Konkurs Piosenki Eurowizji 1964
| |||||
| Informacje ogólne | |||||
| Finał |
21 marca 1964 | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Miejsce | |||||
| Nadawca |
Danmarks Radio (DR) | ||||
| Prowadzący |
Lotte Wæver | ||||
| Informacje dodatkowe | |||||
| Reżyser |
Poul Leth Sørensen | ||||
| Główny dyrygent |
Kai Mortensen | ||||
| Występ interwałowy |
Balet „Harlekinada” | ||||
| Uczestnicy | |||||
| Debiut | |||||
| Rezygnacja | |||||
| Łącznie |
16 reprezentacji | ||||
| |||||
| Głosowanie | |||||
| Każdy kraj wyznaczał 10 jurorów, którzy mieli do dyspozycji po trzy punkty, które mogli podzielić na jedną, dwie lub trzy piosenki. Po zsumowaniu punktów pierwsze, drugie i trzecie miejsce otrzymywało, kolejno 5, 3 i 1 pkt. Jeśli tylko jedna piosenka otrzyma od jurorów punkty, dostawała 9 pkt, a jeśli wyróżnione zostały dwa utwory – 6 i 3 pkt. | |||||
| Zero punktów | |||||
| Zwycięzca | |||||
| Reprezentant | |||||
| Piosenka | |||||
| Muzyka |
Mario Panzeri | ||||
| Tekst |
Nicola Salerno | ||||
| Konkurs Piosenki Eurowizji | |||||
| |||||
9. Konkurs Piosenki Eurowizji 1964 został zorganizowany 21 marca 1964 w Tivolis Koncertsal w Kopenhadze, dzięki zwycięstwu Grethe i Jørgen Ingmannów, reprezentantów Danii w finale konkursu w 1963.
Koncert finałowy prowadziła Lotte Wæver. Konkurs wygrała Gigliola Cinquetti, reprezentantka Włoch z utworem „Non ho l’età”, za który otrzymała 49 punktów, tj. prawie trzy razy więcej, niż zdobywca drugiego miejsca[1].
Lokalizacja
[edytuj | edytuj kod]
Na miejsce organizacji konkursu wybrano Tivolis Koncertsal, mieszczącą się w popularnym wesołym miasteczku i parku Tivoli Gardens, stworzonym przez Geogra Carstensena[2], „Tivoli” nawiązujące do Jardin de Tivoli w Paryżu oraz „Vauxhall” nawiązujące do Vauxhall Gardens w Londynie.
Przebieg konkursu
[edytuj | edytuj kod]Pomimo bojkotu konkursu przez Szwecję krajowa telewizja transmitowała koncert finałowy, podczas którego miał miejsce incydent będący politycznym protestem Szwedów. Po występie reprezentanci Szwajcarii na scenie wbiegł mężczyzna, trzymając baner z napisem Bojkot Franco i Salazara. Telewidzowie mogli usłyszeć uderzenie w tablicę wyników, a gdy mężczyznę usunięto ze sceny, konkurs kontynuowano[1].
W wyniku pożaru w studiu Danmarks Radio, do którego doszło w latach 70., nie zachowało się żadne nagranie wideo z koncertu, poza skrótem występu eurowizyjnego Cinquetti. Żaden inny nadawca nie nagrał koncertu, a jego fragmenty istnieją w archiwach niemieckiej telewizji Norddeutscher Rundfunk (NDR). Istnieje natomiast dźwiękowe nagranie konkursu[1].
Kraje uczestniczące
[edytuj | edytuj kod]Do rywalizacji stanęli reprezentanci 16 krajów, w tym debiutująca w stawce telewizji z Portugalii. Nadawca ze Szwecji zrezygnował z udziału w konkursie w ramach bojkotu konkursu przez rodzimych artystów[1].
W konkursie po raz drugi wystąpiła Anita Traversi, która reprezentowała Szwajcarię w finale konkursu w 1960.
