Wielka Brytania w Konkursie Piosenki Eurowizji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wielka Brytania
w Konkursie Piosenki Eurowizji
Gold medal europe.svg 5
Silver medal europe.svg 15
Bronze medal europe.svg 3
Medals Europe.svg 23
EuroReino Unido.svg
Informacje ogólne
Nadawca British Broadcasting Corporation (BBC)
Rok i miejsce debiutu 1957, Frankfurt
Liczba udziałów 60
Strona internetowa

Wielka Brytania uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1957 roku. Od czasu debiutu, konkursem w kraju zajmuje się brytyjski nadawca publiczny British Broadcasting Corporation (BBC)[1].

Wielka Brytania była gospodarzem Konkursu Piosenki Eurowizji ośmiokrotnie: pięć razy wygrywał możliwość organizacji koncertu, a trzykrotnie przejął prawo do przygotowań od państw, które nie były w stanie pokryć wszystkich kosztów finansowo (Holandia w 1960, Francja w 1963 i Monako w 1972 roku).

Wielka Brytania nie wzięła udziału w dwóch edycjach konkursu: w 1956 nadesłała swoją propozycję po upłynięciu terminu zgłoszeń[2], a w 1958 roku wycofała się z uczestnictwa bez podania przyczyny[3].

Od 1999 roku brytyjski nadawca (razem z telewizją z Niemiec, Francji i Hiszpanii) należy do krajów tzw. Wielkiej Czwórki, które mają zagwarantowany udział w finale konkursu dzięki wpłacaniu do Europejskiej Unii Nadawców (EBU) największych składek organizacyjnych[4]. Od 2011 roku do grupy dołączył włoski nadawca, dzięki czemu powstała tzw. Wielka Piątka[5].

Historia Wielkiej Brytanii w Konkursie Piosenki Eurowizji[edytuj | edytuj kod]

Kathy Kirby podczas występu w finale 10. Konkursu Piosenki Eurowizji w 1965 roku
Brotherhood of Man w trakcie prezentacji „Save Your Kisses for Me” podczas prób do finału 21. Konkursu Piosenki Eurowizji w 1976 roku
Zespół Scooch w trakcie finałowego występu podczas 52. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2007 roku
Andy Abraham podczas występu w finale 53. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2008 roku
Zespół Blue w trakcie występu w finale 56. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2011 roku
Bonnie Tyler podczas prób do finału 58. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2013 roku
Duet Electro Velvet podczas prób do finału 60. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2015 roku


Uczestnictwo[edytuj | edytuj kod]

Wielka Brytania uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1958 roku i do tej pory wzięła w nim udział 56 razy. Poniższa tabela uwzględnia nazwiska wszystkich brytyjskich reprezentantów, tytuły konkursowych piosenek oraz wyniki w poszczególnych latach[1].

