Konkurs Piosenki Eurowizji 1961

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Konkurs Piosenki Eurowizji 1961
ESC 1961 logo.PNG
Informacje ogólne
Finał 18 marca 1961
Miejsce Palais des Festivals,
Cannes (Francja)
Nadawca Radiodiffusion-télévision française (RTF)
Prowadzący Jacqueline Joubert
Informacje dodatkowe
Główny dyrygent Franck Pourcel
Interwały Tessa Beaumont
Max Bozzoni
Uczestnicy
Debiut  Finlandia
 Hiszpania
 Jugosławia
Łącznie 16 reprezentacji
Głosowanie
Każdy kraj wyznaczał 10-osobową komisję jurorską, która przyznawała ulubionej piosence po jednym punkcie.
Zwycięzca  Luksemburg
Reprezentant Jean-Claude Pascal
Piosenka Nous, les amoureux
Muzyka Jacques Datin
Tekst Maurice Vidalin
Konkurs Piosenki Eurowizji

6. Konkurs Piosenki Eurowizji został zorganizowany 18 marca 1961 w Cannes na Lazurowym Wybrzeżu przez francuskiego nadawcę publicznego France 3, dzięki zwycięstwu reprezentantki kraju – Jacqueline Boyer podczas konkursu w 1960 roku[1].

Koncert finałowy prowadziła Jacqueline Joubert, a zwycięzcą został reprezentant LuksemburguJean-Claude Pascal z utworem autorstwa Jacques’a Datina i Maurice’a Vidalina „Nous, les amoureux”, za który otrzymał 33 punkty[1].

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Cannes.
Geographylogo.svg
Lokalizacja Cannes we Francji.

Cannes to miejscowość i gmina we Francji, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, w departamencie Alpy Nadmorskie na Lazurowym Wybrzeżu. Miasto znane jest na całym świecie dzięki Międzynarodowemu Festiwalowi Filmowemu, który odbywa się w Cannes od 1946 roku[2].

Koncert finałowy w 1961 roku odbył się w Palais des Festivals et des Congrès, w tym samym miejscu, co konkurs w 1959 roku. Budynek został zbudowany w 1949 roku w celu zorganizowania Międzynarodowego Festiwalu Filmowego. Hala znajduje się na promenadzie miasta, którą wyznacza bulwar La Croisette. Obecnie znajduje się tam hotel JW Marriott Cannes[3].

Przebieg konkursu[edytuj | edytuj kod]

Z powodu przekroczenia przeznaczonego na konkurs czasu antenowego, w Wielkiej Brytanii ponowny występ zwycięzcy nie był transmitowany[1].

Kraje uczestniczące[edytuj | edytuj kod]

W konkursie wzięło udział szesnaście krajów, w tym trzech debiutantów: Finlandia, Hiszpania i Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii. Żaden kraj nie wycofał się z konkursu[1].

Dyrygenci[edytuj | edytuj kod]

Każdemu reprezentantowi towarzyszyła orkiestra, którą kierował wyznaczony przez kraj dyrygent. Głównym dyrygentem konkursu był Franck Pourcel[1].

  • Franck Pourcel:
  • Rafael Ferrer
  • Jože Privšek
  • Dolf van der Linden
  • William Lind
  • Francis Bay
  • Gianfranco Intra
  • Kai Mortensen
  • Øivind Bergh
  • Robert Stolz
  • Raymond Lefèvre
  • Fernando Paggi
  • Harry Robinson
  • Léo Chauliac

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

L.p. Kraj Język Artysta Piosenka Miejsce Punkty
1 Państwo Hiszpańskie Hiszpania hiszpański Conchita Bautista Estando contigo 9 8
2 Monako Monako francuski Colette Deréal Allons, allons les enfants 10 6
3 Austria Austria niemiecki Jimmy Makulis Sehnsucht 15 1
4 Finlandia Finlandia fiński Laila Kinnunen Valoa ikkunassa 10 6
5 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Jugosławia serbsko-chorwacki Ljiljana Petrović Neke davne zvezde 8 9
6 Holandia Holandia niderlandzki Greetje Kauffeld Wat een dag 10 6
7 Szwecja Szwecja szwedzki Lill-Babs April, April 14 2
8 Niemcy RFN niemiecki Lale Andersen Einmal sehen wir uns wieder 13 3
9 Francja Francja francuski Jean-Paul Mauric Printemps, avril carillonne 4 13
10 Szwajcaria Szwajcaria francuski Franca Di Rienzo Nous aurons demain 3 16
11 Belgia Belgia niderlandzki Bob Benny September, gouden roos 15 1
12 Norwegia Norwegia norweski Nora Brockstedt Sommer i palma 7 10
13 Dania Dania duński Dario Campeotto Angelique 5 12
14 Luksemburg Luksemburg francuski Jean-Claude Pascal Nous, les amoureux 1 33
15 Wielka Brytania Wielka Brytania angielski The Allisons Are You Sure? 2 25
16 Włochy Włochy włoski Betty Curtis Al di là 5 12

Legenda:

     1 miejsce

Tabela punktacyjna finału[edytuj | edytuj kod]

