Ryjkonosy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ryjkonosy
Macroscelidea
Butler, 1956
Rhynchocyon petersi
Rhynchocyon petersi
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd ryjkonosy
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ryjkonosy, długoszki (Macroscelidea) – rząd niewielkich, naziemnych ssaków łożyskowych o wydłużonym nosie i cienkich, krótkich kończynach.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Zamieszkują najbardziej na północ wysunięte obszary Afryki Północnej oraz większość Afryki subsaharyjskiej. Nie występują w Afryce Zachodniej i na Saharze. Zajmują różnorodne siedliska – od obszarów suchych lub kamienistych po zarośla i lasy tropikalne.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Ich cechą charakterystyczną jest długi, elastyczny nos w kształcie ryjka, długie i cienkie kończyny, duże oczy i długi, cienki ogon. Kończyny tylne są dłuższe od przednich, skoczne. Ryjkonosy osiągają do ok. 30 cm długości ciała (bez ogona). Budową szkieletu przypominają wiewióreczniki. Mają dobrze rozwinięte zmysły słuchu i wzroku.

Wzór zębowy I C P M
36-42 = 1-3 1 4 2
3 1 4 2-3

Długoszki są aktywne głównie za dnia, co – obok większego mózgu – odróżnia je od większości owadożernych (Insectivora). Niektóre gatunki poruszają się skokami podobnie do antylop. Odżywiają się owadami i pokarmem roślinnym.

Taksonomia[edytuj | edytuj kod]

Ryjkonosy były do niedawna słabo poznane. Dawniej zaliczano je w randze podrzędu do owadożernych lub tupajów, zajęczaków, a nawet kopytnych[1]. Wyniki badań genetycznych sugerują ich przynależność do kladu afroterów (Afrotheria) – zwierząt wywodzących się z Afryki.

Do rzędu ryjkonosów zaliczana jest jedna rodzina:

obejmująca kilkanaście gatunków żyjących współcześnie oraz kilka wymarłych, znanych z zapisu kopalnego Afryki od eocenu[2].

Przypisy

  1. Zwierzęta : encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 243. ISBN 83-01-14344-4.
  2. Simons et al., Early tertiary elephant-shrews from Egypt and the origin of the Macroscelidea, Proc. Natl. Acad. Sci. USA 88 (1991) (format pdf) (en)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Kazimierz Kowalski: Ssaki, zarys teriologii. Warszawa: PWN, 1971.
  2. Myers, P.: Macroscelidea (ang.). (On-line), Animal Diversity Web, 2000. [dostęp 4 maja 2008].
  3. Mały słownik zoologiczny: ssaki. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1978.
  4. Zwierzęta : encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 243. ISBN 83-01-14344-4.