Przejdź do zawartości

Rozkład dwumianowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Rozkład dwumianowy
Funkcja masy prawdopodobieństwa
Ilustracja
Dystrybuanta
Ilustracja
Kolory odpowiadają wykresowi powyżej
Parametry

liczba prób (liczba całkowita)
prawdopodobieństwo sukcesu (liczba rzeczywista)

Nośnik

Funkcja masy prawdopodobieństwa

Dystrybuanta

Wartość oczekiwana (średnia)

Mediana

jedna z

Moda

Wariancja

Współczynnik skośności

Kurtoza

Entropia

Funkcja tworząca momenty

Funkcja charakterystyczna

Odkrywca

Jakob Bernoulli

Rozkład dwumianowydyskretny rozkład prawdopodobieństwa opisujący prawdopodobieństwo uzyskania sukcesów oraz porażek w trakcie niezależnych eksperymentów (nazywanych próbami Bernoulliego), przy czym w każdej pojedynczej próbie prawdopodobieństwo sukcesu równe jest , a prawdopodobieństwo porażki .

Rozkład dwumianowy nazywany jest w Polsce często rozkładem Bernoulliego, jednak w krajach anglojęzycznych termin Bernoulli distribution odnosi się do rozkładu zero-jedynkowego.

Rozkład dwumianowy może służyć do opisu liczby sukcesów w próbie o liczebności , losowanej z populacji o liczebności składającej się z dwóch rodzajów elementów: sukcesów i porażek. Zakłada się przy tym, że losowanie odbywa się ze zwracaniem, dzięki czemu kolejne losowania są niezależne. Jeżeli natomiast losowanie przeprowadzane jest bez zwracania, to kolejne obserwacje nie są niezależne, a liczba sukcesów w próbie ma rozkład hipergeometryczny, a nie dwumianowy[1]. W praktyce jednak, gdy liczebność populacji N jest dużo większa od liczebności próby n, zależności między losowaniami stają się pomijalne i rozkład dwumianowy stanowi bardzo dobre przybliżenie rozkładu hipergeometrycznego[2].

Funkcja masy prawdopodobieństwa

[edytuj | edytuj kod]

Prawdopodobieństwo otrzymania k sukcesów w niezależnych próbach Bernoulliego, gdy prawdopodobieństwo wystąpienia sukcesu w pojedynczej próbie wynosi , dane jest przez funkcję masy prawdopodobieństwa za pomocą wzoru:

dla ,

gdzie:

Uzasadnienie wzoru

[edytuj | edytuj kod]

Powyższy wzór na funkcję masy prawdopodobieństwa można uzasadnić następująco:

a) Człon określa prawdopodobieństwo otrzymania w ciągu niezależnych prób Bernoulliego dokładnie sukcesów oraz porażek w ustalonej kolejności.

b) Ponieważ próby są niezależne, każdy ciąg prób zawierający sukcesów ma takie samo prawdopodobieństwo, niezależnie od położenia sukcesów w ciągu. Takich ciągów jest – współczynnik dwumianowy zlicza liczbę sposobów uzyskania sukcesów w n próbach.

c) Rozkład dwumianowy opisuje prawdopodobieństwo uzyskania dowolnego z tych ciągów, dlatego prawdopodobieństwo otrzymania dokładnie sukcesów jest sumą prawdopodobieństw wszystkich takich ciągów. Stąd .

Oznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Jeżeli zmienna losowa ma rozkład dwumianowy z parametrami , to piszemy[potrzebny przypis]:

Przykład

[edytuj | edytuj kod]

Załóżmy, że rzucamy niesymetryczną monetą, w której reszka pojawia się z prawdopodobieństwem 0,3. Prawdopodobieństwo otrzymania dokładnie 4 reszek w 6 rzutach wynosi

Suma rozkładów dwumianowych

[edytuj | edytuj kod]

Jeśli oraz są dwiema niezależnymi zmiennymi losowymi o rozkładach dwumianowych, wtedy ich suma jest zmienną losową o rozkładzie dwumianowym z próbami i – prawdopodobieństwem sukcesu w pojedynczej próbie, czyli

Przybliżenia rozkładu dwumianowego

[edytuj | edytuj kod]

Obliczanie rozkładu dwumianowego może nastręczać trudności dla dużych wartości . W zależności od wartości parametrów rozkład dwumianowy można przybliżać innymi rozkładami, które są łatwiejsze do obliczeń

Przybliżenie rozkładem normalnym

[edytuj | edytuj kod]

Jeśli oraz , to rozkład dwumianowy można przybliżać rozkładem normalnym takim że[3]:

gdzie – wartość oczekiwana rozkładu normalnego, – wariancja rozkładu normalnego

Przybliżenie rozkładem Poissona

[edytuj | edytuj kod]

Jeśli jest duże, a jest małe (czyli ma umiarkowanie dużą wartość), dobrym przybliżeniem rozkładu dwumianowego jest rozkład Poissona z parametrem

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Rachunek prawdopodobieństwa — Rozklad hipergeometryczny [online], www2.im.uj.edu.pl [dostęp 2026-02-08].
  2. The Binomial Approximation to the Hypergeometric [online], www.stat.rice.edu [dostęp 2026-02-08].
  3. 6.4: Normal Approximation to the Binomial Distribution [online], Statistics LibreTexts, 11 października 2020 [dostęp 2024-06-11] (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Lech. T. Kubik, Andrzej Krupowicz, Wprowadzenie do rachunku prawdopodobieństwa i jego zastosowań, Warszawa 1982, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, rozdział V Ważniejsze rozkłady zmiennych losowych, str. 167; rozdział VI. Twierdzenia graniczne związane z rozkładem dwumianowym, str. 193-215
  • George Udny Yule: An Introduction to the Theory of Statistics. Londyn: Griffin, 1911.

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]