Cherubin (biskup poznański)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cherubin
Kraj działania Polska
Data śmierci ok. 1180
Biskup poznański
Okres sprawowania 1172–1180
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja diecezja poznańska

Cherubin (zm. ok. 1180) – biskup poznański prawdopodobnie od 1172.

Przed objęciem biskupstwa był kanclerzem Mieszka Starego (ok. 1167). Jako biskup poznański uczestniczył w synodzie w Łęczycy w 1180 roku. Niedługo po tym zjeździe zapewne zmarł, gdyż według wypisu z Antiquitatum monasterii Lubinensis już ok. 1180 roku jego następca Arnold wydał przywilej dla opactwa w Lubiniu.

Władysław Semkowicz identyfikuje go jako ojca rycerza Jana poświadczonego w dokumentach z 1228 i 1230 oraz protoplastę rodu Sulimów[1]. Od biskupa Cherubina pochodzi zapewne nazwa miejscowości Cherubinowice w sandomierskim, która później należała do dóbr rodowych Sulimów.

Rocznik Lubiński z końca XIII wieku błędnie podaje, jakoby sprawował swój urząd od 1164 i zmarł w 1172. Przyjmuje się, że w Roczniku doszło do zamiany kolejności Radwana i Cherubina.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Celibat duchowieństwa wprowadzono w Polsce dopiero w 1197.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]