Flammpanzer 38(t)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Flammpanzer 38(t)
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza
Typ pojazdu samobieżny miotacz ognia
Trakcja gąsienicowa
Załoga 4 osoby
Historia
Produkcja 1944
Egzemplarze 20 szt.
Dane techniczne
Silnik 6-cylindrowy, gaźnikowy, chłodzony cieczą silnik rzędowy typu Praga EPA AC2 o pojemności 7750 cm³
o mocy 103 kW (140 KM)
Pancerz stalowy
10 - 60 mm
Długość 4870 mm
Szerokość 2630 mm
Wysokość 2170 mm
Masa bojowa: 15 500 kg
Osiągi
Prędkość 42 km/h
Zasięg 177 km
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) bez przygotowania: 1100 mm
Rowy (szer.) 1500 mm
Ściany (wys.) 650 mm
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 x km MG 34 lub MG 42 kal. 7,92

1 x miotacz ognia Flammenwerfer 41

Flammpanzer 38(t)niemiecki samobieżny miotacz ognia na podwoziu niszczyciela czołgów Hetzer. Powstało 20 takich wozów zbudowanych na przełomie listopada i grudnia 1944 roku. Zamiast armaty 7,5 cm L/48 PaK 39 miały one zamontowany miotacz ognia Flammenwerfer 41. Zbiornik cieczy zapalającej o pojemności 600 l znajdował się wewnątrz kadłuba.

Zbudowane pojazdy wcielono do dwóch batalionów samobieżnych miotaczy ognia (Flammpanzer Abteilung). Wzięły one udział w ofensywie w Ardenach

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Janusz Ledwoch, 1997, Niemieckie wozy bojowe 1933-1945, Warszawa, Militaria, ​ISBN 83-86209-57-7​.