Włochy w Konkursie Piosenki Eurowizji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Włochy
w Konkursie Piosenki Eurowizji
Gold medal europe.svg 2
Silver medal europe.svg 2
Bronze medal europe.svg 5
Medals Europe.svg 9
EuroItalia.svg
Informacje ogólne
Nadawca RAI
Rok i miejsce debiutu 1956, Lugano
Ilość udziałów 40 razy
Preselekcje Festiwal Piosenki Włoskiej w San Remo

Włochy uczestniczą w Konkursie Piosenki Eurowizji od samego początku, czyli od 1956 roku. Od czasu debiutu, konkursem w kraju zajmuje się włoski nadawca publiczny RAI[1]. Reprezentant telewizji wybierany jest podczas ogólnokrajowego Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo[2].

Włochy wygrały konkurs dwukrotnie: w 1964 (Gigliola Cinquetti z utworem „Non ho l’età”)[3] i 1990 roku (Toto Cutugno z „Insieme: 1992”)[4]. Do tej pory pełnił funkcję gospodarza dwa razy: w 1965 i 1991 roku. 10. Konkurs Piosenki Eurowizji odbył się w Neapolu[5], a 36. – w Rzymie[6].

Włoski nadawca po raz pierwszy wycofał się z udziału w 26. Konkursie Piosenki Eurowizji, z powodu malejącego zainteresowania telewidzów koncertem[7]. Kraj powrócił do rywalizacji w konkursie po dwuletniej przerwie[8]. W 1986 roku nadawca ponownie nie wysłał swojego reprezentanta na konkursu[9], a rok później powrócił do rywalizacji[10]. Telewizja wycofała się także z uczestnictwa w 39., 40. i 41. Konkursie Piosenki Eurowizji[11].

Po jednorazowym powrocie w 1997 roku[12] nadawca zrezygnował z udziału w widowisku w 1998 roku[13]. Po 13-letniej przerwie zdecydował się na powrót do uczestnictwa i wziął udział w 56. Konkursie Piosenki Eurowizji w 2011 roku[14]. W tym samym roku kraj dołączył do tzw. Wielkiej Czwórki (tj. Niemiec, Francji, Hiszpanii i Wielkiej Brytanii), tworząc tzw. Wielką Piątkę mającą zagwarantowane miejsce w finale dzięki wpłacaniu najwyższych składek organizacyjnych[15].

Historia Włoch w Konkursie Piosenki Eurowizji[edytuj | edytuj kod]

Domenico Modugno podczas występu w finale 3. Konkursu Piosenki Eurowizji w 1958 roku
Bobby Solo podczas finału występu w 10. Konkursie Piosenki Eurowizji w 1965 roku
Albano Carrisi i Romina Power podczas prób do występu w finale 21. Konkursie Piosenki Eurowizji w 1976 roku
Marco Mengoni podczas prób do finału 58. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2013 roku
Il Volo podczas prób do występu w 60. Konkursie Piosenki Eurowizji w 2015 roku

Uczestnictwo[edytuj | edytuj kod]

Włochy uczestniczą w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1956 roku i do tej pory wzięła w nim udział 40 razy. Poniższa tabela uwzględnia nazwiska wszystkich włoskich reprezentantów, tytuły konkursowych piosenek oraz wyniki w poszczególnych latach[1].

