Dobrogost z Nowego Dworu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dobrogost z Nowego Dworu
Dobrogost z Nowego Dworu
Herb Dobrogost z Nowego Dworu
Data urodzenia 1355
Data śmierci 1401
arcybiskup gnieźnieński
Okres sprawowania 1395-1401
biskup poznański
Okres sprawowania 1384-1395
Wyznanie katolickie
Kościół łaciński
Nominacja biskupia 1382
Sakra biskupia brak danych

Dobrogost z Nowego Dworu (Dobrogost Nowodworski) herbu Nałęcz (ur. 1355, zm. 14 września 1401 w Chełmnie nad Nerem[1]) – biskup poznański i arcybiskup gnieźnieński.

Wywodził się z mazowieckiej gałęzi rodu Nałęczów osiadłych w Nowym Dworze n. Narwią i Leżenicach n. Radomką[2]. W młodości Dobrogost wraz ze swoimi dwoma braćmi Abrahamem i Niemierzą otrzymał z rąk księcia Ziemowita III Mazowieckiego na własność Nowy Dwór[3]. Był doktorem prawa na Uniwersytecie w Padwie. W latach 1368–1374 był kanclerzem na dworze księcia mazowieckiego Siemowita III[2]. 16 kwietnia 1382, pod presją Siemowita, który obległ kapitułę zebraną na zamku w Łowiczu, został wybrany arcybiskupem gnieźnieńskim. Jednak na rozkaz króla Ludwika Węgierskiego został uwięziony w drodze do Rzymu w Treviso. Pewne znaczenie miał tu też konflikt Grzymalitów z Nałęczami w Wielkopolsce, gdy Dobrogost jako Nałęcz znalazł się w obozie przeciwników monarchy. W czerwcu 1384 władca nadał mu jednak biskupstwo poznańskie[4]. Wyjechał z misją dyplomatyczną do papieża, której efektem było wydanie 17 kwietnia 1388 przez Urbana VI bulli, w której uznawał Władysława Jagiełłę za princeps christianissimus (władcę najbardziej chrześcijańskiego). Bullą z 12 marca 1388 papież mianował Dobrogosta swoim legatem, powierzając mu misję utworzenia biskupstwa wileńskiego[4]. W nagrodę po 17 maja 1394 został arcybiskupem gnieźnieńskim[4]. W latach 1386 i 1394 był kolektorem papieskim. W 1400 odprawił synod archidiecezjalny w Łęczycy[4]. Arcybiskup Dobrogost zmarł 14 września 1401 roku w Chełmnie nad Nerem[4]. Jego ciało sprowadzono do Gniezna i pochowano w katedrze na Wzgórzu Lecha[1].

Przypisy

Bibliografia[edytuj]