Konkurs Piosenki Eurowizji 1969

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Konkurs Piosenki Eurowizji 1969
Informacje ogólne
Finał 29 marca 1969
Miejsce Teatro Real,
Madryt (Hiszpania)
Nadawca Televisión Española (TVE)
Prowadzący Laurita Valenzuela
Informacje dodatkowe
Reżyser Ramon Diaz
Kierownik wykonawczy Clifford Brown (EBU)
Tom Sloan (BBC)
Interval act Film „Inna Hiszpania”
Uczestnicy
Rezygnacja  Austria
Łącznie 16 reprezentacji
Głosowanie
Każdy kraj miał komisję sędziowską złożoną z 10 osób, która przyznawała po 1 punkcie na ulubioną piosenkę.
Zwycięzca  Francja
 Holandia
 Hiszpania
 Wielka Brytania
Reprezentant Frida Boccara[a]
Lenny Kuhr[b]
Salomé[c]
Lulu[d]
Piosenka Un jour, un enfant[e]
De troubadour[f]
Vivo cantando[g]
Boom Bang-A-Bang[h]
Muzyka Emile Stern[e]
David Hartsema[f]
Maria José de Cerato[g]
Alan Moorhouse[h]
Tekst Eddy Marnay[e]
Lenny Kuhr[f]
Aniano Alcalde[g]
Peter Warne[h]
Konkurs Piosenki Eurowizji
◄ 1968         1970 ►

14. Konkurs Piosenki Eurowizji 1969 odbył się 29 marca 1969 roku, w Madrycie (Hiszpania). W konkursie brało udział 16 państw. Krajem, który zrezygnował z rywalizacji, była Austria. Powodem był brak chęci na udział w Konkursie w kraju rządzonym przez Francisco Franco.

Pierwszy raz zdarzył się remis, jednak nie było żadnej zasady w regulaminie, która rozstrzygnęłaby tę sytuację. W związku z tym zwyciężyły aż cztery piosenki: Salomé z Hiszpanii, z piosenką "Vivo Cantando"; Lulu z Wielkiej Brytanii, z piosenką "Boom Bang-A-Bang"; Lenny Kuhr z Holandii, z piosenką "De Troubadour" i Frida Boccara z Francji; z piosenką "Un Jour, Un Enfant". Tym samym: Francja wygrała czwarty raz i została pierwszym państwem, który tego dokonał; Holandia zwyciężyła po raz trzeci, a Wielka Brytania i Hiszpania zdobyły drugie Grand Prix w historii. Ten ostatni został pierwszym krajem, który wygrał Konkurs dwa razy z rzędu.

Format[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy raz zdarzyło się, że cztery kraje zremisowały na pierwszym miejscu z 18 punktami na koncie. Wtedy nie było jeszcze żadnego zapisu w regulaminie, który zdecydowałby, kto w tej sytuacji wygrywa, dlatego zwyciężyły wszystkie cztery państwa. To spowodowało problem z medalami, dlatego tylko wykonawcy dostali nagrodę: autorzy tekstów dostali statuetkę po konkursie.

Dyrygenci[edytuj | edytuj kod]

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

L.p. Kraj Język Artysta Piosenka Miejsce Punkty
1  Jugosławia serbski Ivan "Pozdrav svijetu" 13 5
2  Luksemburg francuski Romuald Figuier "Catherine" 11 7
3  Hiszpania hiszpański Salomé "Vivo cantando" 1 18
4  Monako francuski Jean-Jaques "Maman Maman" 6 11
5  Irlandia angielski Muriel Day & The Lindsays "The Wages of Love" 7 10
6  Włochy włoski Iva Zanicchi Due grosse lacrime bianche 13 5
7  Wielka Brytania angielski Lulu "Boom Bang-a-Bang" 1 18
8  Holandia niderlandzki Lenny Kuhr "De troubadour" 1 18
9  Szwecja szwedzki Tommy Korberg "Judy min vän" 9 8
10  Belgia francuski Louis Neefs "Jennifer Jennings" 7 10
11  Szwajcaria francuski Paola del Medico "Bonjour, Bonjour" 5 13
12  Norwegia norweski Kirsti Sparboe "Oj, oj, oj, så glad jeg skal bli" 16 1
13  Niemcy niemiecki Siw Malmkvist "Primaballerina" 9 8
14  Francja francuski Frida Boccara "Un jour, un enfant" 1 18
15  Portugalia hiszpański Simone de Oliveira "Desfolhada portuguesa" 15 4
16  Finlandia fiński Jarkko & Laura "Kuin silloin ennen" 12 6

Tabela punktacyjna[edytuj | edytuj kod]

Wyniki
Suma punktów Jugosławia Luksemburg Hiszpania Monako Irlandia Włochy Wielka Brytania Holandia Szwecja Belgia Szwajcaria Norwegia Niemcy Francja Portugalia Finlandia
Uczestnicy konkursu Jugosławia 5 1 1 3
Luksemburg 7 1 3 1 1 1
Hiszpania 18 1 2 3 1 3 1 3 2 2
Monako 11 2 4 2 2 1
Irlandia 10 1 1 1 3 1 3
Włochy 5 1 1 1 1 1
Wielka Brytania 18 2 4 3 1 5 1 1 1
Holandia 18 2 1 3 1 4 1 6
Szwecja 8 1 3 1 3
Belgia 10 2 3 1 2 2
Szwajcaria 13 2 3 2 1 1 2 2
Norwegia 1 1
Niemcy 8 3 2 1 1 1
Francja 18 1 2 4 4 2 1 1 1 2
Portugalia 4 2 1 1
Finlandia 6 1 1 1 1 1 1

Powracający artyści[edytuj | edytuj kod]

Artysta Kraj Poprzedni rok Miejsce Punkty
Louis Neefs  Belgia 1967 7 8
Siw Malmkvist  Szwecja 1960 10 4
Romuald  Monako 1964 3 15
Simone de Oliveira  Portugalia 1965 13 1
Kirsti Sparboe  Norwegia 1965
1967
13
14
1
2

Uwagi

  1. Reprezentantka Francji
  2. Reprezentantka Holandii
  3. Reprezentantka Hiszpanii
  4. Reprezentantka Wielkiej Brytanii
  5. 5,0 5,1 5,2 Zwycięska piosenka reprezentacji Francji
  6. 6,0 6,1 6,2 Zwycięska piosenka reprezentacji Holandii
  7. 7,0 7,1 7,2 Zwycięska piosenka reprezentacji Hiszpanii
  8. 8,0 8,1 8,2 Zwycięska piosenka reprezentacji Wielkiej Brytanii

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]