Dyrygenci
[edytuj | edytuj kod]- Kai Mortensen
- Johannes Fehring
- Henri Segers
- George de Godzinsky
- Franck Pourcel
- Radivoj Spasić
- Rafael de Ibarbia Serra
- Dolf van der Linden
- Jacques Denjean
- Willy Berking
- Michel Colombier
- Karsten Andersen
- Fernando Paggi
- Harry Rabinowitz
- Gianfranco Monaldi
Wyniki
[edytuj | edytuj kod]Legenda:
1. miejsce
- Tabela wyników
| Wyniki | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Luksemburg | Holandia | Norwegia | Dania | Finlandia | Austria | Francja | Wielka Brytania | Niemcy | Monako | Portugalia | Włochy | Jugosławia | Szwajcaria | Belgia | Hiszpania | |||||||||||||||||||||||||||||
| Uczestnicy konkursu | Luksemburg | 3 | – | – | – | – | 3 | – | 5 | – | – | 3 | – | – | – | – | ||||||||||||||||||||||||||||
| Holandia | – | – | 1 | – | – | – | 1 | – | – | – | – | – | – | – | – | |||||||||||||||||||||||||||||
| Norwegia | – | – | 5 | 1 | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | |||||||||||||||||||||||||||||
| Dania | – | – | 1 | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | 3 | |||||||||||||||||||||||||||||
| Finlandia | – | – | 3 | 3 | – | – | 3 | – | – | – | – | – | – | – | – | |||||||||||||||||||||||||||||
| Austria | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | 5 | – | – | 1 | 5 | |||||||||||||||||||||||||||||
| Francja | 1 | – | – | – | – | 3 | – | – | 5 | 3 | – | 1 | – | – | 1 | |||||||||||||||||||||||||||||
| Wielka Brytania | – | 1 | 5 | – | 3 | 1 | 1 | 1 | – | – | – | – | 5 | – | – | |||||||||||||||||||||||||||||
| Niemcy | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | |||||||||||||||||||||||||||||
| Monako | 3 | – | – | – | – | – | 5 | – | – | – | – | 3 | 1 | 3 | – | |||||||||||||||||||||||||||||
| Portugalia | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | |||||||||||||||||||||||||||||
| Włochy | 5 | 5 | – | – | 5 | 5 | – | 5 | 3 | 3 | 5 | 5 | 3 | 5 | – | |||||||||||||||||||||||||||||
| Jugosławia | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | |||||||||||||||||||||||||||||
| Szwajcaria | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | |||||||||||||||||||||||||||||
| Belgia | – | – | – | – | – | – | – | – | – | 1 | 1 | – | – | – | – | |||||||||||||||||||||||||||||
| Hiszpania | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | 1 | – | – | – | |||||||||||||||||||||||||||||
| KRAJE UPORZĄDKOWANE WEDŁUG KOLEJNOŚCI WYSTĘPÓW | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Międzynarodowi nadawcy i głosowanie
[edytuj | edytuj kod]Spis poniżej przedstawia kolejność głosowania poszczególnych krajów w 1963 wraz z nazwiskami sekretarzy, którzy przekazywali punkty od swojego państwa. Każdy krajowy nadawca mógł zatrudnić komentatora koncertu, który relacjonował w ojczystym języku przebieg konkursu.
