Telgte
| Telgte | |||
|
|||
| Państwo |  Niemcy |
||
| Kraj związkowy | Nadrenia Północna-Westfalia | ||
| Burmistrz | Wolfgang Pieper (Związek 90/Zieloni) | ||
| Powierzchnia | 90,7 km² | ||
| Wysokość | 54 m n.p.m. | ||
| Populacja (31 grudnia 2010) • liczba ludności • gęstość |
19 114[1] 211 os./km² |
||
| Nr kierunkowy | 02504 | ||
| Kod pocztowy | 48291 | ||
| Tablice rejestracyjne | WAF | ||
Plan Telgte |
|||
|
Położenie na mapie Nadrenii Północnej-Westfalii
  Telgte
|
|||
|
Położenie na mapie Niemiec
 Telgte
|
|||
 51°59′56″N 7°47′00″E / 51.998888888889, 7.7833333333333Na mapach: 51°59′56″N 7°47′00″E / 51.998888888889, 7.7833333333333 |
|||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||
| Strona internetowa | |||
Telgte (IPA [tɛlktə], lokalnie [tɛlçtə]) – miasto w Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, w rejencji Münster, w powiecie Warendorf. Według danych na rok 2010 liczy 19 114 mieszkańców.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Pierwsi osadnicy pojawili się już po upadku cesarstwa rzymskiego, w okresie działalności misyjnej cesarza Karola Wielkiego wiążącej się z wojnami frankońsko-saskimi. Pierwszy biskup Münster w latach 805-809, Ludger (Ludgerus), polecił wybudować w Telgte kościół. Miejscowość rozwinęła się z uwagi na istniejący tu bród na rzece Ems. Prawa miejskie nadano Telgte w 1238 r.
W herbie miasta widnieje młody dąb, który po niemiecku nazywano dawniej właśnie Telgoth (przekształcone na Telgte). Było to związane z gęstym zalesieniem lasami dębowymi. Miasto było członkiem Hanzy.
Pobliskie miejscowości Westbevern i Raestrup w latach 70. zostały włączone w skład miasta i stały się jego dzielnicami
Zabytki [edytuj]
Miasto znane jest m.in. z Muzeum Szopek Bożonarodzeniowych (Krippenmuseum) liczącego ponad 150 eksponatów szopek z całego świata. Naprzeciwko, w Muzeum Münsterlandu (Museum Heimathaus Münsterland), znajduje się m.in. Glatzer Heimatstube (pol. Kłodzka Izba Regionalna) poświęcona tradycji i kulturze materialnej hrabstwa kłodzkiego i ziemi kłodzkiej, utworzona dzięki staraniom wielkiego dziekana kłodzkiego Franza Monsego, który tu osiedlił się po wysiedleniu. Niedaleko centrum, nad rzeką Ems, w 1988 r. postawiono kolumnę z rzeźbą Madonny pierwszego arcybiskupa praskiego Arnoszta z Pardubic z kościoła pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kłodzku, wykonaną ze śląskiego marmuru. Miejsce to ma upamiętniać ofiary wojny i wysiedlenia. Wzdłuż brzegu rzeki prowadzi droga krzyżowa z rzeźbami z brązu z postaciami ponadnaturalnej wielkości osadzonymi na granitowych blokach.
Pielgrzymki [edytuj]
Miasto jest znanym miejscem pielgrzymkowym. Pierwsza pielgrzymka piesza do obrazu z wizerunkiem Matki Boskiej Bolesnej (Pietà), odbyła się w 1651 r. na polecenie biskupa Münster, Christopha Bernharda von Galena, który drogę również pokonał. Do kaplicy z obrazem (zbudowanej w 1654 r.) udają się coroczne pielgrzymki z Münster, Warendorfu i Osnabrück (ta ostatnia z 10 000 pielgrzymami jest największa co do ich liczby w Niemczech[2] – przed pielgrzymką z Ratyzbony do Altötting). Corocznie przybywa do Telgte 150 000 pielgrzymów.
Miasto w literaturze [edytuj]
Telgte jest miejscem powieści Güntera Grassa z 1979 r. Das Treffen in Telgte (Spotkanie w Telgte, 1992), która jest powieścią z kluczem. Utwór opisuje fikcyjne spotkanie niemieckich poetów i pisarzy w 1647 r. (m.in. śląscy artyści-politycy jak Andreas Gryphius, Daniel Czepko von Reigersfeld, Angelus Silesius) mające na celu porozumienie artystów, często będących ideologami zwalczających się katolików i protestantów i zakończenie wojny trzydziestoletniej. Naprawdę książka poświęcona jest spotkaniom Grupy 47, ważnej dla twórczości autora.
Współpraca [edytuj]
Miejscowości partnerskie[3]:
Przypisy
- ↑ Amtliche Bevölkerungszahlen
- ↑ Stefan Buchholz: Telgter Wallfahrt mit 10000 Pilgern (niem.). Neue Osnabrücker Zeitung, 08. Juli 2012. [dostęp 2013-02-28].
- ↑ Współpraca
|
||||||||||||||
