Korneliusz (papież)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Korneliusz
Cornelius
Święty Kościoła katolickiego
Papież, męczennik
Korneliusz
Data i miejsce urodzenia brak danych
Rzym
Data i miejsce śmierci czerwiec 253
Rzym
Wyznanie chrześcijaństwo
Kościół rzymskokatolicki
Pontyfikat marzec 251
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wspomnienie 16 września

Korneliusz (ur. w Rzymie, zm. czerwcu 253 w Rzymie) – święty Kościoła katolickiego papież w okresie od marca 251 do czerwca 253[1]. Święty ten wymieniany jest w Modlitwie Eucharystycznej Kanonu rzymskiego.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Pochodził najprawdopodobniej ze sławnej rodziny Korneliuszów, był synem Kastyna[2]. Był przyjacielem, a potem następcą papieża Fabiana[2].

Nie od razu po śmierci Fabiana wybrano nowego papieża, ponieważ nadal trwały ostre prześladowania chrześcijan i były trudności w zebraniu biskupów[3]. W tym czasie (ok. 10 lat) kościołem rządzili hierarchowie, a ich przedstawicielem był kapłan Nowacjan[3]. Popularnym biskupem był wówczas Mojżesz, który jednak zmarł. Gdy prześladowania zelżały, zebrani biskupi wybrali Korneliusza, który w Rzymie przebywał już dłuższy czas i przeszedł tam wszystkie szczeble hierarchii kościelnej[3]. Dla Nowacjana było to niemiłym zaskoczeniem. Przekupił on kilku biskupów, by wyświęcili go na biskupa i obrali papieżem. Wykorzystywał również liczne wpływy, by przekonać do siebie pozostałą część biskupów, jednak mu się to nie udało.

Papież i antypapież mieli również odmienne poglądy na temat ponownego przyjmowania na łono Kościoła tych co w czasie prześladowań wyparli się wiary. Korneliusz uważał, że należy ich przyjąć, gdy wypełnią zadaną pokutę – Nowacjan zaś kategorycznie nie chciał ich ponownego przyjęcia, a nawet podawał w wątpliwość prawo Kościoła do odpuszczania grzechów[1].

Korzystając z chwilowego pokoju i braku prześladowań po śmierci cesarza Decjusza (jesienią 251) św. Korneliusz zwołał synod (uczestniczyło w nim 60 hierarchów), na którym: potępiono poglądy Nowacjana i jego zwolenników oraz pozwolono na powrót do Kościoła apostatów po wypełnieniu przez nich pokuty. Nowacjan musiał opuścić Rzym i udał się na banicję[3].

Był pierwszym papieżem piszącym listy po łacinie; w jednym z nich pisze, że Kościół w Rzymie ma 46 kapłanów, 7 diakonów i tyleż samo subdiakonów, 42 akolitów, 52 egzorcystów, lektorów i ostiariuszów.

Pokój nie trwał długo, w 252 wybuchła epidemia w Rzymie. Zarządzono składanie ofiar przebłagalnych, a ponieważ chrześcijanie w nich nie uczestniczyli, Rzymianie obwiniali ich o trwanie zarazy, napadali na domy modlitwy oraz samych chrześcijan. Św. Korneliusz zginął w 253 albo w takim napadzie lub – co jest bardziej prawdopodobne – zesłany do Civitavecchia[1], z powodu złego traktowania. Czczony był już w pierwszych wiekach, co potwierdza tytuł znaleziony w katakumbach św. Kaliksta.

Relikwie świętego papieża rozdzielono z czasem po różnych kościołach we Francji, Włoszech i w Niemczech.

Jego święto przypada na 16 września[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 19. ISBN 83-7006-437-X.
  2. 2,0 2,1 Święci męczennicy Korneliusz, papież, i Cyprian, biskup (pol.). Brewiarz. [dostęp 2012-06-15].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 32-33. ISBN 83-06-02633-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Fabian
Emblem of the Papacy SE.svg Papież
251 – 253
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Lucjusz I