Korneliusz (papież)
| Korneliusz Cornelius |
|
| Święty Kościoła katolickiego Papież, męczennik |
|
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | brak danych Rzym |
| Data i miejsce śmierci | czerwiec 253 Rzym |
| Wyznanie | chrześcijaństwo |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Pontyfikat | marzec 251 |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
| Wspomnienie | 16 września |
Korneliusz, (ur. w Rzymie – zm. czerwcu 253 w Rzymie) – święty Kościoła katolickiego papież w okresie od marca 251 do czerwca 253[1]. Święty ten wymieniany jest w Modlitwie Eucharystycznej Kanonu rzymskiego.
Spis treści |
Biografia [edytuj]
Pochodził najprawdopodobniej ze sławnej rodziny Korneliuszów, był synem Kastyna[2]. Był przyjacielem, a potem następcą papieża Fabiana[2].
Nie od razu po śmierci Fabiana wybrano nowego papieża, ponieważ nadal trwały ostre prześladowania chrześcijan i były trudności w zebraniu biskupów[3]. W tym czasie (ok. 10 lat) kościołem rządzili hierarchowie, a ich przedstawicielem był kapłan Nowacjan[3]. Popularnym biskupem był wówczas Mojżesz, który jednak zmarł. Gdy prześladowania zelżały, zebrani biskupi wybrali Korneliusza, który w Rzymie przebywał już dłuższy czas i przeszedł tam wszystkie szczeble hierarchii kościelnej[3]. Dla Nowacjana było to niemiłym zaskoczeniem. Przekupił on kilku biskupów, by wyświęcili go na biskupa i obrali papieżem. Wykorzystywał również liczne wpływy, by przekonać do siebie pozostałą część biskupów, jednak mu się to nie udało.
Papież i antypapież mieli również odmienne poglądy na temat ponownego przyjmowania na łono Kościoła tych co w czasie prześladowań wyparli się wiary. Korneliusz uważał, że należy ich przyjąć, gdy wypełnią zadaną pokutę – Nowacjan zaś kategorycznie nie chciał ich ponownego przyjęcia, a nawet podawał w wątpliwość prawo Kościoła do odpuszczania grzechów[1].
Korzystając z chwilowego pokoju i braku prześladowań po śmierci cesarza Decjusza (jesienią 251) św. Korneliusz zwołał synod (uczestniczyło w nim 60 hierarchów), na którym: potępiono poglądy Nowacjana i jego zwolenników oraz pozwolono na powrót do Kościoła apostatów po wypełnieniu przez nich pokuty. Nowicjan musiał opuścić Rzym i udał się na banicję[3].
Był pierwszym papieżem piszącym listy po łacinie; w jednym z nich pisze, że Kościół w Rzymie ma 46 kapłanów, 7 diakonów i tyleż samo subdiakonów, 42 akolitów, 52 egzorcystów, lektorów i ostiariuszów.
Pokój nie trwał długo, w 252 wybuchła epidemia w Rzymie. Zarządzono składanie ofiar przebłagalnych, a ponieważ chrześcijanie w nich nie uczestniczyli, Rzymianie obwiniali ich o trwanie zarazy, napadali na domy modlitwy oraz samych chrześcijan. Św. Korneliusz zginął w 253 albo w takim napadzie lub – co jest bardziej prawdopodobne – zesłany do Civitavecchia[1], z powodu złego traktowania. Czczony był już w pierwszych wiekach, co potwierdza tytuł znaleziony w katakumbach św. Kaliksta.
Relikwie świętego papieża rozdzielono z czasem po różnych kościołach we Francji, Włoszech i w Niemczech.
Jego święto przypada na 16 września[1].
Zobacz też [edytuj]
- kult świętych
- męczennicy wczesnochrześcijańscy
- modlitwa za wstawiennictwem świętego
- święci i błogosławieni Kościoła katolickiego
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 19. ISBN 83-7006-437-X.
- ↑ 2,0 2,1 Święci męczennicy Korneliusz, papież, i Cyprian, biskup (pol.). Brewiarz. [dostęp 2012-06-15].
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 32-33. ISBN 83-06-02633-0.
Bibliografia [edytuj]
- Pope Cornelius (ang.). Catholic Encyclopedia. [dostęp 2012-06-15].
- Korneliusz (pol.). DEON. [dostęp 2012-06-15].
| Poprzednik Fabian |
 |
Papież 251 – 253 |
|
Następca Lucjusz I |
|
|||||||||||
