ADGZ

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Steyr ADGZ
Steyr ADGZ
Dane podstawowe
Państwo  Austria
Producent Steyr-Daimler-Puch
Typ pojazdu samochód pancerny
Trakcja kołowa
Załoga 6 osób (w tym 2 kierowców)
Historia
Prototypy 1934
Produkcja 1935-37
Egzemplarze 52 egz.
Dane techniczne
Silnik 6-cylindrowy, gaźnikowy silnik rzędowy o pojemności 12 000 cm³ typu Austro-Daimler M612
o mocy 110 kW (150 KM)
Pancerz stalowy
do 11 mm
Długość 6260 mm
Szerokość 2160 mm
Wysokość 2560 mm
Masa bojowa: 12 000 kg
Osiągi
Prędkość 70 km/h
Zasięg 450 km po szosie, 225 km w terenie
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 x działko 2 cm KwK 35 L/45 100 pocisków
2 lub 3 x karabin maszynowy MG 34 1500 nabojów każdy
Użytkownicy
Bundesheer, Waffen-SS, policja austriacka i niemiecka

Steyr ADGZ - austriacki ciężki samochód pancerny z okresu międzywojennego, używany podczas II wojny światowej przez jednostki SS.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Były to ciężkie, czteroosiowe pojazdy, uzbrojone w działko 20 mm (z zapasem 100 nabojów) i trzy karabiny maszynowe. Jeden z nich znajdował się w wieży, a dwa w kadłubie (kąt ostrzału w pionie od -15° do 45°, w poziomie 15° w obie strony).

Pojazd posiadał skrętne skrajne osie i dwa stanowiska kierowców, dzięki czemu identyczna była manewrowość i osiągi podczas jazdy do przodu i w tył. Na dwóch środkowych osiach znajdowały się koła bliźniacze.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Niemcy kryją się za ADGZ podczas zdobywania Poczty Polskiej Gdańsku.

Po Anschlussie Austrii w ręce niemieckie dostało się poza innym sprzętem 27 samochodów pancernych tego typu (przez armię austriacką oznaczanego jako M35 Mittlerer Panzerwagen). W momencie Anschlussu 12 z nich znajdowało się w austriackiej Dywizji Szybkiej, zaś 15 posługiwała się policja.

Przejęte pojazdy zostały przydzielone jednostkom policji i Waffen-SS i wzięły udział w ataku na Polskę (m.in. w szturmie na Pocztę Polską w Gdańsku), a później były używane przez jednostki zwalczające partyzantkę radziecką na okupowanych terenach ZSRR. W 1941 roku Waffen-SS zamówiło dodatkowe 25 egzemplarzy tego pojazdu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Janusz Ledwoch, Niemieckie wozy bojowe 1933-1945, Warszawa 1997 (wyd. Militaria), ​ISBN 83-86209-57-7​.