Przejdź do zawartości

Malta w Konkursie Piosenki Eurowizji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Malta
w Konkursie Piosenki Eurowizji
0
2
2
4
Informacje ogólne
Nadawca

Public Broadcasting Services (PBS)

Rok i miejsce debiutu

1971, Dublin

Liczba udziałów

37 (27 finałów)

Strona internetowa

Malta uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1971. Od czasu debiutu konkursem w kraju zajmuje się nadawca publiczny Public Broadcasting Services (PBS).

Najwyższym wynikiem kraju w konkursie jest drugie miejsce, które zajęła Ira Losco z piosenką „7th Wonder” w konkursie w 2002 oraz Chiara z piosenką „Angel” w finale w 2005.

Kraj wycofał się z konkursu w 1976 i wrócił do rywalizacji w 1991, po piętnastu latach przerwy.

Uczestnictwo

[edytuj | edytuj kod]

Malta uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1971. Poniższa tabela uwzględnia nazwiska wszystkich maltańskich reprezentantów, tytuły konkursowych piosenek oraz wyniki w poszczególnych latach.

Rok Wykonawca Piosenka Finał Półfinał
Miejsce Punkty Miejsce Punkty
1971 Joe Grech(inne języki) Marija L-Maltija(inne języki) 18 52 Brak rundy półfinałowej
1972 Helen & Joseph(inne języki) L-imħabba(inne języki) 48
1973 Brak reprezentanta
1974 Enzo Guzman Paċi fid-Dinja Rezygnacja
1975 Renato Micallef(inne języki) Singing This Song(inne języki) 12 32
1976 Enzo Guzman Sing Your Song, Country Boy(inne języki) Rezygnacja
Brak reprezentanta w latach 19771989
1990 Mary Rose Mallia(inne języki) Our Little World of Yesterday Rezygnacja
1991 Paul Giordimaina(inne języki) i Georgina(inne języki) Could It Be(inne języki) 6 106
1992 Mary Spiteri(inne języki) Little Child(inne języki) 3 123
1993 William Mangion(inne języki) This Time(inne języki) 8 69 Kvalifikacija za Millstreet
1994 Chris & Moira(inne języki) More Than Love(inne języki) 5 97 Brak rundy półfinałowej
1995 Mike Spiteri(inne języki) Keep Me in Mind(inne języki) 10 76
1996 Miriam Christine(inne języki) In a Woman’s Heart(inne języki) 68 4[a] 138
1997 Debbie Scerri(inne języki) Let Me Fly(inne języki) 9 66 Brak rundy półfinałowej
1998 Chiara The One That I Love 3 165
1999 Times 3(inne języki) Believe ’n Peace 15 32
2000 Claudette Pace(inne języki) Desire(inne języki) 8 73
2001 Fabrizio Faniello Another Summer Night 9 48
2002 Ira Losco 7th Wonder 2 164
2003 Lynn Chircop(inne języki) To Dream Again(inne języki) 25 4
2004 Julie & Ludwig(inne języki) On Again... Off Again(inne języki) 12 50 8 74
2005 Chiara Angel 2 192 Top 12[b]
2006 Fabrizio Faniello I Do(inne języki) 24 1 Top 11
2007 Olivia Lewis Vertigo(inne języki) 25 15
2008 Morena Vodka(inne języki) 14 38
2009 Chiara What If We 22 31 6 86
2010 Thea Garrett(inne języki) My Dream(inne języki) 12 45
2011 Glen Vella(inne języki) One Life(inne języki) 11 54
2012 Kurt Calleja(inne języki) This Is the Night(inne języki) 21 41 7 70
2013 Gianluca Bezzina Tomorrow 8 120 4 118
2014 Firelight Coming Home 23 32 9 63
2015 Amber Warrior(inne języki) 11 43
2016 Ira Losco Walk on Water(inne języki) 12 153 3 209
2017 Claudia Faniello Breathlessly(inne języki) 16 55
2018 Christabelle Taboo(inne języki) 13 101
2019 Michela Pace Chameleon(inne języki) 14 107 8 157
2020 Destiny All of My Love(inne języki) Konkurs odwołany
2021 Je me casse 7 255 1 325
2022 Emma Muscat I Am What I Am 16 47
2023 The Busker Dance (Our Own Party) 15 3
2024 Sarah Bonnici Loop 16 13
2025 Miriana Conte Serving 17 91 9 53
2026 Aidan Cassar Bella(inne języki)

Legenda:

     1. miejsce

Historia głosowania w finale (1971–2025)

[edytuj | edytuj kod]

Poniższe tabele pokazują, którym krajom Malta przyznaje w finale najwięcej punktów oraz od których państw maltańscy reprezentanci otrzymują najwyższe noty[1].