Rok Artysta Piosenka Finał Półfinał
Miejsce Punkty Miejsce Punkty
1957 Patricia Bredin „All” 7 6 Brak rundy
półfinałowej
1958 Brak reprezentanta
1959 Pearl Carr i Teddy Johnson „Sing Little Birdie” 2 16
1960 Bryan Johnson „Looking High, High, High” 2 25
1961 The Allisons Are You Sure? 2 24
1962 Ronnie Carroll Ring-a-Ding Girl 4 10
1963 Say Wonderful Things 4 28
1964 Matt Monro I Love the Little Things 2 17
1965 Kathy Kirby I Belong 2 26
1966 Kenneth McKellar A Man Without Love 9 8
1967 Sandie Shaw Puppet on a String 1 47
1968 Cliff Richard Congratulations 2 28
1969 Lulu Boom Bang-a-Bang 1 18
1970 Mary Hopkin Knock, Knock, Who's There? 2 26
1971 Clodagh Rodgers Jack in the Box 4 98
1972 The New Seekers Beg, Steal or Borrow 2 114
1973 Cliff Richard Power to All Our Friends 3 123
1974 Olivia Newton-John Long Live Love 4 14
1975 The Shadows Let Me Be the One 2 138
1976 Brotherhood of Man Save Your Kisses for Me 1 164
1977 Lynsey de Paul i Mike Moran Rock Bottom 2 121
1978 Co-Co The Bad Old Days 11 61
1979 Black Lace Mary Ann 7 73
1980 Prima Donna „Love Enough for Two” 3 106
1981 Bucks Fizz Making Your Mind Up 1 136
1982 Bardo „One Step Further” 7 76
1983 Sweet Dreams „I'm Never Giving Up” 6 79
1984 Belle i The Devotions „Love Games” 7 63
1985 Vikki Watson Love Is 4 100
1986 Ryder „Runner in the Night” 7 72
1987 Rikki „Only the Light” 13 47
1988 Scott Fitzgerald „Go” 2 136
1989 Live Report „Why Do I Always Get It Wrong?” 2 130
1990 Emma „Give a Little Love Back to the World” 6 87
1991 Samantha Janus A Message to Your Heart 10 47
1992 Michael Ball One Step Out of Time 2 139
1993 Sonia Better the Devil You Know 2 164 Kvalifikacija za Millstreet
1994 Frances Ruffelle Lonely Symphony 10 63 Brak rundy
półfinałowej
1995 Love City Groove Love City Groove 10 76
1996 Gina G Ooh Aah... Just a Little Bit 8 77 3[6] 153
1997 Katrina and the Waves Love Shine a Light 1 227 Brak rundy półfinałowej
1998 Imaani Where Are You? 2 166
1999 Precious Say It Again 12 38
2000 Nicki French Don't Play That Song Again 16 28
2001 Lindsay Dracass „No Dream Impossible” 15 28
2002 Jessica Garlick „Come Back” 3 111
2003 Jemini „Cry Baby” 26 0
2004 James Fox Hold Onto Our Love 16 29 Wielka Czwórka[7]
2005 Javine Touch My Fire 22 18
2006 Daz Sampson Teenage Life 19 25
2007 Scooch Flying the Flag (for You) 23 19
2008 Andy Abraham Even If 25 14
2009 Jade Ewen It’s My Time 5 173
2010 Josh Dubovie That Sounds Good to Me 25 10
2011 Blue I Can 11 100 Wielka Piątka[8]
2012 Engelbert Humperdinck Love Will Set You Free 25 12
2013 Bonnie Tyler Believe in Me 19 23
2014 Molly Children of the Universe 17 40
2015 Electro Velvet Still in Love with You 24 5
2016 Joe and Jake You’re Not Alone 24 62
2017 Lucie Jones Never Give Up On You 15 111
2018 SuRie Storm 24 48

Legenda:

     1. miejsce

     2. miejsce

     3. miejsce

     Ostatnie miejsce

Historia głosowania w finale (1957–2018)[edytuj | edytuj kod]

Poniższe tabele pokazują, którym krajom Wielka Brytania przyznaje w finale najwięcej punktów oraz od których państw brytyjscy reprezentanci otrzymują najwyższe noty[9]:

Kraje, którym Wielka Brytania przyznała najwięcej punktów:

L.p. Kraj Punkty
1  Irlandia 253
2  Szwecja 209
3  Niemcy 171
4  Szwajcaria 156
5  Izrael 135

Kraje, od których Wielka Brytania otrzymała najwięcej punktów:

L.p. Kraj Punkty
1  Irlandia 249
2  Szwajcaria 206
3  Francja 195
4  Austria 189
5  Niemcy 187

Legenda:

     1. miejsce

     2. miejsce

     3. miejsce

Konkursy Piosenki Eurowizji zorganizowane w Wielkiej Brytanii[edytuj | edytuj kod]

Konkurs Piosenki Eurowizji odbył się we Wielkiej Brytanii ośmiokrotnie: w 1960, 1963, 1968, 1972, 1974, 1977, 1982 i 1998 roku. 5., 8., 13. i 22. Konkurs Piosenki Eurowizji odbył się w Londynie[10][11][12][13], 17. – w Edynburgu[14], 19. – w Brighton[15], 27. – w Harrogate[16], a 43. – w Birmingham[17]. Konkursy w 1960, 1963 i 1972 zostały przygotowane przez brytyjskiego nadawcę z powodu niepodjęcia się organizacji przez zwycięzców finałów w poprzednich latach[10][11][14].

