Konkurs Piosenki Eurowizji 1973

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Konkurs Piosenki Eurowizji 1973
ESC 1973 logo.png
Informacje ogólne
Finał 7 kwietnia 1973
Miejsce Nouveau Théâtre,
Luksemurg (Luksemburg)
Nadawca Compagnie Luxembourgeoise de Télédiffusion (CLT)
Prowadzący Helga Guitton
Interval act Charlie Rivel
Uczestnicy
Debiut  Izrael
Rezygnacja  Austria
 Malta
Łącznie 17 reprezentacji
Głosowanie
2 jurorów z każdego kraju (jeden w wieku 16-25, drugi 26-55) przyznawali 5,4,3,2 lub 1 punkt każdej piosence.
Zwycięzca  Luksemburg
Reprezentant Anne-Marie David
Piosenka Tu te reconnaîtras
Muzyka Claude Morgan
Tekst Vline Buggy
Konkurs Piosenki Eurowizji

18. Konkurs Piosenki Eurowizji 1973 został zorganizowany 7 kwietnia 1973 roku w mieście Luksemburg przez luksemburgskiego nadawcę publicznego Compagnie Luxembourgeoise de Télédiffusion (CLT)[1], dzięki zwycięstwu Vicky Leandros, reprezentantki kraju w konkursie w 1972 roku[2].

Finał konkursu, który prowadziła Helga Guitton, wygrała Anne-Marie David, reprezentantka Luksemburgu z utworem „Tu te reconnaîtras” autorstwa Vline Buggy i Claude’a Morgana, za który otrzymała łącznie 129 punktów[1].

Przebieg konkursu[edytuj | edytuj kod]

Podczas konkursu w 1973 roku zniesiono zasadę narzucającą każdemu uczestnikowi śpiewania piosenki w swoim ojczystym języku.

W świetle wydarzeń z Letnich Igrzysk Olimpijskich 1972 w Monachium obawiano się ataku terrorystycznego, związanego z pierwszym w historii konkursu udziałem Izraela, co doprowadziło do niezwykle napiętego bezpieczeństwa podczas całej imprezy. Według brytyjskiego dziennikarza i komentatora widowiska, Terry’ego Wogana, kierownik piętra miał stanowczo zalecać publiczności siedzenie podczas oklaskiwania występów, co miało przestrzec widzów przed postrzeleniem przez siły bezpieczeństwa.

Zwycięska piosenka „Tu te reconnaîtras” zdobyła najwyższy możliwy wynik w historii konkursu, jaki kiedykolwiek można byłoby osiągnąć w ówczesnym formacie głosowania (129 punktów na 160 możliwych, co dało ok. 81% maksymalnej liczby punktów).

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

Oskarżenia o plagiat[edytuj | edytuj kod]

Autorzy hiszpańskiej propozycjy „Eres tú” zespołu Mocedades zostali oskarżeni o naruszenie praw autorskich oraz plagiat utworu „Brez besed” Berty Ambrož, jugosłowiańskiej propozycji z konkursu w 1966 roku. Numer nie został jednak wycofany ze stawki konkursowej i zajął ostatecznie drugie miejsce, stając się także międzynarodowym przebojem[1].

Spór w irlandzkiej delegacji[edytuj | edytuj kod]

Podczas prób do występu w finale konkursu reprezentantka Irlandii, Maxi, wpadła w spór ze swoją delegacją. Ekipa nie zgadzała się ze sobą w kontekście prezentacji scenicznej krajowej piosenki. W trakcie prób technicznych artystka kilkakrotnie przerywała występ, co sprowokowało krajową stację Raidió Teilifís Éireann do wybrania piosenkarki Tiny Reynold na ewentualną zastępczynię reprezentantki. Ostatecznie w barwach kraj wystąpiła Maxi, która zajęła dziesiąte miejsce w finale.

Kontrowersyjne słowa piosenek[edytuj | edytuj kod]

Słowa piosenki „Tourada” reprezentującej Portugalię zostały zrozumiane przez niektórych jako atak na upadającą dyktaturę w kraju. Poza tym, w tekście utworu „You’re Summer” reprezentującej Szwecję zostało użyte słowo „piersi”. EBU nie powzięłą żadnego działania w obu sprawach.

Kraje uczestniczące[edytuj | edytuj kod]

W 18. Konkursie Piosenki Eurowizji wzięli udział reprezentanci siedemnastu krajowych nadawców publicznych, w tym debiutująca telewizja z Izraela. Z udziału w widowisku zrezygnowali nadawcy z Austrii i Malty, który wycofał się z powodu zajmowania ostatniego miejsca w dwóch poprzednich finałach[1].

