Jan Kanty Dąbrowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Kanty Dąbrowski
Biskup tytularny Helenopolis in Bithynia
Data i miejsce urodzenia

20 września 1791
Strzeszynek

Data śmierci

4 kwietnia 1853

Biskup pomocniczy poznański
Okres sprawowania

od 1843 do 1853

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Diakonat

31 lipca 1814

Prezbiterat

24 września 1814

Nominacja biskupia

19 czerwca 1843

Sakra biskupia

20 sierpnia 1843

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

20 sierpnia 1843

Konsekrator

Anzelm Brodziszewski

Jan Kanty Dąbrowski (ur. 20 września 1791, zm. 4 kwietnia 1853), polski duchowny katolicki, biskup pomocniczy poznański.

Przyjął święcenia kapłańskie w 1814, wcześniej wstąpiwszy do zgromadzenia księży misjonarzy. Wykładał w seminariach w Poznaniu, Pelplinie i Gnieźnie, był proboszczem w Popowie, Wąbrzeźnie i Lisewie. W 1841 otrzymał godność kanonika poznańskiej kapituły katedralnej. W czerwcu 1843 został mianowany biskupem pomocniczym poznańskim, ze stolicą tytularną Helenopolis; sakrę przyjął 20 sierpnia 1843 w Gnieźnie. W chwili nominacji był jedynym biskupem w Poznaniu - po śmierci arcybiskupa Marcina Dunina w 1842 diecezją zarządzał ks. Leon Przyłuski w charakterze wikariusza kapitulnego; dopiero w październiku 1844 został on wybrany na arcybiskupa (zarazem poznańskiego i gnieźnieńskiego).

Biskup Dąbrowski był znany w diecezji z działalności na rzecz bractw wstrzemięźliwości.

Źródła:

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]