Nagrody im. Marcela Bezençona

[edytuj | edytuj kod]

Nagrody im. Marcela Bezençona – trofea dla najlepszych konkurencyjnych piosenek w finale, które zostały po raz pierwszy rozdane podczas 47. Konkursu Piosenki Eurowizji zorganizowanego w Tallinnie w Estonii. Pomysłodawcami nagrody są: Christer Björkman (reprezentant Szwecji w 1992 roku, obecny Szef Delegacji Szwecji) oraz Richard Herrey (członek szwedzkiego zespołu Herreys, który wygrał Konkurs Piosenki Eurowizji 1984). Statuetka nosi nazwisko twórcy Konkursu Piosenki Eurowizji – Marcela Bezençona[2].

Nagrody przyznawane są obecnie w trzech kategoriach[2]:

  • Nagroda Dziennikarzy (zwycięzcę wybierają akredytowani dziennikarze)
  • Nagroda Artystyczna (zwycięzcę wybierają komentatorzy konkursu)
  • Nagroda Kompozytorska (zwycięzcę wybierają kompozytorzy biorący udział w konkursie)

Nagroda Dziennikarzy

Rok Wykonawca Piosenka
2005 Chiara[2] „Angel”

Faworyt OGAE

[edytuj | edytuj kod]

OGAE (fr. Organisation Générale des Amateurs de l’Eurovision[3], pol. Stowarzyszenie Miłośników Konkursu Piosenki Eurowizji) – pozarządowa organizacja non profit i międzynarodowy fanklub Konkursu Piosenki Eurowizji, założony w 1984 w Savonlinnie przez Jari-Pekka Koikkalainena[4][5][6][7][8].

Od 2007 OGAE przeprowadza przed każdym konkursem internetowy plebiscyt, w którym wszystkie kluby głosują na piosenki konkursowe, przy użyciu tzw. „systemu eurowizyjnego” (1-7, 8, 10 i 12 punktów dla 10 najwyżej ocenionych utworów; klub nie może głosować na propozycję z własnego kraju)[6].

Spis poniżej prezentuje wszystkich maltańskich zwycięzców plebiscytu na faworyta OGAE[9]:

Rok Artysta Piosenka Autor(zy)
2021 Destiny Je me casse Malin Christin, Amanuel Dermont, Nicklas Eklund, Pete Barringer
  1. Podczas konkursu w 1996 zorganizowano rundę kwalifikacyjną, mającą na celu zmniejszenie liczby państw biorących udział w finale konkursu. Etap eliminacyjny nie był transmitowany w telewizji ani nagrywany, krajowe komisje jurorskie przesłuchiwały wersje studyjne wszystkich konkursowych propozycji i przyznawały im punkty. Spośród 30 utworów nadesłanych przez publicznych nadawców, do finału zakwalifikowały się 22 propozycje. Jedynym krajem, który nie brał udziału w rundzie kwalifikacyjnej był gospodarz konkursu, czyli Norwegia.
  2. Zgodnie z regulaminem, w konkursie w latach 2004–2007 kraje z pierwszej dziesiątki poprzedniego konkursu były automatycznie kwalifikowane do sobotniego finału bez konieczności rywalizacji w półfinale. W przypadku rezygnacji z udziału w konkursie jednego z państw z Top 10 zeszłego roku lub w przypadku kiedy któreś z państw Wielkiej Czwórki zajęło miejsce w przedziale 1-10, wówczas automatyczna kwalifikacja przypadała na miejsca poza pierwszą dziesiątką, tj. 11. bądź 12.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Eurovision Song Contest Database [online], eschome.net [dostęp 2024-12-11].
  2. a b c Marcel Bezençon Award – an introduction. [w:] Pop Light [on-line]. www.poplight.zitiz.se. [dostęp 2013-06-22]. (ang.).
  3. The story of OGAE & Vision. ogae.co.uk. [dostęp 2015-07-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-03-11)].
  4. Mikä ihmeen OGAE?. [w:] OGAE Finlandia [on-line]. www.euroviisuklubi.fi. [dostęp 2015-07-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-08-10)]. (fiń.).
  5. Status OGAE Polska. [dostęp 2013-02-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-30)].
  6. a b ogae.net – Eurovision Fanclub Network. [w:] OGAE [on-line]. www.ogae.net. [dostęp 2015-07-15]. (ang.).
  7. Fan clubs. [w:] Europejska Unia Nadawców [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2015-07-15].
  8. About us (OGAE International). ogaeinternational.com. [dostęp 2015-07-15].
  9. OGAE Poll 2021: Malta’s Destiny wins with „Je Me Casse” [online], wiwibloggs, 7 maja 2021 [dostęp 2021-05-07] (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]