Powracający artyści[edytuj | edytuj kod]

W konkursie w 1973 roku wzięł o udział kilku wykonawców, którzy wystąpili w widowisku w poprzednich latach. Marion Rung po raz drugi została reprezentantką Finlandii, wcześniej będąc przedstawicielką kraju w finale konkursu w 1962 roku[3]. Reprezentantem Wielkiej Brytanii po raz drugi został Cliff Richard, który zaśpiewał w barwach kraju w finale imprezy w 1968 roku[4]. Reprezentujący Włochy Massimo Ranieri wystąpił wcześniej w finale widowiska w 1971 roku[5].

Dyrygenci[edytuj | edytuj kod]

Podobnie jak w poprzednich latach, każdej prezentacji scenicznej towarzyszyła orkiestra. Monique Dominique ze Szwecji została pierwszą panią dyrygent w historii konkursu[1].

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Finał[edytuj | edytuj kod]

L.p. Państwo Język Artysta Piosenka Miejsce[1] Punkty[1]
01  Finlandia angielski Marion Rung Tom Tom Tom 6 93
02  Belgia niderlandzki[6] Nicole & Hugo Baby, Baby 17 58
03  Portugalia portugalski Fernando Tordo Tourada 10 80
04  Niemcy niemiecki Gitte Junger Tag 8 85
05  Norwegia angielski[7] Bendik Singers It’s Just a Game 7 89
06  Monako francuski Marie Un train qui part 8 85
07  Hiszpania hiszpański Mocedades Eres tú 2 125
08  Szwajcaria francuski Patrick Juvet Je vais me marier, Marie 12 79
09  Jugosławia serbsko-chorwacki Zdravko Čolić Gori vatra 15 65
10  Włochy włoski Massimo Ranieri Chi sarà con te 13 74
11  Luksemburg francuski Anne-Marie David Tu te reconnaîtras 1 129
12  Szwecja angielski Nova and The Dolls „You're Summer” 5 94
13  Holandia niderlandzki Ben Cramer De oude muzikant 14 69
14  Irlandia angielski Maxi „Do I Dream” 10 80
15  Wielka Brytania angielski Cliff Richard Power to All Our Friends 3 123
16  Francja francuski Martine Clémenceau Sans toi 15 65
17  Izrael hebrajski Ilanit Ey szam 4 97

Tabela punktacyjna finału[edytuj | edytuj kod]

  Punkty jurorskie
ESCSumapunktów.svg Finlandia Belgia Portugalia Niemcy Norwegia Monako Hiszpania Szwajcaria Jugosławia Włochy Luksemburg Szwecja Holandia Irlandia Wielka Brytania Francja Izrael
Uczestnicy konkursu Finlandia 93   9 5 6 6 5 6 6 7 2 6 7 5 5 9 4 5
Belgia 58 4   3 4 3 6 6 4 4 2 4 2 3 4 5 2 2
Portugalia 80 4 6   5 5 4 8 8 6 3 4 2 5 4 5 6 5
Niemcy 85 2 5 6   4 5 9 7 4 3 7 6 5 6 5 7 4
Norwegia 89 8 5 5 6   7 6 7 6 5 7 3 3 3 3 6 9
Monako 85 6 3 2 4 3   6 5 9 8 6 4 5 6 9 5 4
Hiszpania 125 3 8 9 9 4 9   8 9 10 8 7 10 10 4 9 8
Szwajcaria 79 4 3 3 4 7 5 7   6 4 6 3 8 7 7 2 3
Jugosławia 65 5 3 3 4 2 5 8 6   2 4 2 4 5 4 4 4
Włochy 74 2 5 3 5 5 5 5 7 5   5 5 4 4 5 5 4
Luksemburg 129 6 6 8 7 8 7 6 10 9 9   8 9 8 10 10 8
Szwecja 94 8 4 4 5 8 5 7 9 6 5 6   6 5 7 4 5
Holandia 69 4 4 2 5 5 4 5 5 5 4 7 3   5 3 6 2
Irlandia 80 3 7 2 4 6 6 7 5 5 5 6 5 6   5 4 4
Wielka Brytania 123 9 6 6 7 7 8 4 8 8 5 10 9 10 9   8 9
Francja 65 4 3 2 4 4 5 5 4 7 2 3 5 5 5 5   2
Izrael 97 6 6 5 7 5 7 4 6 7 7 8 6 6 7 5 5  
Kraje w tabeli są uporządkowane w kolejności występów.

Przypisy

  1. a b c d e f g Eurovision Song Contest 1973 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2015-11-24].
  2. Eurovision Song Contest 1972 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2015-11-24].
  3. Finland - 1973 (ang.). www.diggiloo.net. [dostęp 2015-11-24].
  4. United Kingdom - 1973 (ang.). www.diggiloo.net. [dostęp 2015-11-24].
  5. Italy - 1973 (ang.). www.diggiloo.net. [dostęp 2015-11-24].
  6. Zawiera również zwroty w języku angielskim, hiszpańskim i francuskim
  7. Zawiera również zwroty w języku hiszpańskim, włoskim, duńskim, niemieckim, irlandzkim, hebrajskim, bośniackim, fińskim, szwedzkim i norweskim

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]