Niemcy w Konkursie Piosenki Eurowizji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Niemcy
w Konkursie Piosenki Eurowizji
Gold medal europe.svg 2
Silver medal europe.svg 4
Bronze medal europe.svg 5
Medals Europe.svg 11
EuroAlemania.svg
Informacje ogólne
Nadawcy NDR
ARD
Rok i miejsce debiutu 1956, Lugano
Liczba udziałów 62 razy
Strona internetowa

Niemcy uczestniczą w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1956. Od czasu debiutu konkursem w kraju zajmują się dwie stacje telewizyjne: Norddeutscher Rundfunk (NDR), która odpowiada za tranmisję półfinałów konkursu, i Das Erste (ARD), która transmituje koncert finałowe. Przed zjednoczeniem Niemiec państwo startowało jako RFN[1].

Telewizja niemiecka jest jednym z nadawców należących do tzw. „Wielkiej Piątki” (wraz z Wielką Brytanią, Francją, Hiszpanią i Włochami), które mają zapewnione miejsce w finale dzięki wpłacaniu największych składek finansowych na rzecz organizacji konkursu[1].

Reprezentanci Niemiec dwukrotnie wygrali konkurs: w 1982 (Nicole z piosenką „Ein Bißchen Frieden”) i 2010 (Lena z „Satellite”). Dzięki temu krajowy nadawca organizował konkurs w 1983 i 2011. Oprócz tego, Niemcy były gospodarzem 2. Konkursu Piosenki Eurowizji w 1957[1].

Kraj tylko raz w historii nie wziął udziału w finale konkursu; w 1996 reprezentant kraju, Leon, nie przeszedł rundy kwalifikacyjnej z piosenką „Blauer Planet”[1].

Uczestnictwo[edytuj | edytuj kod]

Niemcy uczestniczą w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1956. Poniższa tabela uwzględnia nazwiska wszystkich niemieckich reprezentantów, tytuły konkursowych piosenek oraz wyniki w poszczególnych latach[1]:

Margot Hielscher podczas występu w 3. Konkursie Piosenki Eurowizji, 1958
Katja Ebstein w trakcie występu w finale 15. Konkursu Piosenki Eurowizji, 1970
Lena w podczas występu w finale 55. Konkursu Piosenki Eurowizji, 2010
Natalie Horler z zespołu Cascada podczas finału 58. Konkursu Piosenki Eurowizji, 2013
Rok Artysta Piosenka Finał Półfinał
Miejsce Punkty Miejsce Punkty
1956 Walter Andreas Schwarz Im Wartesaal zum großen Glück Brak danych Brak rundy półfinałowej
1956 Freddy Quinn So geht das jede Nacht
1957 Margot Hielscher „Telefon, Telefon” 4 8
1958 „Für zwei Groschen Musik” 7 5
1959 Alice & Ellen Kessler „Heute abend wollen wir tanzen geh’n” 8 5
1960 Wyn Hoop „Bonne nuit ma chérie” 4 11
1961 Lale Andersen „Einmal sehen wir uns wieder” 13 3
1962 Conny Froboess „Zwei kleine Italiener” 6 9
1963 Heidi Brühl „Marcel” 9 5
1964 Nora Nova „Man gewöhnt sich so schnell an das Schöne” 13 0
1965 Ulla Wiesner „Paradies, wo bist du?” 15 0
1966 Margot Eskens „Die Zeiger der Uhr” 10 7
1967 Inge Brück „Anouschka” 8 7
1968 Wencke Myhre „Ein Hoch der Liebe” 6 11
1969 Siw Malmkvist „Primaballerina” 9 8
1970 Katja Ebstein „Wunder gibt es immer wieder” 3 12
1971 „Diese Welt” 3 100
1972 Mary Roos „Nur die Liebe läßt uns leben” 3 107
1973 Gitte „Junger Tag” 8 85
1974 Cindy & Bert „Die Sommermelodie” 14 3
1975 Joy Fleming „Ein Lied kann eine Brücke sein” 17 15
1976 Les Humphries Singers „Sing Sang Song” 15 12
1977 Silver Convention „Telegram” 8 55
1978 Ireen Sheer „Feuer” 6 84
1979 Dschinghis Khan „Dschinghis Khan” 4 86
1980 Katja Ebstein „Theater” 2 128
1981 Lena Valaitis „Johnny Blue” 2 132
1982 Nicole Ein bißchen Frieden 1 161
1983 Hoffmann & Hoffmann „Rücksicht” 5 94
1984 Mary Roos „Aufrecht geh’n” 13 34
1985 Wind „Für alle” 2 105
1986 Ingrid Peters „Über die Brücke geh’n” 8 62
1987 Wind „Laß die Sonne in Dein Herz” 2 141
1988 Maxi & Chris Garden „Lied für einen Freund” 14 48
1989 Nino de Angelo „Flieger” 14 46
1990 Chris Kempers & Daniel Kovač „Frei zu leben” 9 60
1991 Atlantis 2000 „Dieser Traum darf niemals sterben” 18 10
1992 Wind „Träume sind für alle da” 16 27
1993 Münchener Freiheit „Viel zu weit” 18 18 Kvalifikacija za Millstreet
1994 Mekado Wir geben ’ne Party 3 128 Brak rundy półfinałowej
1995 Stone & Stone „Verliebt in Dich” 23 1
1996 Leon „Blauer Planet” 24[2] 24
1997 Bianca Shomburg „Zeit” 18 22 Brak rundy półfinałowej
1998 Guildo Horn „Guildo hat Euch lieb!” 7 86
1999 Sürpriz „Reise nach Jerusalem – Kudüs’e seyahat” 3 140
2000 Stefan Raab „Wadde hadde dudde da?” 5 96
2001 Michelle Wer Liebe lebt 8 66
2002 Corinna May I Can’t Live Without Music 21 17
2003 Lou Let’s Get Happy 12 53
2004 Max Can’t Wait Until Tonight 8 93 Wielka Czwórka[3]
2005 Gracia Baur Run & Hide 24 4
2006 Texas Lightning No No Never 14 36
2007 Roger Cicero Frauen regier’n die Welt 19 49
2008 No Angels Dissapear 23 14
2009 Alex Swings Oscar Sings Miss Kiss Kiss Bang 20 35
2010 Lena Meyer-Landrut Satellite 1 246
2011 Lena Meyer-Landrut Taken by a Stranger 10 107 Wielka Piątka
2012 Roman Lob Standing Still 8 110
2013 Cascada Glorious 21 18
2014 Elaiza Is It Right 18 39
2015 Ann Sophie Black Smoke 27 0
2016 Jamie-Lee Ghost 26 11
2017 Levina Perfect Life 25 6
2018 Michael Schulte You Let Me Walk Alone 4 340