Rok Artysta Piosenka Finał
Miejsce Punkty
1956 Franca Raimondi Aprite le finestre N/A
Tonina Torrielli Amami se vuoi
1957 Nunzio Gallo Corde della mia chitarra 6 7
1958 Domenico Modugno Nel blu dipinto di blu 3 13
1959 Domenico Modugno Piove (Ciao, ciao bambina) 6 11
1960 Renato Rascel Romantica 8 5
1961 Betty Curtis Al di là 5 12
1962 Claudio Villa Addio, addio 9 3
1963 Emilio Pericoli Uno per tutte 3 37
1964 Gigliola Cinquetti Non ho l’età 1 49
1965 Bobby Solo Se piangi, se ridi 5 15
1966 Domenico Modugno Dio, come ti amo 17 0
1967 Claudio Villa Non andare più lontano 11 4
1968 Sergio Endrigo Marianne 10 7
1969 Iva Zanicchi Due grosse lacrime bianche 13 5
1970 Gianni Morandi Occhi di ragazza 8 5
1971 Massimo Ranieri L’amore è un attimo 5 91
1972 Nicola Di Bari I giorni dell’arcobaleno 6 92
1973 Massimo Ranieri Chi sarà con te 13 74
1974 Gigliola Cinquetti 2 18
1975 Wess i Dori Ghezzi Era 3 115
1976 Al Bano i Romina Power We’ll Live It All Again 7 69
1977 Mia Martini Libera 13 33
1978 Ricchi e Poveri Questo amore 12 53
1979 Matia Bazar Raggio di luna 15 27
1980 Alan Sorrenti Non so che darei 6 87
1983 Riccardo Fogli Per Lucia 11 41
1984 Alice i Battiato I treni di Tozeur 5 70
1985 Al Bano i Romina Power Magic Oh Magic 7 78
1987 Umberto Tozzi i Raf Gente di mare 3 103
1988 Luca Barbarossa Vivo (Ti scrivo) 12 52
1989 Anna Oxa i Fausto Leali Avrei voluto 9 56
1990 Toto Cutugno Insieme: 1992 1 149
1991 Peppino di Capri Comme è ddoce ’o mare 7 89
1992 Mia Martini Rapsodia 4 111
1993 Enrico Ruggeri Sole d’Europa 12 45
1997 Jalisse Fiumi di parole 4 114
2011 Raphael Gualazzi Madness of Love 2 189
2012 Nina Zilli L’amore è femmina 9 101
2013 Marco Mengoni L’essenziale 7 126
2014 Emma Marrone La mia città 21 33
2015 Il Volo Grande amore 3 292

Legenda:

     1 miejsce

     2 miejsce

     3 miejsce

Historia głosowania w finale (1975–2015)[edytuj | edytuj kod]

Poniższe tabele pokazują, którym krajom Włochy przyznaje w finale najwięcej punktów oraz od których państw włoscy reprezentanci otrzymują najwyższe noty[16]:

Kraje, którym Włochy przyznały najwięcej punktów:

L.p. Kraj Punkty
1  Francja 98
2  Wielka Brytania 94
3  Irlandia 93
4  Hiszpania 83
5  Niemcy 73

Kraje, od których Włochy otrzymały najwięcej punktów:

L.p. Kraj Punkty
1  Portugalia 166
2  Hiszpania 159
3  Finlandia 120
4  Szwajcaria 110
5  Francja 102

Legenda:

     1 miejsce

     2 miejsce

     3 miejsce

Konkursy Piosenki Eurowizji zorganizowane we Włoszech[edytuj | edytuj kod]

Konkurs Piosenki Eurowizji odbył się we Włoszech dwukrotnie: w 1965 i 1991 roku. 10. Konkurs Piosenki Eurowizji odbył się Auditorium RAI w Neapolu[5], a 36. - w Teatro 15 di Cinecittà w Rzymie[6].

Rok Miejsce Arena Prowadzący
1965 Neapol Auditorium RAI Renata Mauro
1991 Rzym Teatro 15 di Cinecittà Gigliola Cinquetti
Toto Cutugno

Nagrody im. Marcela Bezençona[edytuj | edytuj kod]

Nagrody im. Marcela Bezençona – trofea dla najlepszych konkurencyjnych piosenek w finale, które zostały po raz pierwszy rozdane podczas 47. Konkursu Piosenki Eurowizji zorganizowanego w Tallinnie w Estonii. Pomysłodawcami nagrody są: Christer Björkman (reprezentant Szwecji w 1992 roku, obecny Szef Delegacji Szwecji) oraz Richard Herrey (członek szwedzkiego zespołu Herreys, który wygrał Konkurs Piosenki Eurowizji 1984). Statuetka nosi nazwisko twórcy Konkursu Piosenki Eurowizji – Marcela Bezençona[17].

Nagrody przyznawane są obecnie w trzech kategoriach[17]:

  • Nagroda Dziennikarzy (zwycięzcę wybierają akredytowani dziennikarze)
  • Nagroda Artystyczna (zwycięzcę wybierają komentatorzy konkursu)
  • Nagroda Kompozytorska (zwycięzcę wybierają kompozytorzy biorący udział w konkursie)

Spis poniżej uwzględnia włoskich zdobywców Nagrody im. Marcela Bezençona[17]:

Nagroda Dziennikarzy

Rok Wykonawca Piosenka Autor(zy)
2015 Il Volo Grande amore Francesco Boccia
Ciro Esposito

Faworyt OGAE[edytuj | edytuj kod]