Każdy kraj wyznaczał
10-osobowe jury, które przyznawało
ulubionej piosence po jednym punkcie.
Wyniki
Hiszpania Monako Austria Finlandia Jugosławia Holandia Szwecja Niemcy Francja Szwajcaria Belgia Norwegia Dania Luksemburg Wielka Brytania Włochy
Uczestnicy konkursu Hiszpania 1 1 1 2 2 1
Monako 3 1 1
Austria 1
Finlandia 1 1 2 2
Jugosławia 3 1 2 1 1 1
Holandia 2 1 1 2
Szwecja 2
Niemcy 1 1 1
Francja 2 2 1 1 4 1 2
Szwajcaria 1 2 2 1 2 4 2 2
Belgia 1
Norwegia 1 2 1 5 1
Dania 1 1 2 8
Luksemburg 2 4 4 3 5 1 1 5 1 1 1 3
Wielka Brytania 3 3 7 1 1 8 1
Włochy 1 1 1 1 4 4
KRAJE UPORZĄDKOWANE W KOLEJNOŚCI WYSTĘPOWANIA

Międzynarodowi nadawcy i głosowanie[edytuj | edytuj kod]

Spis poniżej przedstawia kolejność głosowania poszczególnych krajów w 1961 roku wraz z nazwiskami sekretarzy, którzy przekazywali punkty od swojego państwa. Każdy krajowy nadawca miał również swojego komentatora całego koncertu, który relacjonował w ojczystym języku przebieg konkursu. Nazwiska każdego z nich również są podane poniżej[20]

Kolejność głosowania i krajowi sekretarze[edytuj | edytuj kod]

  1.  Włochy - Enzo Tortora
  2.  Wielka Brytania - Michael Aspel[21]
  3.  Luksemburg - nieznany
  4.  Dania - Claus Toksvig
  5.  Norwegia - Mette Janson
  6.  Belgia - nieznany
  7.  Szwajcaria - Boris Acquadro
  8.  Francja - nieznany
  9.  Niemcy- nieznany
  10.  Szwecja - Roland Eiworth
  11.  Holandia - Siebe van der Zee[22]
  12.  Jugosławia - nieznany
  13.  Finlandia - Poppe Berg[23]
  14.  Austria - nieznany
  15.  Monako - nieznany
  16.  Hiszpania - Diego Ramírez Pastor[24]

Komentatorzy[edytuj | edytuj kod]

Powracający artyści[edytuj | edytuj kod]

Artysta Kraj Rok udziału Miejsce Punkty
Bob Benny Belgia 1959 6 9
Nora Brockstedt Norwegia 1960 4 11

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Eurovision Song Contest 1961 (ang.). W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-05-04].
  2. History of the Festival (ang.). festival-cannes.com. [dostęp 2013-05-01].
  3. Home - The Palais des Festivals et des Congrès (ang.). palaisdesfestivals.com. [dostęp 2013-05-01].
  4. Sehnsucht Jimmy Makulis. 4Lyrics.com. [dostęp 2013-05-04].
  5. Einmal sehen wir uns wieder Lale Andersen. 4Lyrics.com. [dostęp 2013-05-04].
  6. Printemps, avril carillonne Jean-Paul Mauric. 4Lyrics.com. [dostęp 2013-05-04].
  7. Valoa ikkunassa Laila Kinnunen. 4Lyrics.com. [dostęp 2013-05-04].
  8. http://web.archive.org/web/20131016154132/http://4lyrics.eu/esc/1961/conchita-bautista-estando-contigo/. 4Lyrics.com. [dostęp 2013-05-04].
  9. a b Ljiljana Petrović Neke davne zvezde. 4Lyrics.com. [dostęp 2013-05-04].
  10. Wat een dag Greetje Kauffeld. 4Lyrics.com. [dostęp 2013-05-04].
  11. Welkom op de site van Eurovision Artists. eurovisionartists.nl. [dostęp 2013-05-04].
  12. September, gouden roos Bob Benny. 4Lyrics.com. [dostęp 2013-05-04].
  13. Al di là Betty Curtis. 4Lyrics.com. [dostęp 2013-05-04].
  14. Angelique Dario Campeotto. 4Lyrics.com. [dostęp 2013-05-04].
  15. Sommer i Palma Nora Brockstedt. 4Lyrics.com. [dostęp 2013-05-04].
  16. Conductors. W: Monaco 1961 [on-line]. 4Lyrics.com. [dostęp 2013-05-04].
  17. Nous aurons demain Franca di Rienzo. 4Lyrics.com. [dostęp 2013-05-04].
  18. Are You Sure? The Allisons. 4Lyrics.com. [dostęp 2013-05-04].
  19. Nous les amoureux Jean-Claude Pascal. 4Lyrics.com. [dostęp 2013-05-04].
  20. Eurovision 1961 Cast and Crew. IMDb. [dostęp 2013-05-04].
  21. Gordon Roxburgh „Songs For Europe The United Kingdom at The Eurovision Song Contest Volume One: The 1950s and 1960s”, Telos, UK, 2012, str. 259 isbn=978-1-84583-065-6
  22. „Greetje vanavond nummer zes”, Nieuwe Leidsche Courant, 18 marca 1961
  23. a b Selostajat ja taustalaulajat läpi vuosien? (fiń.). viisukuppila.fi. [dostęp 2013-05-04].
  24. FORO FESTIVAL DE EUROVISIÓN • Ver Tema - Uribarri comentarista Eurovision 2010 (hiszp.). eurosongcontest.phpbb3.es. [dostęp 2013-05-04].
  25. a b c d e Christian Masson: 1961 - Cannes. Songcontest.free.fr. [dostęp 2013-05-04].
  26. Nederlandse televisiecommentatoren bij het Eurovisie Songfestival (niderl.). W: Eurovision Artists [on-line].
  27. Leif Thorsson. Melodifestivalen genom tiderna (2006), str. 34. Sztokholm: Premium Publishing AB. ​ISBN 91-89136-29-2