Sd.Kfz.252

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sd.Kfz.252
Ilustracja
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza
Typ pojazdu opancerzony pojazd amunicyjny
Trakcja półgąsienicowa
Załoga 2 osoby
Historia
Produkcja 1940-1941
Egzemplarze 413 szt.
Dane techniczne
Silnik silnik gaźnikowy Maybach HL 42 TRKM o mocy 73,5 kW (100 KM) przy 2800 obr./min
Transmisja mechaniczna
Pancerz stalowy, przód: 14,5 mm, boki: 8 mm
Długość 4,70 m
Szerokość 1,95 m
Wysokość 1,80 m
Prześwit 0,285 m
Masa 5,73 t (całkowita)
10,69 t (użyteczna)
Moc jedn. 12,83 kW/t
Osiągi
Prędkość 65 km/h
Zasięg 300 km (po drodze)
175 km (w terenie)
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 0,7 m
Rowy (szer.) 1,9 m
Ściany (wys.) 0,4 m
Dane operacyjne
Użytkownicy
Wehrmacht

Leichter Gepanzerter Munitionskraftwagen Sd.Kfz.252 - niemiecki lekki półgąsienicowy opancerzony transporter amunicji, używany w jednostkach dział szturmowych armii niemieckiej podczas II wojny światowej, należący do pojazdów z rodziny transportera Sd.Kfz.250. Budowany w latach 1940-1941 w liczbie 413 sztuk.

Sd.Kfz.252 był całkowicie opancerzonym, nieuzbrojonym transporterem amunicji z dwuosobową załogą. Był oparty na konstrukcji transportera opancerzonego Sd.Kfz.250 (podwozie Demag D7p), od którego różnił się głównie zakrytym od góry przedziałem bojowym, z mocno pochyloną tylną ścianą, w której były duże dwuskrzydłowe drzwi do załadunku amunicji. Nad stanowiskami kierowcy i amunicyjnego znajdowały się dwa małe prostokątne włazy. Używany był z dwukołową przyczepką Sd.Anh. 32 zdolną przewieźć 64 naboje kalibru 75 mm (masa własna 330 kg, całkowita 780 kg). Pojazd wyposażony był w radiostację - nadajnik FuG 16 i odbiornik FuG 15, z anteną prętową.

SdKfz.252

Podwozia produkowane były w firmach Demag w Wetter (Ruhr) i Büssing-NAG w Berlinie, nadwozia w firmie Wegmann w Kassel. Montaż odbywał się w zakładach Wegmann, następnie Böhler w Kapfenbergu w Austrii i Deutsche Werke w Kilonii. Mimo planów wyprodukowania pierwszych transporterów w grudniu 1939, produkcja opóźniła się i pierwsze wyprodukowano w czerwcu 1940. Produkcję kontynuowano do września 1941, po czym zrezygnowano z ich produkcji na rzecz prostszych modyfikacji seryjnego transportera Sd.Kfz.250 (w odmianie SdKfz. 250/6).

Według początkowego etatu, w baterii dział szturmowych StuG III (6 dział) miało się znajdować 6 transporterów SdKfz 252, lecz z powodu niewystarczającej produkcji zmieniono etat od 7 lipca 1940 na 3 transportery (jeden na pluton). Wskutek strat i zaprzestania produkcji, SdKfz.252 używano jedynie do ok. 1943 roku.

Załadunek amunicji

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]