Ederam (biskup)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ederam (zm. 29 listopada przed 1049) – niemiecki biskup znany z nekrologów w klasztorze w Weltenbergu i opactwie św. Emmerama w Ratyzbonie, gdzie zarejestrowano jego zgon w dniu 29 listopada nieznanego roku.

W nekrologu w Weltenbergu jest tytułowany jako episcopus de Polonia, co dowodzi, że był biskupem jakiejś polskiej diecezji, najprawdopodobniej poznańskiej.

Według Tadeusza Wojciechowskiego, przybył on do Polski w otoczeniu drugiej żony Władysława Hermana, Judyty. Tezę tę oparł na udokumentowanych bliskich związkach Judyty z klasztorem w Weltenbergu.

Również Kętrzyński i Abraham datowali jego rządy w Poznaniu na koniec XI lub początek XII wieku, jednak badania nad nekrologiem z Ratyzbony wykazały, że wpis o jego zgonie pochodzi jeszcze sprzed roku 1049. Przypuszczalnie został następcą zmarłego w 1030 biskupa Romana i sprawował rządy w diecezji poznańskiej w okresie reakcji pogańskiej (ok. 1031/32) i najazdu Brzetysława Czeskiego (1038). Wskutek tych wydarzeń ok. 1038 roku diecezja poznańska de facto przestała istnieć.

Bibliografia[edytuj]

  • Władysław Abraham: Organizacja Kościoła w Polsce do połowy wieku XII, Lwów 1890, s. 84
  • Wojciech Kętrzyński: Studyja nad dokumentami XII wieku, Roczniki Akademii Umiejętności, Lwów 1891, s. 311
  • Tadeusz Wojciechowski: Szkice Historyczne XI wieku, Kraków 1904
  • Monumenta Germaniae Historica, Antiquitates, Necrologiae Germaniae 3, s. 331 [1]
  • Tadeusz Wasilewski: Kościół monarszy w X-XII wieku i jego zwierzchnik biskup polski, Kwartalnik historyczny, Tom 92, 1985, s. 751