OGAE (fr. Organisation Générale des Amateurs de l'Eurovision[18], pol.: Stowarzyszenie Miłośników Konkursu Piosenki Eurowizji) – pozarządowa, pozapolityczna organizacja non profit, międzynarodowy fanklub Konkursu Piosenki Eurowizji założony w 1984 roku w mieście Savonlinna w Finlandii przez Jari-Pekka Koikkalainena[19] i mający na celu szerzenie krajowej muzyki popularnej na całym świecie oraz współpracę z innymi klubami, współpracę z fanami imprezy, promocję konkursu i utworzenie silnych relacji z krajowymi nadawcami. Składa się z 37 klubów fanów konkursu, rozmieszczonych na terenie całej Europy[20][21]. Wszystkie inne państwa na świecie są zjednoczone w OGAE Reszta Świata, które powstało w 2004 roku[22]. Od 2 lipca 2011 roku centrala OGAE International z siedzibą w Paryżu posiada status prawny[23].

Od 2007 roku OGAE przeprowadza przed każdym konkursem specjalną ankietę, w której wszystkie kluby głosują na wszystkie piosenki zgłoszone do danego konkursu, przy użyciu tzw. systemu "eurowizyjnego" (1-7, 8, 10 i 12 punktów dla 10 najwyżej ocenionych utworów; klub nie może głosować na propozycję z własnego kraju)[21].

Spis poniżej prezentuje wszystkich włoskich zwycięzców plebiscytu na faworyta OGAE:

Rok Artysta Piosenka Autor(zy)
2015 Il Volo Grande amore Francesco Boccia
Ciro Esposito

Gratulacje: 50 lat Konkursu Piosenki Eurowizji[edytuj | edytuj kod]

Gratulacje: 50 lat Konkursu Piosenki Eurowizji – konkurs został zorganizowany przez Europejską Unię Nadawców (EBU) z okazji 50-lecia Konkursu Piosenki Eurowizji, określał najlepszą piosenkę z całej historii festiwalu. Włoska propozycja „Nel blu dipinto di bluDomenico Modugno (zdobywca trzeciego miejsca podczas 3. Konkursu Piosenki Eurowizji) zajęła drugie miejsce z 267 punktami na koncie[24].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Italy in the Eurovision Song Contest (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-12-19].
  2. Victor M. Escudero: and finally... Italy is back with Raphael Gualazzi!! (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2011-02-19. [dostęp 2013-12-19].
  3. Eurovision Song Contest 1964 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-12-19].
  4. Eurovision Song Contest 1990 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-12-19].
  5. 5,0 5,1 Eurovision Song Contest 1965 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-12-19].
  6. 6,0 6,1 Eurovision Song Contest 1991 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-12-19].
  7. Eurovision Song Contest 1981 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-12-19].
  8. Eurovision Song Contest 1983 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-12-19].
  9. Eurovision Song Contest 1986 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-12-19].
  10. Eurovision Song Contest 1987 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-12-19].
  11. Eurovision Song Contest 1994 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-12-19].
  12. Eurovision Song Contest 1997 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-12-19].
  13. Eurovision Song Contest 1998 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-12-19].
  14. Sietse Bakker: Italy applied for 2011 Eurovision Song Contest! (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2010-12-02. [dostęp 2013-12-19].
  15. Jarmo Siim: Results of the Semi-Final Allocation Draw (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2011-01-17. [dostęp 2013-12-19].
  16. Points to and from ITALY (ang.). www.eurovisioncovers.co.uk. [dostęp 2013-06-05].
  17. 17,0 17,1 17,2 Marcel Bezençon Award - an introduction (ang.). W: Pop Light [on-line]. www.poplight.zitiz.se. [dostęp 2015-07-15].
  18. The story of OGAE & Vision. ogae.co.uk. [dostęp 2015-07-15].
  19. Mikä ihmeen OGAE? (fiń.). W: OGAE Finlandia [on-line]. www.euroviisuklubi.fi. [dostęp 2015-07-15].
  20. Status OGAE Polska. [dostęp 2013-02-13].
  21. 21,0 21,1 ogae.net - Eurovision Fanclub Network (ang.). W: OGAE [on-line]. www.ogae.net. [dostęp 2015-07-15].
  22. Fan clubs. W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2015-07-15].
  23. About us (OGAE International). ogaeinternational.com. [dostęp 2015-07-15].
  24. Congratulations (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-07-05].