Legenda:

     1. miejsce

Historia głosowania w finale (1965–2018)[edytuj | edytuj kod]

Elaiza podczas prób do występu w 59. Konkursie Piosenki Eurowizji, maj 2014
Ann Sophie podczas prób do występu w 60. Konkursu Piosenki Eurowizji, maj 2015

Poniższe tabele pokazują, którym krajom Niemcy przyznają w finale najwięcej punktów oraz od których państw niemieccy reprezentanci otrzymują najwyższe noty[4].

Kraje, którym Niemcy przyznały najwięcej punktów:

L.p. Kraj Punkty
1  Szwecja 190
2  Wielka Brytania 187
3  Turcja 170
4  Irlandia 164
5  Francja 155

Kraje, od których Niemcy otrzymały najwięcej punktów:

L.p. Kraj Punkty
1  Hiszpania 237
2  Dania 185
 Portugalia
4  Szwajcaria 181
5  Wielka Brytania 171

Legenda:

     1. miejsce

Konkursy Piosenki Eurowizji w Niemczech[edytuj | edytuj kod]

Konkurs Piosenki Eurowizji odbył się w Niemczech trzy razy: w 1957 we Frankfurcie nad Menem, 1983 w Monachium i 2011 roku w Düsseldorfie[1].

Rok Miasto Miejsce Prowadzący
1957 Frankfurt nad Menem Großer Sendesaal des Hessischen Rundfunks Anaïd Iplicjian
1983 Monachium Rudi-Sedlmayer-Halle Marlene Charell
2011 Düsseldorf ESPRIT Arena Anke Engelke
Judith Rakers
Stefan Raab

Gratulacje: 50 lat Konkursu Piosenki Eurowizji[edytuj | edytuj kod]

W październiku 2005 odbył się specjalny koncert jubileuszowy Gratulacje: 50 lat Konkursu Piosenki Eurowizji, który został zorganizowany przez Europejską Unię Nadawców (EBU) z okazji 50-lecia Konkursu Piosenki Eurowizji. W trakcie koncertu odbył się plebiscyt na najlepszą piosenkę w całej historii imprezy. W stawce konkursowej znalazła się m.in. niemiecka propozycja „Ein Bißchen FriedenNicole, która wygrała konkurs w 1982. Utwór zajął ostatecznie siódme miejsce ze 106 punktami na koncie[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Germany in the Eurovision Song Contest (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-09-08].
  2. Podczas imprezy w 1996 roku zorganizowano rundę kwalifikacyjną, mającą na celu zmniejszenie liczby państw biorących udział w finale widowiska. Etap eliminacyjny nie był transmitowany w telewizji ani nagrywany, krajowe komisje jurorskie przesłuchiwały wersje studyjne wszystkich konkursowych propozycji i przyznawały im punkty. Spośród 30 utworów nadesłanych przez publicznych nadawców, do finału zakwalifokowały się 22 propozycje. Jedynym krajem, który nie brał udziału w rundzie kwalifikacyjnej był gospodarz konkursu, czyli Norwegia.
  3. „Wielka Czwórka” (od 2011 „Wielka Piątka”) to grupa państw, która wpłaca największe składki członkowskie do Europejskiej Unii Nadawców (EBU), dzięki czemu ma zagwarantowany udział w finale konkursu.
  4. Points to and from Germany (ang.). W: Eurovision Covers [on-line]. eurovisioncovers.co.uk. [dostęp 2013-12-27].
  5. Congratulations (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-07-05].