Konkurs Piosenki Eurowizji 1991

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konkurs Piosenki Eurowizji 1991
Informacje ogólne
Finał 4 maja 1991
Miejsce Studio di Cinecittà 15,
Rzym (Włochy)
Nadawca Radiotelevisione Italiana (RAI)
Prowadzący Gigliola Cinquetti
Toto Cutugno
Informacje dodatkowe
Reżyser Riccardo Donna
Główny dyrygent Bruno Canfora
Występ otwarcia Sarah Carlson
Toto CutugnoInsieme: 1992
Gigliola CinquettiNon ho l’età
Występ interwałowy Arturo Brachetti
Uczestnicy
Powrót  Malta
Rezygnacja  Holandia
Łącznie 22 reprezentacji
Głosowanie
Komisja jurorska z każdego uczestniczącego kraju przyznaje 1-8, 10 oraz 12 punktów dla ulubionej piosenki.
Zero punktów  Austria
Zwycięzca  Szwecja
Reprezentant Carola Häggkvist
Piosenka „Fångad av en stormvind”
Tekst i muzyka Stephan Berg
Konkurs Piosenki Eurowizji

36. Konkurs Piosenki Eurowizji 1991 został rozegrany 4 maja 1991 w Studio di Cinecittà 15 w Rzymie. Organizatorem konkursu był włoski nadawca publiczny Radiotelevisione Italiana (RAI).

Koncert finałowy poprowadzi Toto Cutugno oraz Gigliola Cinquetti. Konkurs wygrała Carola Häggkvist, reprezentantka Szwecji z piosenką „Fångad av en stormvind” autorstwa Stephana Berga, która otrzymała łącznie 146 punktów.

Przebieg konkursu[edytuj | edytuj kod]

Konkurs w 1991 został określony jako jeden z najgorszych w historii. Mimo próśb ze strony organizatorów, włoski organizator odmówił powierzenia koncertu finałowego osobom posługującym się językiem angielskim i francuskim. Konkurs prowadzili Gigliola Cinquetti i Toto Cutugno, który przez cały czas transmisji mówił wyłącznie w języku włoskim, przez co większość europejskich komentatorów miała spory problem z tłumaczeniem jego wypowiedzi[1].

Podczas występu Caroli reprezentującej Szwecję nagłośnienie w hali uległo awarii, przez co publiczność nie słyszała wykonania konkursowego utworu piosenkarki, „Fångad av en stormvind”. Występ był transmitowany w telewizji bez problemów, dzięki czemu reprezentacja nie musiała powtarzać swojej prezentacji.

Po zakończeniu głosowania szwedzka delegacja zajęła pierwsze miejsce ex aequo z przedstawicielką Francji, Aminą Annabi. O ostatecznym wyniku zdecydował nowy zapis regulaminowy konkursu wprowadzony w 1989, mówiący o tym, że „jeśli dwa państwa zdobędą identyczną liczbę punktów, to zwycięstwo przypadnie tej piosence, której więcej razy przyznano 12 punktów”. Oba kraje zdobyły taką samą liczbę czterech najwyższych not (tj. 12 punktów), dlatego o końcowym wyniku zdecydowała różnica w liczbie „dziesiątek” (Szwecja otrzymała pięć, a Francja - dwie).

Kraje uczestniczące[edytuj | edytuj kod]

W finale 36. Konkursu Piosenki Eurowizji wzięli udział nadawcy publiczni z 22 krajów. Z udziału w konkursie wycofał się nadawca z Holandii, co spowodowane było organizacją konkursu w Dzień Pamięci Ofiar Wojny. W związku z rezygnacją kraju, do udziału w konkursie dopuszczono telewizję z Malty, która powróciła do stawki konkursowej po 16-letniej przerwie.

Powracający artyści[edytuj | edytuj kod]

Podczas koncertu finałowego wystąpiło kilku wykonawców, którzy uczestniczyli w konkursie w poprzednich latach. Hanne Korgh, członkini zespołu Just 4 Fun reprezentującego Norwerię, wygrała finał konkursu w 1985 (jako członkini duetu Bobbysocks), a także solowo reprezentowała swój kraj w konkursie w 1971. W zespole Just 4 Fun zaśpiewał również Eiríkur Hauksson, który uczestniczył w konkursie w 1986 jako członek islandzkiego zespołu ICY.

