Konkurs Piosenki Eurowizji 1987

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konkurs Piosenki Eurowizji 1987
Informacje ogólne
Finał 9 maja 1987
Miejsce Palais du Centenaire,
Bruksela (Belgia)
Nadawca Radio Télévision Belge Francophone (RTBF)
Prowadzący Viktor Lazlo
Informacje dodatkowe
Reżyser Jacques Bourton
Kierownik wykonawczy Frank Naef (EBU)
Główny dyrygent Jo Carlier
Występ otwarcia Mark Grauwels
Występ interwałowy Viktor Lazlo „Breathless”
Uczestnicy
Powrót  Grecja
 Włochy
Łącznie 22 reprezentacji
Głosowanie
Komisja jurorska z każdego uczestniczącego kraju przyznaje 1-8, 10 oraz 12 punktów dla ulubionej piosenki.
Zero punktów  Turcja
Zwycięzca  Irlandia
Reprezentant Johnny Logan
Piosenka „Hold Me Now”
Tekst i muzyka Seán Sherrard
Konkurs Piosenki Eurowizji

32. Konkurs Piosenki Eurowizji został rozegrany 9 maja 1987 roku w Palais du Centenaire w Brukseli. Organizatorem była belgijska telewizja Radio Télévision Belge Francophone (RTBF), która otrzymała prawa do przygotowania konkursu dzięki zwycięstwu Sandry Kim, reprezentantki Belgii w konkursie w 1986.

Koncert finałowy prowadziła Viktor Lazlo. Konkurs wygrał Johnny Logan, reprezentant Irlandii z piosenką „Hold Me Now”, za którą otrzymał 172 punkty. Został tym samym pierwszym w historii uczestnikiem konkursu, który dwukrotnie zajął pierwsze miejsce w finale (wcześniej wygrał konkursu w 1980).

Koncert obejrzeli na żywo m.in. członkowie belgijskiej rodziny królewskiej, książę Albert II Koburg i księżna Paola[1].

Kraje uczestniczące[edytuj | edytuj kod]

Z powodu dużego zainteresowania udziałem w konkursie, Europejska Unia Nadawców (EBU) ograniczyła liczbę uczestników do 22 państw. W finale 32. Konkursu Piosenki Eurowizji wzięły udział m.in. powracający nadawcy publiczni z Grecji i Włoch.

Powracający artyści[edytuj | edytuj kod]

Podczas konkursu wystąpiło kilku artystów, którzy reprezentowali swoje kraje w poprzednich latach. Reprezentantem Irlandii po raz drugi został Johnny Logan, który wygrał 25. Konkurs Piosenki Eurowizji. W barwach Cypru ponownie wystartowała Alexia, która pierwszy raz wystąpiła podczas finału imprezy w 1981 roku jako wokalistka zespołu Island. Austrię po raz trzeci reprezentował Gary Lux, biorący wcześniej udział w konkursach w 1983 (jako członek grupy Westend) i 1985 roku, a w tym samym koncercie finałowym uczestniczyli także zespół Wind, ponownie reprezentujący Niemcy.

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

L.p. Państwo Język Artysta Piosenka Miejsce Punkty
1  Norwegia norweski Kate Gulbrandsen „Mitt liv” 9 65
2  Izrael hebrajski Lazy Bums „Shir habatlanim” 8 73
3  Austria niemiecki Gary Lux „Nur noch Gefühl” 20 8
4  Islandia islandzki Halla Margrét Hægt og hljótt 16 28
5  Belgia angielski Liliane Saint-Pierre „Soldiers of Love” 11 56
6  Szwecja szwedzki Lotta Engberg Boogaloo 12 50
7  Włochy włoski Umberto Tozzi i Raf Gente di mare 3 103
8  Portugalia portugalski Nevada „Neste barco à vela” 18 15
9  Hiszpania hiszpański Patricia Kraus „No estás solo” 19 10
10  Turcja turecki Seyyal Taner & Locomotif „Şarkım sevgi üstüne” 22 0
11  Grecja grecki Bang „Stop” 10 64
12  Holandia niderlandzki Marcha „Rechtop in de wind” 5 83
13  Luksemburg francuski Plastic Bertrand „Amour Amour” 21 4
14  Wielka Brytania angielski Richard Peebles „Only the Light” 13 47
15  Francja francuski Christine Minier „Les mots d'amour n'ont pas de dimanche” 14 44
16  RFN niemiecki Wind „Laß die Sonne in dein Herz” 2 141
17  Cypr grecki Alexia „Aspro-mavro” 7 80
18  Finlandia fiński Vicky Rosti „Sata salamaa” 15 32
19  Dania duński Anne-Cathrine Herdorf i Bandjo „En lille melodi” 5 83
20  Irlandia angielski Johnny Logan Hold Me Now 1 172
21  Jugosławia serbsko-chorwacki Novi fosili „Ja sam za ples” 4 92
22  Szwajcaria francuski Carol Rich „Moitié-moitié” 17 26

Tabela punktacyjna finału[edytuj | edytuj kod]

Jury
Suma punktów
Norwegia
Izrael
Austria
Islandia
Belgia
Szwecja
Włochy
Portugalia
Hiszpania
Turcja
Grecja
Holandia
Luksemburg
Wielka Brytania
Francja
Niemcy
Cypr
Finlandia
Dania
Irlandia
Jugosławia
Szwajcaria
Uczestnicy konkursu
Norwegia 65 4 7 10 7 3 4 4 7 3 5 3 2 6
Izrael 73 2 1 5 6 4 10 3 4 10 8 7 5 8
Austria 8 1 7
Islandia 28 4 4 4 6 10
Belgia 56 5 2 3 6 7 4 5 8 4 5 3 4
Szwecja 50 12 8 1 3 7 2 3 7 7
Włochy 103 3 6 3 5 1 12 12 8 4 1 12 1 4 12 12 7
Portugalia 15 8 5 2
Hiszpania 10 10
Turcja 0
Grecja 64 1 2 6 8 5 7 5 7 12 6 5
Holandia 83 5 2 10 5 7 3 8 3 12 2 2 6 8 10
Luksemburg 4 2 2
Wielka Brytania 47 10 5 3 5 3 3 1 2 1 4 3 2 5
Francja 44 1 4 5 4 1 12 5 10 2
Niemcy 141 3 8 10 12 10 7 4 5 1 6 10 6 10 6 6 10 12 7 7 1
Cypr 80 6 6 2 12 2 6 5 3 6 10 8 10
Finlandia 32 10 3 4 2 1 8 2 1 1
Dania 83 7 6 7 7 8 2 1 1 8 6 7 8 8 4 3
Irlandia 172 8 4 12 12 12 12 8 10 10 12 10 12 1 6 8 12 5 6 12
Jugosławia 92 12 7 8 10 8 6 6 12 2 2 10 8 1
Szwajcaria 26 1 2 5 7 3 4 1 3
Kraje w tabeli są uporządkowane w kolejności występów.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sietse Bakker: Royals invited for Junior 2005 (ang.). esctoday.com, 2005-10-15. [dostęp 2019-03-24].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]