Uelzen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Uelzen
Herb
Herb
Państwo  Niemcy
Kraj związkowy Dolna Saksonia
Powiat Powiat Uelzen
Powierzchnia 135,84 km²
Wysokość 34 m n.p.m.
Populacja (31.12.2008)
• liczba ludności
• gęstość

34 395
253 os./km²
Nr kierunkowy 0581
Kod pocztowy 29525
Tablice rejestracyjne UE
Położenie na mapie Dolnej Saksonii
Mapa lokalizacyjna Dolnej Saksonii
Uelzen
Uelzen
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
Uelzen
Uelzen
Ziemia 52°58′N 10°35′E/52,966667 10,583333
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Portal Portal Niemcy

Uelzen (dolnoniem. Ülz’n; pol. hist. Olszyna[1]) – miasto powiatowe w Niemczech, w kraju związkowym Dolna Saksonia, nad rzeką Ilmenau i kanałem Elbseiten. Siedziba powiatu Uelzen. Liczba mieszkańców w 2008 roku wynosiła ok. 34 tys.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Tereny, na których leży miasto zasiedlone było już od VII wieku n.e. przez połabskie plemię Drzewian. Rdzeniem miasta była osada Oldenstadt skupiająca się wokół dziesięciowiecznego klasztoru, na bazie którego został zbudowany w XII wieku klasztor Oldenstadt.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Hundertwasserbahnhof, (pol. dworzec Hundertwassera) - budynek dworca kolejowego przebudowany z okazji światowej wystawy Expo 2000 w stylu Friedensreicha Hundertwassera. Po raz pierwszy otwarty był prowizoryczny tymczasowy dworzec w 1847 w związku z budową linii kolejowej z Hanoweru przez Celle i Uelzen do Harburga. Pierwszy murowany budynek w konstrukcji muru pruskiego został w tym miejscu wzniesiony w 1855.
  • Theater an der Ilmenau, (pol. Teatr nad Ilmenau),
  • Klosterkirche Oldenstadt, (pol. kościół klasztorny Oldenstadt) romańska bazylika zbudowana z kamienia polnego z XII wieku

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

W mieście znajduje się dworzec kolejowy Hundertwasserbahnhof Uelzen.

Współpraca[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Marek Tabert: Zapomniany kraj Drzewian połabskich. W: Turystyka w kraju i za granicą - wybrane problemy. Poznań: 2010, s. 58-83, seria: Zeszyty Naukowe Wielkopolskiej Wyższej Szkoły Turystyki i Zarządzania w Poznaniu.