Rok Miasto Miejsce Prowadzący
1960 Londyn Royal Festival Hall Katie Boyle
1963 BBC Television Centre
1968 Royal Albert Hall
1972 Edynburg Usher Hall Moira Shearer
1974 Brighton Brighton Dome Katie Boyle
1977 Londyn Wembley Conference Centre Angela Rippon
1982 Harrogate Harrogate International Centre Jan Leeming
1998 Birmingham National Indoor Arena Ulrika Jonsson i Terry Wogan

Gratulacje: 50 lat Konkursu Piosenki Eurowizji[edytuj | edytuj kod]

W październiku 2005 roku odbył się specjalny koncert jubileuszowy Gratulacje: 50 lat Konkursu Piosenki Eurowizji, który został zorganizowany przez Europejską Unię Nadawców (EBU) z okazji 50-lecia Konkursu Piosenki Eurowizji. W trakcie koncertu odbył się plebiscyt na najlepszą piosenkę w całej historii imprezy. W stawce konkursowej znalazły się m.in. brytyjskie propozycje „CongratulationsCliffa Richarda (zdobywca drugiego miejsca w 1968) i „Save Your Kisses for MeBrotherhood of Man (zwycięski utwór z 1976 roku). Utwory zajęły kolejno ósme i piąte miejsce[18].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b United Kingdom in the Eurovision Song Contest (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-12-19].
  2. Eurovision Song Contest 1956 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-12-19].
  3. Eurovision Song Contest 1958 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-12-19].
  4. Eurovision Song Contest 1999 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-12-19].
  5. Jarmo Siim: Results of the Semi-Final Allocation Draw (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2011-01-17. [dostęp 2013-12-19].
  6. Podczas imprezy w 1996 roku zorganizowano rundę kwalifikacyjną, mającą na celu zmniejszenie liczby państw biorących udział w finale widowiska. Etap eliminacyjny nie był transmitowany w telewizji ani nagrywany, krajowe komisje jurorskie przesłuchiwały wersje studyjne wszystkich konkursowych propozycji i przyznawały im punkty. Spośród 30 utworów nadesłanych przez publicznych nadawców, do finału zakwalifokowały się 22 propozycje. Jedynym krajem, który nie brał udziału w rundzie kwalifikacyjnej był gospodarz konkursu, czyli Norwegia.
  7. "Wielka Czwórka" (od 2011 "Wielka Piątka") to grupa państw, która wpłaca największe składki członkowskie do Europejskiej Unii Nadawców (EBU), z tego względu ma rokrocznie zagwarantowany udział w finale widowiska. Do grupy tych państw należą: Wielka Brytania, Francja, Hiszpania, Niemcy oraz (od 2011) Włochy.
  8. "Wielka Piątka" to grupa państw, która wpłaca największe składki członkowskie do Europejskiej Unii Nadawców (EBU), z tego względu ma rokrocznie zagwarantowany udział w finale widowiska. Do grupy tych państw należą: Wielka Brytania, Francja, Hiszpania, Niemcy oraz Włochy.
  9. Points to and from UNITED KINGDOM (ang.). www.eurovisioncovers.co.uk. [dostęp 2013-06-05].
  10. a b Eurovision Song Contest 1960 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-12-19].
  11. a b Eurovision Song Contest 1963 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-12-19].
  12. Eurovision Song Contest 1968 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-12-19].
  13. Eurovision Song Contest 1977 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-12-19].
  14. a b Eurovision Song Contest 1972 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-12-19].
  15. Eurovision Song Contest 1974 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-12-19].
  16. Eurovision Song Contest 1982 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-12-19].
  17. Eurovision Song Contest 1998 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-12-19].
  18. Congratulations (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-07-05].