Edward Likowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Edward Likowski
Prymas Polski
Ilustracja
Herb Edward Likowski Gratia Dei Sum Id Quod Sum
Z Bożej Łaski Jestem Tym Kim Jestem
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 26 września 1836
Września
Data i miejsce śmierci 20 lutego 1915
Poznań
Arcybiskup metropolita gnieźnieński i poznański
Okres sprawowania 1914–1915
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 21 grudnia 1861
Sakra biskupia 1 maja 1887
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 1 maja 1887
Konsekrator Julius Dinder
Współkonsekratorzy Leon Redner
Hermann Gleich

Edward Likowski (ur. 26 września 1836 we Wrześni, zm. 20 lutego 1915 w Poznaniu) – polski duchowny rzymskokatolicki, historyk Kościoła, biskup pomocniczy poznański w latach 1887–1914, arcybiskup metropolita gnieźnieński i poznański oraz prymas Polski w latach 1914–1915.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Wincentego i Józefy z Zimniewiczów. Uczeń Królewskiego Katolickiego Gimnazjum w Ostrowie, gimnazjum we Wrześni, Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu. Studia teologiczne odbył w Monastyrze, gdzie uzyskał licencjat (1861) i doktorat (1881) z teologii. Po wyświęceniu na kapłana, w grudniu 1861, sprawował przez 10 miesięcy obowiązki wikariusza w Kcyni, a następnie przez trzy lata katechety i nauczyciela języka hebrajskiego w gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu. Opracował w języku polskim katechizm J. Deharbe dla młodzieży dojrzalszej, który doczekał się kilku wydań. Równocześnie pisał artykuły naukowe do Tygodnika Katolickiego. Na początku 1866 został powołany na profesora historii kościelnej i prawa kanonicznego seminarium duchownego w Poznaniu[1]. W 1869 uczestniczył w soborze watykańskim jako teolog Arcybiskupa Mieczysława Lechóchowskiego.

Członek czynny Akademii Umiejętności w Krakowie od 1887, a w latach 1895–1915 prezes Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Doctor honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego (1900). Był kustoszem kolegiaty św. Marii Magdaleny w Poznaniu.

W trakcie kulturkampfu przez kilka miesięcy przebywał w więzieniu. Należał do ścisłego grona tajnych reprezentantów pozbawionych możliwości sprawowania godności kardynała.

W 1911 został nagrodzony przez Piusa X tytułem hrabiego rzymskiego i asystentem tronu papieskiego.

Pochowany w katedrze poznańskiej w kaplicy Szołdrskich.

Jego bratankiem był Henryk Likowski, również duchowny i historyk Kościoła katolickiego, profesor Uniwersytetu Warszawskiego.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Filipowicz M., Edward Likowski jako historyk Kościoła unickiego (komunikat), „Roczniki Humanistyczne”, t. 41 (1993), z. 7, s. 59–63.
  • Galos A., Likowski Edward, [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. 17, Warszawa 1972, s. 330–332.
  • Gąsiorowski A., Likowski Edward, [w:] Słownik historyków polskich, Warszawa 1994, s. 300.
  • Kosman M., Między tronem a ołtarzem, Poznań 2000, ​ISBN 83-7272-017-7​.
  • Kwilecki A., Florkowski H., Ziemiaństwo wielkopolskie w kręgu arystokracji. Wyd. Poznańskie, 2004, s. 334

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Gazeta Lwowska Nr 185, z 15 sierpnia 1914 r. - Ks. dr. Edward Likowski Arcybiskupem gnieźnieńsko-poznańskim, s. 3., jbc.bj.uj.edu.pl [dostęp 2019-12-10].