Konkurs Piosenki Eurowizji 1969

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konkurs Piosenki Eurowizji 1969
Informacje ogólne
Finał 29 marca 1969
Miejsce Teatro Real,
Madryt (Hiszpania)
Nadawca Televisión Española (TVE)
Prowadzący Laurita Valenzuela
Informacje dodatkowe
Reżyser Ramon Diaz
Kierownik wykonawczy Clifford Brown (EBU)
Tom Sloan (BBC)
Główny dyrygent Augusto Algueró
Występ otwarcia Orkiestra pod batutą Augusto Algueró – „La La La” z repertuaru Massiel
Występ interwałowy Film „Inna Hiszpania”
Uczestnicy
Rezygnacja  Austria
Łącznie 16 reprezentacji
Głosowanie
Każdy kraj miał komisję sędziowską złożoną z 10 osób, która przyznawała po 1 punkcie na ulubioną piosenkę.
Zwycięzca  Francja
 Holandia
 Hiszpania
 Wielka Brytania
Reprezentant Frida Boccara[a]
Lenny Kuhr[b]
Salomé[c]
Lulu[d]
Piosenka Un jour, un enfant[e]
De troubadour[f]
Vivo cantando[g]
Boom Bang-A-Bang[h]
Muzyka Emile Stern[e]
David Hartsema[f]
Maria José de Cerato[g]
Alan Moorhouse[h]
Tekst Eddy Marnay[e]
Lenny Kuhr[f]
Aniano Alcalde[g]
Peter Warne[h]
Konkurs Piosenki Eurowizji

14. Konkurs Piosenki Eurowizji 1969 został zorganizowany 29 marca 1969 roku w Teatro Real w Madrycie przez hiszpańskiego nadawcę publicznego Televisión Española.

Finał konkursu wygrały reprezentantki czterech krajów: Salomé z Hiszpanii (z piosenką „Vivo cantando”), Lulu z Wielkiej Brytanii („Boom Bang-A-Bang”), Lenny Kuhr z Holandii („De troubadour”) i Frida Boccara z Francji („Un jour, un enfant”), które zajęły ex eaquo pierwsze miejsce z wynikiem 18 punktów.

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Dzięki wygranej Massiel, reprezentantki Hiszpanii w 13. Konkursie Piosenki Eurowizji, prawo do organizacji konkursu w 1969 otrzymał nadawca Televisión Española. Konkurs odbył się w madryckim Teatro Real, który został odrestaurowany w 1966 jako sala koncertowa m.in. dla Hiszpańskiej Orkiestry Narodowej oraz Orkiestry Symfonicznej RTVE.

Przebieg konkursu[edytuj | edytuj kod]

Za projekt sceny odpowiadał Salvador Dalí. Pierwszy raz w historii Konkursu Piosenki Eurowizji cztery kraje zremisowały na pierwszym miejscu z 18 punktami na koncie. W związku z brakiem regulaminowego zapisu o rozstrzyganiu remisów, zwyciężyły wszystkie cztery państwa.

Kraje uczestniczące[edytuj | edytuj kod]

W konkursie wzięli udział nadawcy publiczni z szesnastu krajów. Z konkursu wycofała się telewizja z Austrii, która tłumaczyła decyzję brakiem chęci na udział w konkursie w kraju rządzonym przez Francisco Franco.

Dyrygenci[edytuj | edytuj kod]

Powracający wykonawcy[edytuj | edytuj kod]

W 14. Konkursie Piosenki Eurowizji wystąpiło kilku wykonawców, którzy w przeszłości uczestniczyło w konkursie. Po raz trzeci Norwegię w konkursie reprezentowała Kirsti Sparboe, która wcześniej wystąpiła w finałach w 1965 i 1967. Reprezentująca Niemcy Siw Malmkvist wystąpiła w barwach Szwecji w finale konkursu w 1960. Przedstawiciel Luksemburga Romuald reprezentował Monako podczas konkursu w 1964. Simone de Oliveira z Portugalii wcześniej reprezentowała swój kraj w konkursie w 1965. Reprezentant Belgii Louis Neefs wystąpił również w barwach kraj w konkursie w 1967.

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Finał[edytuj | edytuj kod]

L.p. Kraj Język Artysta Piosenka Miejsce Punkty
1  Jugosławia serbski Ivan „Pozdrav svijetu” 13 5
2  Luksemburg francuski Romuald Figuier „Catherine” 11 7
3  Hiszpania hiszpański Salomé Vivo cantando 1 18
4  Monako francuski Jean-Jacques Bortolaï „Maman Maman” 6 11
5  Irlandia angielski Muriel Day and the Lindsays „The Wages of Love” 7 10
6  Włochy włoski Iva Zanicchi Due grosse lacrime bianche 13 5
7  Wielka Brytania angielski Lulu Boom Bang-a-Bang 1 18
8  Holandia niderlandzki Lenny Kuhr De troubadour 1 18
9  Szwecja szwedzki Tommy Korberg „Judy min vän” 9 8
10  Belgia francuski Louis Neefs „Jennifer Jennings” 7 10
11  Szwajcaria francuski Paola del Medico „Bonjour, Bonjour” 5 13
12  Norwegia norweski Kirsti Sparboe „Oj, oj, oj, så glad jeg skal bli” 16 1
13  Niemcy niemiecki Siw Malmkvist „Primaballerina” 9 8
14  Francja francuski Frida Boccara Un jour, un enfant 1 18
15  Portugalia portugalski Simone de Oliveira „Desfolhada portuguesa” 15 4
16  Finlandia fiński Jarkko & Laura „Kuin silloin ennen” 12 6

Tabela punktacyjna finału[edytuj | edytuj kod]

Wyniki
Suma punktów Jugosławia Luksemburg Hiszpania Monako Irlandia Włochy Wielka Brytania Holandia Szwecja Belgia Szwajcaria Norwegia Niemcy Francja Portugalia Finlandia
Uczestnicy konkursu Jugosławia 5 1 1 3
Luksemburg 7 1 3 1 1 1
Hiszpania 18 1 2 3 1 3 1 3 2 2
Monako 11 2 4 2 2 1
Irlandia 10 1 1 1 3 1 3
Włochy 5 1 1 1 1 1
Wielka Brytania 18 2 4 3 1 5 1 1 1
Holandia 18 2 1 3 1 4 1 6
Szwecja 8 1 3 1 3
Belgia 10 2 3 1 2 2
Szwajcaria 13 2 3 2 1 1 2 2
Norwegia 1 1
Niemcy 8 3 2 1 1 1
Francja 18 1 2 4 4 2 1 1 1 2
Portugalia 4 2 1 1
Finlandia 6 1 1 1 1 1 1

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Reprezentantka Francji
  2. Reprezentantka Holandii
  3. Reprezentantka Hiszpanii
  4. Reprezentantka Wielkiej Brytanii
  5. a b c Zwycięska piosenka reprezentacji Francji
  6. a b c Zwycięska piosenka reprezentacji Holandii
  7. a b c Zwycięska piosenka reprezentacji Hiszpanii
  8. a b c Zwycięska piosenka reprezentacji Wielkiej Brytanii

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]