Przedstawicielka Szwecji Carola Häggkvist po raz pierwszy wystąpiła w konkursie w 1983. Stefán Hilmarsson, wokalista duetu Stefán & Eyfi, wcześniej wystąpił dla Islandii w finale konkursu w 1988. Austriacki piosenkarz Thomas Forstner po raz pierwszy uczestniczył w barwach kraju podczas konkursu w 1989.

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

L.p. Państwo Język Artysta Piosenka Miejsce Punkty
1  Jugosławia serbsko-chorwacki Bebi Dol „Brazil” 21 1
2  Islandia islandzki Stefán i Eyfi „Draumur um nínu” 15 26
3  Malta angielski Georgina i Paul Giordimaina „Could It Be” 6 106
4  Grecja grecki Sofia Wosu „I anixi” 13 36
5  Szwajcaria włoski Sandra Simó „Canzone per te” 5 118
6  Austria niemiecki Thomas Forstner „Venedig im Regen” 22 0
7  Luksemburg francuski Sarah Bray „Un baiser volé” 14 29
8  Szwecja szwedzki Carola Fångad av en stormvind 1 146
9  Francja francuski Amina Annabi „C’est le dernier qui a parlé a raison” 2 146
10  Turcja turecki İzel Çeliköz, Reyhan Karaca i Can Uğurluer „İki dakika” 12 44
11  Irlandia angielski Kim Jackson „Could It Be That I’m in Love” 10 47
12  Portugalia portugalski Dulce Pontes „Lusitana paixão” 8 62
13  Dania duński Anders Frandsen „Lige der hvor hjertet slår” 19 8
14  Norwegia norweski Just 4 Fun „Mrs. Thompson” 17 14
15  Izrael hebrajski Duo Datz „Kan” 3 139
16  Finlandia fiński Kaija Kärkinen „Hullu yö” 20 6
17  Niemcy niemiecki Atlantis 2000 „Dieser Traum darf niemals sterben” 18 10
18  Belgia niderlandzki Clouseau „Geef het op” 16 23
19  Hiszpania hiszpański Sergio Dalma „Bailar pegados” 4 119
20  Wielka Brytania angielski Samantha Janus „A Message to Your Heart” 10 47
21  Cypr grecki Elena Patroklu „S.O.S.” 9 60
22  Włochy neapolitański Peppino di Capri „Comme è ddoce ’o mare” 7 89

Tabela punktacyjna finału[edytuj | edytuj kod]

Wyniki
Suma punktów Jugosławia Islandia Malta Grecja Szwajcaria Austria Luksemburg Szwecja Francja Turcja Irlandia Portugalia Dania Norwegia Izrael Finlandia Niemcy Belgia Hiszpania Wielka Brytania Cypr Włochy
Uczestnicy konkursu Jugosławia 1 1
Islandia 26 4 10 5 7
Malta 106 1 2 6 4 10 12 2 7 12 7 6 10 4 6 7 10
Grecja 36 4 5 2 1 1 4 1 1 5 10 2
Szwajcaria 118 5 5 7 8 12 8 4 2 2 6 5 3 8 5 6 12 8 8 4
Austria 0
Luksemburg 29 4 5 1 3 2 4 3 2 3 2
Szwecja 146 6 12 10 10 7 6 3 10 12 8 10 8 12 10 4 12 6
Francja 146 10 7 3 8 7 12 5 7 5 12 12 10 8 7 8 6 7 12
Turcja 44 7 7 8 7 2 5 8
Irlandia 47 3 4 3 1 8 4 7 1 2 2 5 4 3
Portugalia 62 8 4 1 2 7 10 5 1 2 7 10 4 1
Dania 8 3 5
Norwegia 14 6 1 1 2 4
Izrael 139 12 10 8 5 8 5 6 3 12 8 4 10 7 6 8 12 10 5
Finlandia 6 1 1 4
Niemcy 10 6 1 3
Belgia 23 3 2 5 3 3 2 5
Hiszpania 119 8 2 6 10 12 7 6 4 6 8 6 8 4 2 4 7 6 1 12
Wielka Brytania 47 10 3 5 6 3 1 1 3 5 3 1 6
Cypr 60 2 3 12 12 4 12 5 3 6 1
Włochy 89 7 2 6 2 8 10 10 12 10 3 12 7

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]