Michał Bartłomiej Tarło

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michał Bartłomiej Tarło
Herb duchownego
Kraj działania

I Rzeczpospolita

Data i miejsce urodzenia

26 lipca 1656
Lubowla Spiska

Data i miejsce śmierci

20 września 1715
Łowicz

Biskup poznański
Okres sprawowania

1710–1715

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

łaciński

Nominacja biskupia

1710

Sakra biskupia

brak danych

Sukcesja apostolska
Konsekrator

Aleksander Benedykt Wyhowski

Michał Bartłomiej Tarło herbu Topór (ur. 26 lipca 1656 w Lubowli na Spiszu, zm. 20 września 1715 w Łowiczu[1]) – pierwszy wizytator polskiej prowincji Zgromadzenia Księży Misjonarzy św. Wincentego a Paulo, biskup poznański, autor nabożeństwa "Gorzkich żali".

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem wojewody sandomierskiego Jana Aleksandra Tarły i Anny Czartoryskiej, bratem biskupa Jana Joachima Tarły. W młodości wstąpił do Zgromadzenia Księży Misjonarzy św. Wincentego a Paulo. Wraz z utworzeniem w 1685 polskiej prowincji Zgromadzenia został jej pierwszym wizytatorem[2]. Przez 30 lat był proboszczem parafii św. Krzyża w Warszawie i pomysłodawcą odprawionego po raz pierwszy w 1704 w miejscowym kościele nabożeństwa "Gorzkich żali"[3].

Kościół św. Krzyża w Warszawie na obrazie Canaletta

Jego wybór na biskupa poznańskiego dokonany przez Augusta II zatwierdził papież Klemens XI w 1710.

Relacja Kaspra Niesieckiego[4]:

Nie mogła się długo taić cnota jego, August II Król Polski do infuły go Poznańskiej posunął, nie tylko o nię nie zabiegającego, ale i wyłamującego się, tak dalece, że go aż Rzymskim rozkazem, żeby ją przyjął, przycisnąć było trzeba.

Zmarł 20 września 1715 w Łowiczu podczas podróży z Warszawy do Poznania. Został pochowany w kościele św. Krzyża, gdzie zachował się jego nagrobek[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 866. ISBN 83-01-08836-2.
  2. Historia Prowincji Polski w zarysie. Zgromadzenie Księży Misjonarzy. [dostęp 2013-02-18].
  3. Elżbieta Kowalczykowa: Kościół św. Krzyża. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1975, s. 106.
  4. Na podstawie: Kasper Niesiecki, Korona Polska przy złotej wolności starożytnymi wszystkich katedr, prowincji i rycerstwa [...] ozdobiona w opracowaniu Wiesiołkowskiego
  5. Jerzy S. Majewski: Remont kościoła św. Krzyża – twarz biskupa pojaśniała. warszawa.gazeta.pl, 17.02.201. [dostęp 2013-02-19].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wiesiołowski J., Katalog biskupów poznańskich, Poznań 2004, ISBN 83-89525-26-7
  • Alfons Schletz. Ks. Biskup Michał Bartłomiej Tarło opiekun ubogich. „Nasza Przeszłość”. 115-116, s. 23-32, 2011. Kraków: Instytut Wydawniczy Księży Misjonarzy. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]