ferrari Niemcy Michael Schumacher Ferrari Brazylia Felipe Massa Ferrari
15 Finlandia Kimi Räikkönen McLaren-Mercedes Finlandia Kimi Räikkönen McLaren-Mercedes Niemcy Michael Schumacher Ferrari
16 Hiszpania Fernando Alonso Renault Hiszpania Fernando Alonso Renault Niemcy Michael Schumacher Ferrari
17 Brazylia Felipe Massa Ferrari Hiszpania Fernando Alonso Renault Hiszpania Fernando Alonso Renault
18 Brazylia Felipe Massa Ferrari Niemcy Michael Schumacher Ferrari Brazylia Felipe Massa Ferrari

Klasyfikacje szczegółowe[edytuj | edytuj kod]

Kierowcy[edytuj | edytuj kod]

Klasyfikacja kierowców na wykresie
Poz. Kierowca BHR
Bahrajn
MAL
Malezja
AUS
Australia
SMR
San Marino
EUR
Unia Europejska
ESP
Hiszpania
MON
Monako
GBR
Wielka Brytania
CAN
Kanada
USA
Stany Zjednoczone
FRA
Francja
GER
Niemcy
HUN
Węgry
TUR
Turcja
ITA
Włochy
CHN
Chińska Republika Ludowa
JPN
Japonia
BRA
Brazylia
Punkty
1 Hiszpania Fernando Alonso 1 2 1 2 2 1 1 1 1 5 2 5 NU 2 NU 2 1 2 134
2 Niemcy Michael Schumacher 2 6 NU 1 1 2 5 2 2 1 1 1 8 3 1 1 NU 4 121
3 Brazylia Felipe Massa 9 5 NU 4 3 4 9 5 5 2 3 2 7 1 9 NU 2 1 80
4 Włochy Giancarlo Fisichella NU 1 5 8 6 3 6 4 4 3 6 6 NU 6 4 3 3 6 72
5 Finlandia Kimi Räikkönen 3 NU 2 5 4 5 NU 3 3 NU 5 3 NU NU 2 NU 5 5 65
6 Wielka Brytania Jenson Button 4 3 10 7 NU 6 11 NU 9 NU NU 4 1 4 5 4 4 3 56
7 Brazylia Rubens Barrichello 15 10 7 10 5 7 4 10 NU 6 NU NU 4 8 6 6 12 7 30
8 Kolumbia Juan Pablo Montoya 5 4 NU 3 NU NU 2 6 NU NU 26
9 Niemcy Nick Heidfeld 12 NU 4 13 10 8 7 7 7 NU 8 NU 3 14 8 7 8 17 23
10 Niemcy Ralf Schumacher 14 8 3 9 NU NU 8 NU NU NU 4 9 6 7 15 NU 7 NU 20
11 Hiszpania Pedro de la Rosa 7 NU 2 5 NU 5 11 8 19
12 Włochy Jarno Trulli 16 9 NU NU 9 10 17 11 6 4 NU 7 12 9 7 NU 6 NU 15
13 Wielka Brytania David Coulthard 10 NU 8 NU NU 14 3 12 8 7 9 11 5 15 12 9 NU NU 14
14 Australia Mark Webber 6 NU NU 6 NU 9 NU NU 12 NU NU NU NU 10 10 8 NU NU 7
15 Kanada Jacques Villeneuve NU 7 6 12 8 12 14 8 NU NU 11 NU 7
16 Polska Robert Kubica DK 12 3 13 9 9 6
17 Niemcy Nico Rosberg 7 NU NU 11 7 11 NU 9 NU 9 14 NU NU NU NU 11 10 NU 4
18 Austria Christian Klien 8 NU NU NU NU 13 NU 14 11 NU 12 8 NU 11 11 2
19 Włochy Vitantonio Liuzzi 11 11 NU 14 NU 15 10 13 13 8 13 10 NU NU 14 10 14 13 1
20 Stany Zjednoczone Scott Speed 13 NU 9 15 11 NU 13 NU 10 NU 10 12 11 13 13 14 18 11 0
21 Portugalia Tiago Monteiro 17 13 NU 16 12 16 15 16 14 NU NU DK 9 NU NU NU 16 15 0
22 Holandia Christijan Albers NU 12 11 NU 13 NU 12 15 NU NU 15 DK 10 NU 17 15 NU 14 0
23 Japonia Takuma Satō 18 14 12 NU NU 17 NU 17 15 NU NU NU 13 NS 16 DK 15 10 0
24 Holandia Robert Doornbos 12 13 12 0
25 Japonia Yūji Ide NU NU 13 NU 0
26 Japonia Sakon Yamamoto NU NU NU NU 16 17 16 0
27 Francja Franck Montagny NU NU 16 18 NU NU 16 0
Poz. Kierowca BHR
Bahrajn
MAL
Malezja
AUS
Australia
SMR
San Marino
EUR
Unia Europejska
ESP
Hiszpania
MON
Monako
GBR
Wielka Brytania
CAN
Kanada
USA
Stany Zjednoczone
FRA
Francja
GER
Niemcy
HUN
Węgry
TUR
Turcja
ITA
Włochy
CHN
Chińska Republika Ludowa
JPN
Japonia
BRA
Brazylia
Punkty

Konstruktorzy[edytuj | edytuj kod]

