Jan Branecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Branecki
biskup
Herb Jan Branecki
Data i miejsce urodzenia 1601[a]
Gniezno
Data i miejsce śmierci 1655
Poznań
biskup pomocniczy poznański
Okres sprawowania 1651 - 1655[1]
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 25 września 1651
Sakra biskupia ?
Sukcesja apostolska
Data konsekracji ?
Konsekrator nieznany

Jan Branecki herbu Radwan (ur. 1601[a] w Gnieźnie, zm. 1655 w Poznaniu) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy poznański, kanonik gnieźnieński w 1645 roku.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Bartłomieja[2]. 25 września 1651 papież Innocenty X prekonizował go biskupem pomocniczym poznańskim oraz biskupem in partibus infidelium enneńskim. Brak informacji, kiedy i od kogo przyjął sakrę biskupią.

W czasie potopu szwedzkiego został rozstrzelany przez Szwedów w katedrze poznańskiej za sprzeciwienie się próbie odprawienia w niej nabożeństwa luterańskiego[3].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b rok niepewny

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Biskupi pomocniczy diecezji i archidiecezji poznańskiej (pol.). Archidiecezja poznańska. [dostęp 2018-12-10].
  2. Rodzina, herbarz szlachty polskiej, t. I, Warszawa 1904, s. 272.
  3. Przeor na armatach (pol.). Gość Niedzielny. [dostęp 2018-12-10].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]