Monte Carlo Masters

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Monte-Carlo Rolex Masters)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Monte Carlo Masters
Miejsce  Monako
Monte Carlo
Obiekt Monte Carlo Country Club
Nawierzchnia Ceglana
Pierwsza edycja 1897
ATP World Tour
Kategoria ATP World Tour Masters 1000
Pula nagród 4 872 105 €
Drabinka 56S/28Q/24D
Dyrektor Željko Franulović
Aktualni mistrzowie
Gra pojedyncza
Hiszpania Rafael Nadal
Gra podwójna
Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
Strona internetowa

Monte Carlo Masters – męski turniej tenisowy kategorii ATP World Tour Masters 1000 zaliczany do cyklu ATP World Tour. Rozgrywany od 1969 roku na kortach ziemnych w kompleksie tenisowym Monte Carlo Country Club w Roquebrune-Cap-Martin, w departamencie Alpy Nadmorskie, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, we Francji[1].

Mecze finałowe[edytuj | edytuj kod]

gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Rok Zwycięzca Finalista Wynik
2018 Hiszpania Rafael Nadal Japonia Kei Nishikori 6:3, 6:2
2017 Hiszpania Rafael Nadal Hiszpania Albert Ramos-Viñolas 6:1, 6:3
2016 Hiszpania Rafael Nadal Francja Gaël Monfils 7:5, 5:7, 6:0
2015 Serbia Novak Đoković Czechy Tomáš Berdych 7:5, 4:6, 6:3
2014 Szwajcaria Stan Wawrinka Szwajcaria Roger Federer 4:6, 7:6(5), 6:2
2013 Serbia Novak Đoković Hiszpania Rafael Nadal 6:2, 7:6(1)
2012 Hiszpania Rafael Nadal Serbia Novak Đoković 6:3, 6:1
2011 Hiszpania Rafael Nadal Hiszpania David Ferrer 6:4, 7:5
2010 Hiszpania Rafael Nadal Hiszpania Fernando Verdasco 6:0, 6:1
2009 Hiszpania Rafael Nadal Serbia Novak Đoković 6:3, 2:6, 6:1
2008 Hiszpania Rafael Nadal Szwajcaria Roger Federer 7:5, 7:5
2007 Hiszpania Rafael Nadal Szwajcaria Roger Federer 6:4, 6:4
2006 Hiszpania Rafael Nadal Szwajcaria Roger Federer 6:2, 6:7(2), 6:3, 7:6(5)
2005 Hiszpania Rafael Nadal Argentyna Guillermo Coria 6:3, 6:1, 0:6, 7:5
2004 Argentyna Guillermo Coria Niemcy Rainer Schüttler 6:2, 6:1, 6:3
2003 Hiszpania Juan Carlos Ferrero Argentyna Guillermo Coria 6:2, 6:2
2002 Hiszpania Juan Carlos Ferrero Hiszpania Carlos Moyá 7:5, 6:3, 6:4
2001 Brazylia Gustavo Kuerten Maroko Hiszam Arazi 6:3, 6:2, 6:4
2000 Francja Cédric Pioline Słowacja Dominik Hrbatý 6:4, 7:6(3), 7:6(6)
1999 Brazylia Gustavo Kuerten Chile Marcelo Ríos 6:4, 2:1, krecz
1998 Hiszpania Carlos Moyá Francja Cédric Pioline 6:3, 6:0, 7:5
1997 Chile Marcelo Ríos Hiszpania Àlex Corretja 6:4, 6:3, 6:3
1996 Austria Thomas Muster Hiszpania Albert Costa 6:3, 5:7, 4:6, 6:3, 6:2
1995 Austria Thomas Muster Niemcy Boris Becker 4:6, 5:7, 6:1, 7:6(6), 6:0
1994 Ukraina Andrij Medwediew Hiszpania Sergi Bruguera 7:5, 6:1, 6:3
1993 Hiszpania Sergi Bruguera Francja Cédric Pioline 7:6(2), 6:0
1992 Austria Thomas Muster Stany Zjednoczone Aaron Krickstein 6:3, 6:1, 6:3
1991 Hiszpania Sergi Bruguera Niemcy Boris Becker 5:7, 6:4, 7:6(6), 7:6(4)
1990 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Andriej Czesnokow Austria Thomas Muster 7:5, 6:3, 6:3
1989 Argentyna Alberto Mancini Niemcy Boris Becker 7:5, 2:6, 7:6, 7:5
1988 Czechosłowacja Ivan Lendl Argentyna Martín Jaite 5:7, 6:4, 7:5, 6:3
1987 Szwecja Mats Wilander Stany Zjednoczone Jimmy Arias 4:6, 7:5, 6:1, 6:3
1986 Szwecja Joakim Nyström Francja Yannick Noah 6:3, 6:2
1985 Czechosłowacja Ivan Lendl Szwecja Mats Wilander 6:1, 6:3, 4:6, 6:4
1984 Szwecja Henrik Sundström Szwecja Mats Wilander 6:3, 7:5, 6:2
1983 Szwecja Mats Wilander Stany Zjednoczone Mel Purcell 6:1, 6:2, 6:3
1982 Argentyna Guillermo Vilas Czechosłowacja Ivan Lendl 6:1, 7:6, 6:3
1981 Stany Zjednoczone Jimmy Connors Argentyna Guillermo Vilas 5:5, krecz
1980 Szwecja Björn Borg Argentyna Guillermo Vilas 6:1, 6:0, 6:2
1979 Szwecja Björn Borg Stany Zjednoczone Vitas Gerulaitis 6:2, 6:1, 6:3
1978 Meksyk Raúl Ramírez Czechosłowacja Tomáš Šmíd 6:3, 6:3, 6:4
1977 Szwecja Björn Borg Włochy Corrado Barazzutti 6:3, 7:5, 6:0
1976 Argentyna Guillermo Vilas Polska Wojciech Fibak 6:1, 6:1, 6:4
1975 Państwo Hiszpańskie Manuel Orantes Związek Południowej Afryki Bob Hewitt 6:2, 6:4
1974 Zimbabwe Andrew Pattison Rumunia Ilie Năstase 5:7, 6:3, 6:4
1973 Rumunia Ilie Năstase Szwecja Björn Borg 6:4, 6:1, 6:2
1972 Rumunia Ilie Năstase Czechosłowacja František Pála 6:1, 6:0, 6:3
1971 Rumunia Ilie Năstase Holandia Tom Okker 3:6, 8:6, 6:1, 6:1
1970 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Željko Franulović Państwo Hiszpańskie Manuel Orantes 6:4, 6:3, 6:3
1969 Holandia Tom Okker Australia John Newcombe 8:10, 6:1, 7:5, 6:3

gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Rok Zwycięzcy Finaliści Wynik
2018 Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
Austria Oliver Marach
Chorwacja Mate Pavić
7:6(5), 6:3
2017 Indie Rohan Bopanna
Urugwaj Pablo Cuevas
Hiszpania Feliciano López
Hiszpania Marc López
6:3, 3:6, 10–4
2016 Francja Pierre-Hugues Herbert
Francja Nicolas Mahut
Wielka Brytania Jamie Murray
Brazylia Bruno Soares
4:6, 6:0, 10–6
2015 Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
Włochy Simone Bolelli
Włochy Fabio Fognini
7:6(3), 6:1
2014 Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
Chorwacja Ivan Dodig
Brazylia Marcelo Melo
6:3, 3:6, 10–8
2013 Francja Julien Benneteau
Serbia Nenad Zimonjić
Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
4:6, 7:6(4), 14–12
2012 Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
Białoruś Maks Mirny
Kanada Daniel Nestor
6:2, 6:3
2011 Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
Argentyna Juan Ignacio Chela
Brazylia Bruno Soares
6:3, 6:2
2010 Kanada Daniel Nestor
Serbia Nenad Zimonjić
Indie Mahesh Bhupathi
Białoruś Maks Mirny
6:3, 2:0 krecz
2009 Kanada Daniel Nestor
Serbia Nenad Zimonjić
Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:4, 6:1
2008 Hiszpania Rafael Nadal
Hiszpania Tommy Robredo
Indie Mahesh Bhupathi
Bahamy Mark Knowles
6:3, 6:3
2007 Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
Francja Julien Benneteau
Francja Richard Gasquet
6:2, 6:1
2006 Szwecja Jonas Björkman
Białoruś Maks Mirny
Francja Fabrice Santoro
Serbia Nenad Zimonjić
6:2, 7:6(2)
2005 Indie Leander Paes
Serbia i Czarnogóra Nenad Zimonjić
Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
walkower
2004 Wielka Brytania Tim Henman
Serbia i Czarnogóra Nenad Zimonjić
Argentyna Gastón Etlis
Argentyna Martín Rodríguez
7:5, 6:2
2003 Indie Mahesh Bhupathi
Białoruś Maks Mirny
Francja Michaël Llodra
Francja Fabrice Santoro
6:4, 3:6, 7:6(6)
2002 Szwecja Jonas Björkman
Australia Todd Woodbridge
Holandia Paul Haarhuis
Rosja Jewgienij Kafielnikow
6:3, 3:6, 10–7
2001 Szwecja Jonas Björkman
Australia Todd Woodbridge
Australia Joshua Eagle
Australia Andrew Florent
3:6, 6:4, 6:2
2000 Południowa Afryka Wayne Ferreira
Rosja Jewgienij Kafielnikow
Holandia Paul Haarhuis
Australia Sandon Stolle
6:3, 2:6, 6:1
1999 Francja Olivier Delaître
Wielka Brytania Tim Henman
Czechy Jiří Novák
Czechy David Rikl
6:2, 6:3
1998 Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
6:4, 6:2
1997 Stany Zjednoczone Donald Johnson
Stany Zjednoczone Francisco Montana
Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
7:6, 2:6, 7:6
1996 Południowa Afryka Ellis Ferreira
Holandia Jan Siemerink
Szwecja Jonas Björkman
Szwecja Nicklas Kulti
2:6, 6:3, 6:2
1995 Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
Argentyna Luis Lobo
Hiszpania Javier Sánchez
6:3, 6:4
1994 Szwecja Nicklas Kulti
Szwecja Magnus Larsson
Rosja Jewgienij Kafielnikow
Czechy Daniel Vacek
3:6, 7:6, 6:4
1993 Szwecja Stefan Edberg
Czechy Petr Korda
Holandia Paul Haarhuis
Holandia Mark Koevermans
3:6, 6:2, 7:6
1992 Niemcy Boris Becker
Niemcy Michael Stich
Czechy Petr Korda
Czechy Karel Nováček
6:4, 6:4
1991 Stany Zjednoczone Luke Jensen
Australia Laurie Warder
Holandia Paul Haarhuis
Holandia Mark Koevermans
5:7, 7:6, 6:4
1990 Czechosłowacja Petr Korda
Czechosłowacja Tomáš Šmíd
Ekwador Andrés Gómez
Hiszpania Javier Sánchez
6:4, 7:6

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Moyens D'accès (fr.). Monte-Carlo Rolex Masters. [dostęp 2013-04-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]