Poz. Konstruktor # BHR
Bahrajn
MAL
Malezja
AUS
Australia
SMR
San Marino
EUR
Unia Europejska
ESP
Hiszpania
MON
Monako
GBR
Wielka Brytania
CAN
Kanada
USA
Stany Zjednoczone
FRA
Francja
GER
Niemcy
HUN
Węgry
TUR
Turcja
ITA
Włochy
CHN
Chińska Republika Ludowa
JPN
Japonia
BRA
Brazylia
Punkty
1 Francja Renault 1 1 2 1 2 2 1 1 1 1 5 2 5 NU 2 NU 2 1 2 206
2 NU 1 5 8 6 3 6 4 4 3 6 6 NU 6 4 3 3 6
2 Włochy Ferrari 5 2 6 NU 1 1 2 5 2 2 1 1 1 8 3 1 1 NU 4 201
6 9 5 NU 4 3 4 9 5 5 2 3 2 7 1 9 NU 2 1
3 Wielka Brytania McLaren-Mercedes 3 3 NU 2 5 4 5 NU 3 3 NU 5 3 NU NU 2 NU 5 5 110
4 5 4 NU 3 NU NU 2 6 NU NU 7 NU 2 5 NU 5 11 8
4 Japonia Honda 11 15 10 7 10 5 7 4 10 NU 6 NU NU 4 8 6 6 12 7 86
12 4 3 10 7 NU 6 11 NU 9 NU NU 4 1 4 5 4 4 3
5 Niemcy BMW Sauber 16 12 NU 4 13 10 8 7 7 7 NU 8 NU 3 14 8 7 8 17 36
17 NU 7 6 12 8 12 14 8 NU NU 11 NU DK 12 3 13 9 9
6 Japonia Toyota 7 14 8 3 9 NU NU 8 NU NU NU 4 9 6 7 15 NU 7 NU 35
8 16 9 NU NU 9 10 17 11 6 4 NU 7 12 9 7 NU 6 NU
7 Austria Red Bull-Ferrari 14 10 NU 8 NU NU 14 3 12 8 7 9 11 5 15 12 9 NU NU 16
15 8 NU NU NU NU 13 NU 14 11 NU 12 8 NU 11 11 12 13 12
8 Wielka Brytania Williams-Cosworth 9 6 NU NU 6 NU 9 NU NU 12 NU NU NU NU 10 10 8 NU NU 11
10 7 NU NU 11 7 11 NU 9 NU 9 14 NU NU NU NU 11 10 NU
9 Włochy Toro Rosso-Cosworth 20 11 11 NU 14 NU 15 10 13 13 8 13 10 NU NU 14 10 14 13 1
21 13 NU 9 15 11 NU 13 NU 10 NU 10 12 11 13 13 14 18 11
10 Rosja MF1-Toyota 18 17 13 NU 16 12 16 15 16 14 NU NU DK 9 NU NU NU 16 15 0
19 NU 12 11 NU 13 NU 12 15 NU NU 15 DK 10 NU 17 15 NU 14
11 Japonia Super Aguri-Honda 22 18 14 12 NU NU 17 NU 17 15 NU NU NU 13 NS 16 DK 15 10 0
23 NU NU 13 NU NU NU 16 18 NU NU 16 NU NU NU NU 16 17 16
Poz. Konstruktor # BHR
Bahrajn
MAL
Malezja
AUS
Australia
SMR
San Marino
EUR
Unia Europejska
ESP
Hiszpania
MON
Monako
GBR
Wielka Brytania
CAN
Kanada
USA
Stany Zjednoczone
FRA
Francja
GER
Niemcy
HUN
Węgry
TUR
Turcja
ITA
Włochy
CHN
Chińska Republika Ludowa
JPN
Japonia
BRA
Brazylia
Punkty

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Startował: GP Bahrajnu (runda 1.) – GP Stanów Zjednoczonych (runda 10.)
  2. Startował: GP Francji (runda 11.) – GP Brazylii (runda 18.)
  3. Specyfikacja "B" używana była od wyścigu o Grand Prix Monako
  4. Startował: GP Bahrajnu (runda 1.) – GP Włoch (runda 15.)
  5. Startował: GP Chin (runda 16.) – GP Brazylii (runda 18.)
  6. Pełnił rolę trzeciego kierowcy: GP Bahrajnu (runda 1.) – GP Włoch (runda 15.)
  7. Trzeci kierowca: GP Chin (runda 16.) – GP Brazylii (runda 18.)
  8. Startował: GP Bahrajnu (runda 1.) – GP Niemiec (runda 12.)
  9. Startował: GP Węgier (runda 13.) – GP Brazylii (runda 18.)
  10. Pełnił rolę trzeciego kierowcy: GP Bahrajnu (runda 1.) – GP Francji (runda 12.)
  11. Pełni rolę trzeciego kierowcy: GP Turcji (runda 14.) – GP Brazylii (runda 18.)
  12. Zespół Super Aguri zapowiedział debiut SA06 podczas GP Niemiec.
  13. Startował: GP Bahrajnu (runda 1.) – GP San Marino (runda 4.)
  14. Startował: GP Europy (runda 5.) – GP Francji (runda 11.)
  15. Startuje od GP Niemiec (runda 12.) – GP Brazylii (runda 18.)
  16. Pełnił rolę trzeciego kierowcy: GP TurcjiGP Brazylii (runda 18.)
  17. Pełnił rolę trzeciego kierowcy: GP Wielkiej Brytanii, GP Kanady, GP Stanów Zjednoczonych i GP Francji