Udział państw w Konkursie Piosenki Eurowizji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kraje biorące udział w Konkursie Piosenki Eurowizji[a]
Kosowo brało udział w konkursie w latach 1961-91 jako część Jugosławii, później jako część Serbii i Czarnogóry w latach 2005-07, a od 2007 roku – jako część Serbii

Od 1956 roku w Konkursie Piosenki Eurowizji wzięło udział łącznie pięćdziesięciu dwóch krajowych nadawców telewizyjno-radiowych zrzeszonych w Europejskiej Unii Nadawców (EBU).

Możliwość udziału w Konkursie Piosenki Eurowizji ma każdy nadawca publiczny, który jest aktywnym członkiem Europejskiej Unii Nadawców (EBU). Za aktywnego członka organizacji uznaje się krajowego nadawcę, który lub znajduje się w państwie należącym do Rady Europy bądź położonym na terenie Europejskiej Strefy Nadawców[1][2], której terytorium ustalane jest przez Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny[3]:

Quote-alpha.png
„Europejska Strefa Nadawców” rozgraniczona jest na zachodzie od zachodniej granicy Regionu 1[b] i na wschodzie przez południk 40° na wschód od Greenwich oraz na południu przez równik 30°, obejmując północną część Arabii Saudyjskiej i tę część krajów, które sąsiadują z basenem Morza Śródziemnego. Dodatkowo, do Europejskiej Strefy Nadawców zaliczają się także: Armenia, Azerbejdżan, Gruzja oraz te części terytorium Iraku, Jordanii, Syrii, Turcja i Ukrainy, które leżą poza wyżej wymienionymi granicami[3].

Tym samym aktywne uczestnictwo w Konkursie Piosenki Eurowizji nie jest zależne od geograficznego położenia kraju, na co wskazywałby przedrostek „euro-” w nazwie. W widowisku brało lub bierze udział także kilka państw spoza granic Europy: Izrael i Armenia (Azja Zachodnia), Maroko (Afryka Północna), a także kraje transkontynentalne, których tylko część powierzchni należy do Europy: Turcja, Rosja, Gruzja, Azerbejdżan[5].

Diagram ilustrujący liczbę krajów biorących udział w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1956 do 2015 roku

Liczba krajów biorących udział w konkursie z roku na roku wzrastała. W pierwszym konkursie w 1956 roku uczestniczyło jedynie siedem państw, zaś w 2011 – rekordowa liczba czterdziestu trzech. W latach 90., kiedy liczba chętnych krajów rokrocznie wzrastała, EBU wprowadziła specjalną rundę kwalifikacyjną: w 1993 roku zorganizowano rundę Kvalifikacija za Millstreet, podczas której wytypowane miały być trzy wschodnio-europejskie państwa wyrażające chęć zadebiutowania w stawce konkursowej[6]. W kolejnym roku EBU wprowadziła nowe zasady, które uniemożliwiały udział w konkursie sześciu krajom, które osiągnęły najsłabsze wyniki podczas finału widowiska rok wcześniej[7]. W 1996 roku zastosowano inną zasadę – wersje studyjne wszystkich zgłoszonych utworów rozesłano po komisjach jurorskich powołanych przez kraje uczestniczące i po zagłosowaniu jurorów dopuszczono 22 najlepiej ocenione propozycje. Tym samym Norwegia, jako organizator imprezy, nie mogła wystawić swojego reprezentanta na finał konkursu[8]. Od 1997 do 2001 roku wprowadzono zasadę mówiącą, że kraje, które osiągnęły najgorsze średnie wyników z pięciu poprzednich lat, zostaną odsunięte od udziału w widowisku. Żaden z krajów nie mógł być jednak odsunięty od udziału nie dłużej niż na rok[9].

W latach 2001-03 przywrócono system obowiązujący w 1994 i 1995 roku[10]. W 2004 roku EBU wprowadziła rundę półfinałową, w której udziału nie musiały brać państwa z pierwszej dziesiątki finałowej klasyfikacji z poprzedniego konkursu oraz krajów tzw. „Wielkiej Czwórki”, czyli nadawców wpłacających największe składki na organizację imprezy przez EBU[11]. Pozostałe państwa musiały wziąć udział w półfinale, z której do finału awans zdobywało dziesięć najwyżej ocenionych reprezentacji. Od 2008 EBU organizuje dwa koncerty półfinałowe, a zagwarantowany udział w finale ma jedynie gospodarz danego widowiska oraz kraje tzw. „Wielkiej Czwórki”[12] (a od 2011 – „Wielkiej Piątki”)[13].

Uczestnicy[edytuj | edytuj kod]

Poniższa tabela uwzględnia wszystkie kraje, które kiedykolwiek wzięły czynny udział w Konkursie Piosenki Eurowizji i wysłały swojego reprezentanta.