| Lp. | Kraj | Sekretarz | Komentator | Nadawca |
|---|---|---|---|---|
| 01 |  Luksemburg
|
b.d. | Jacques Navadic | Télé-Luxembourg |
| 02 |  Holandia
|
Pim Jacobs | Ageeth Scherphuis | NTS[20] |
| 03 |  Norwegia
|
Sverre Christophersen | Odd Grythe | NRK |
| 04 |  Dania
|
TBD | TBD | DR TV |
| 05 |  Finlandia
|
Poppe Berg[21] | Aarno Walli | Suomen Televisio[22] |
| 06 |  Austria
|
Ernst Grissemann | Emil Kollpacher | ORF |
| 07 |  Francja
|
Claude Darget | Robert Beauvais | Première Chaîne RTF[23] |
| 08 |  Wielka Brytania
|
Michael Aspel | David Jacobs | BBC TV |
| Tom Sloan | BBC Light Programme | |||
| 09 |  Niemcy
|
Lia Wöhr | Hermann Rockmann | ARD Deutsches Fernsehen |
| 10 |  Monako
|
TBC | Robert Beauvais | Télé Monte Carlo |
| 11 |  Portugalia
|
Maria Manuela Furtado | Gomes Ferreira[24] | RTP |
| 12 |  Włochy
|
Rosanna Vaudetti | Renato Tagliani | Programma Nazionale |
| 13 |  Jugosławia
|
TBD | Miloje Orlović | Televizija Beograd |
| Gordana Bonetti | Televizija Zagreb | |||
| Tomaž Terček | Televizija Ljubljana | |||
| 14 |  Szwajcaria
|
Alexandre Burger | Theodor Haller | TV DRS |
| Georges Hardy | TSR | |||
| Giovanni Bertini | TSI | |||
| 15 |  Belgia
|
André Hagon | Herreman | RTB[23] |
| Herman Verelst | BRT | |||
| 16 |  Hiszpania
|
TBD | Federico Gallo | TVE[25] |
| – |  Szwecja
|
brak reprezentanta | Sven Lindahl | Sveriges Radio-TV[26] |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Eurovision Song Contest 1964. [w:] Europejska Unia Nadawców [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-05-06]. (ang.).
- ↑ Online & Onsite Sightseeing – Copenhagen. copenhagenet.dk. [dostęp 2013-05-06]. (duń.).
- ↑ Sangen om dig Bjørn Tidmand. www.4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-06].
- ↑ Oração Antonio Calvário. www.4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-06].
- ↑ Warum nur, warum? Udo Jürgens. www.4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-06].
- ↑ Près de ma rivière Robert Cogoi. www.4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-06].
- ↑ Laiskotellen Lasse Mårtenson. www.4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-06].
- ↑ Le chant de Mallory Rachel. www.4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-06].
- ↑ Život je sklopio krug Sabahudin Kurt. www.4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-06].
- ↑ Caracola Los TNT. www.4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-06].
- ↑ Jij bent mijn leven Anneke Grönloh. www.4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-06].
- ↑ Dès que le printemps revient Hugues Aufray. www.4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-06].
- ↑ Man gewöhnt sich so schnell an das Schöne Nora. www.4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-06].
- ↑ Où sont-elles passées Romuald. www.4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-06].
- ↑ Spiral Arne Bendiksen. www.4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-06].
- ↑ I miei pensieri Anita Traversi. www.4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-06].
- ↑ I Love the Little Things Matt Monro. www.4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-06].
- ↑ Non ho l’età Gigliola Cinquetti. www.4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-06].
- ↑ 1964 – 9th edition. diggiloo.net. [dostęp 2013-05-06]. (ang.).
- ↑ Dokumentaire over Schiermonnikoog. [w:] De Leeuwarder Courant [on-line]. dekrantvanoen.nl, 1964-03-23. [dostęp 2013-05-06]. (niderl.).
- ↑ Selostajat ja taustalaulajat läpi vuosien? • Viisukuppila. Viisukuppila.fi. [dostęp 2013-05-06].
- ↑ Selostajat ja taustalaulajat läpi vuosien? • Viisukuppila. Viisukuppila.fi. [dostęp 2013-05-06].
- ↑ a b Christian Masson: 1964 – Copenhague. Songcontest.free.fr. [dostęp 2013-05-06]. (fr.).
- ↑ Diário de Lisboa, 22 marca 1964.
- ↑ FORO FESTIVAL DE EUROVISIÓN • Ver Tema – Uribarri comentarista Eurovision 2010. Eurosongcontest.phpbb3.es. [dostęp 2013-05-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-17)].
- ↑ Leif Thorsson. Melodifestivalen genom tiderna (2006), s. 48. Sztokholm: Premium Publishing AB. ISBN 91-89136-29-2.