Carlos Queiroz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Carlos Queiroz
CarlosQueiroz.jpg
Imię i nazwisko Carlos Manuel Brito Leal Queiroz
Data i miejsce
urodzenia
1 marca 1953
Nampula, Portugalska Afryka Wschodnia
Pozycja bramkarz
Wzrost 187 cm
Masa ciała 78 kg
Informacje klubowe
Obecny klub  Iran (selekcjoner)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1990–1991
1991–1993
1994–1996
1996
1996–1997
1999
2000–2002
2002–2003
2003–2004
2004–2008
2008–2010
2011–
 Portugalia U-20
 Portugalia
Sporting Lizbona
Red Bull New York
Nagoya Grampus
 Zjednoczone Emiraty Arabskie
 Południowa Afryka
Manchester United (asystent)
Real Madryt
Manchester United (asystent)
 Portugalia
 Iran

Carlos Manuel Brito Leal Queiroz (wym. [ˈkaɾluʃ kɐjˈɾɔʃ]; ur. 1 marca 1953 roku w Nampuli w Mozambiku) – portugalski trener piłkarski i były piłkarz.

Kariera szkoleniowa[edytuj]

Był bramkarzem miejscowego klubu Nampuli. W 1976 z powodu kontuzji musiał zakończyć piłkarską karierę. Pracę szkoleniową rozpoczął w Portugalii, z reprezentacją młodzieżową, z którą dwukrotnie – w 1989 i 1991 – zdobył tytuł mistrza świata. Jest twórcą największych sukcesów w historii młodzieżowej piłki portugalskiej i wychowawcą "Złotego pokolenia" portugalskich piłkarzy, którego najwybitniejsi przedstawiciele – Luís Figo, Rui Costa, Jorge Costa i Fernando Couto – stanowili później o sile dorosłej kadry.

W 1990 został selekcjonerem reprezentacji A, ale nie udało mu się z nią awansować do Mundialu 1994. Do światowego czempionatu wprowadził za to Republikę Południowej Afryki, lecz został zwolniony na kilka miesięcy przed turniejem. Ponadto szkolił zespoły w Stanach Zjednoczonych, Japonii i Zjednoczonych Emiratach Arabskich; jest jednym z nielicznych trenerów, którzy pracowali na czterech różnych kontynentach.

W 2003 dostał szansę od Realu Madryt, ale sezon spędzony w stolicy Hiszpanii – IV miejsce w Primera División i szybkie odpadnięcie z Ligi Mistrzów – był jednym z gorszych w całej historii klubu. W 2004 ponownie (wcześniej w latach 2002–2003) został asystentem Aleksa Fergusona w Manchesterze United. W tym czasie klub zdobył m.in. Puchar Mistrzów i dwa tytuły mistrza Anglii. Zdaniem wielu obserwatorów był szykowany na następcę Fergusona, jednak w lipcu 2008 zdecydował się przyjąć propozycję szefów Portugalskiego Związku Piłki Nożnej i po raz drugi w karierze poprowadził reprezentację Portugalii.

Brał z nią udział w kwalifikacjach do Mundialu 2010. W grupie eliminacyjnej Portugalia zajęła drugie miejsce, za Danią. Do mistrzostw awansowała dzięki wygranej w barażach z Bośnią i Hercegowiną. Na samym turnieju jego podopieczni, wśród których znajdowali się m.in. Cristiano Ronaldo, Deco, Paulo Ferreira i Ricardo Carvalho, doszli do drugiej rundy, gdzie przegrali 0:1 z przyszłymi mistrzami świata Hiszpanami. W rozgrywkach grupowych wygrali z Koreą Północną i Wybrzeżem Kości Słoniowej oraz zremisowali z Brazylią.

Po mistrzostwach Queiroz został zawieszony na pół roku za obrażenie kontrolerów antydopingowych. W tym czasie Portugalczycy (prowadzeni na boisku przez Agostinho Oliveirę) rozpoczęli eliminacje do Euro 2012; po dwu pierwszych meczach mieli na koncie tylko jeden punkt, po remisie z Cyprem (4:4) i porażce z Norwegią (0:1). 9 września, dwa dni po tym ostatnim spotkaniu, portugalska federacja postanowiła rozwiązać kontrakt z trenerem.

4 kwietnia 2011 został selekcjonerem reprezentacji Iranu. Dwa lata później świętował z nią awans do Mundialu 2014.

Sukcesy szkoleniowe[edytuj]

Odznaczenia[edytuj]

Zobacz też[edytuj]