     Państwa niebiorące czynnego udziału w konkursie (stan na 2016 rok).
Kraj Rok debiutu L. udziałów L. zwycięstw Stacja telewizyjna
 Albania
2004
12 0 RTSH
 Andora
2004
6 0 RTVA
 Armenia
2006
9 0 AMPTV
 Austria
1957
48 2 ORF
 Australia
2015
1 0 SBS
 Azerbejdżan
2008
8 1 İTV
 Białoruś
2004
12 0 BTRC
 Belgia
1956
57 1 VRT (niderlandzki)
RTBF (francuski)
 Bośnia i Hercegowina
1993
18 0 BHRT
 Bułgaria
2005
9 0 BNT
 Chorwacja
1993
21 0 HRT
 Cypr
1981
32 0 CyBC
 Czarnogóra
2007
7 0 RTCG
 Czechy
2007
4 0 ČT
 Dania
1957
44 3 DR
 Estonia
1994
21 1 ERR
 Finlandia
1961
49 1 YLE
 Francja
1956
58 5 TF1 (1956–1981)
France Télévisions (od 1983)
 Grecja
1974
36 1 ERT (1974-2013, od 2016)
NERIT (2014-15)
 Gruzja
2007
8 0 GPB
 Hiszpania
1961
55 2 TVE
 Holandia
1956
56 4 NOS (1956-2009)
TROS (2010–2014)
AVROTROS (od 2014)
 Irlandia
1965
49 7 RTÉ
 Islandia
1986
28 0 RÚV
 Izrael
1973
38 3 IBA
 Jugosławia
1961
27 1 JRT
 Litwa
1994
16 0 LRT
 Luksemburg
1956
37 5 CLT
 Łotwa
2000
16 1 LTV
 Macedonia
1998
15 0 MKRTV
 Malta
1971
28 0 PBS
 Maroko
1980
1 0 SNRT
 Mołdawia
2005
11 0 TRM
 Monako
1959
24 1 TMC
 Niemcy
1956
59 2 NDR (ARD)
 Norwegia
1960
54 3 NRK
 Polska
1994
18 0 TVP
 Portugalia
1964
48 0 RTP
 Rosja
1994
20 1 RTR, C1R
 Rumunia
1994
17 0 TVR
 San Marino
2008
6 0 SMRTV
 Serbia
2007
8 1 RTS
 Serbia i Czarnogóra
2004
2 0 UJRT
 Słowacja
1994
7 0 STV (1994-2010)
RTVS (od 2011)
 Słowenia
1993
21 0 RTV SLO
 Szwajcaria
1956
56 2 SF DRS
 Szwecja
1958
55 6 SVR (1958)
SR (1959–1979)
SVT (od 1980)
 Turcja
1975
34 1 TRT
 Ukraina
2003
12 1 NTU
 Węgry
1994
13 0 MTV
 Wielka Brytania
1957
58 5 BBC
 Włochy
1956
41 2 RAI

Kraje wyrażające chęć udziału[edytuj | edytuj kod]

Poniższa tabela uwzględnia wszystkie kraje, które kiedykolwiek wyraziły chęć udziału w Konkursie Piosenki Eurowizji, jednak nie spełniły wszystkich punktów regulaminu umożliwiającego start.

Kraj Stacja telewizyjna
 Kosowo RTK
 Liban Télé Liban
 Liechtenstein 1FLTV
 Tunezja ERTT
 Katar Qatar Radio
 Kazachstan Kazakhstan-1

Kraje niewyrażające chęci udziału[edytuj | edytuj kod]

Poniższa tabela uwzględnia wszystkie kraje, które mają możliwość udziału w Konkursie Piosenki Eurowizji, jednak nigdy nie zdecydowały się na start.

Kraj Stacja telewizyjna
 Algieria ENTV, ENRS i TDA
 Egipt ERTU
 Jordania JRTV
 Libia LJB
 Watykan[14] RV

Przypisy

  1. Belonging to the EBU (ang.). W: EBU [on-line]. www.ebu.ch. [dostęp 2014-11-14].
  2. Who can become Members of the EBU? (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2014-11-14].
  3. 3,0 3,1 Frequency allocations (ang.). www.sma.gov.jm. [dostęp 2014-11-14].
  4. Section I. Regions (ang.). www.life.itu.int. [dostęp 2014-11-14].
  5. Eurovision's Cultural Geopolitics. www.geographictravels.com. [dostęp 2013-03-21].
  6. Eurovision Song Contest 1993 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2015-07-03].
  7. Eurovision Song Contest 1994 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2015-07-03].
  8. Eurovision Song Contest 1996 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2015-07-03].
  9. Eurovision Song Contest 1997 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2015-07-03].
  10. Eurovision Song Contest 2001 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2015-07-03].
  11. Eurovision Song Contest 2004 Semi-Final (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2015-07-03].
  12. Eurovision Song Contest 2008 Semi-Final (1) (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2015-07-03].
  13. Eurovision Song Contest 2011 Final (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2015-07-03].
  14. André Rodrigues: Vatican no interest in Eurovision Song Contest (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2004-07-29. [dostęp 2014-12-25].

Uwagi

  1. Na mapie nie umieszczono Jugosławii z powodu zmian granic w latach dziewięćdziesiątych.
  2. Region 1 uwzględnia Europę, Afrykę, środkowo-wschodnią część Zatoki Perskiej, były Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich oraz Mongolię[4]