Flammpanzer I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Flammpanzer I
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza
Typ pojazdu samobieżny miotacz ognia
Trakcja gąsienicowa
Załoga 2 osoby
Historia
Egzemplarze 1 egz.
Dane techniczne
Silnik 4-cylindrowy, gaźnikowy, chłodzony powietrzem silnik w układzie bokser typu Krupp M 305 o pojemności 3460 cm³
o mocy 42 kW (57 KM)
Transmisja mechaniczna
Pancerz stalowy
6-13 mm
Długość 1020 mm
Szerokość 2060 mm
Wysokość 1720 mm
Masa bojowa: 5400 kg
Osiągi
Prędkość 57 km/h
Zasięg 145 (droga), 115 (teren)
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) bez przygotowania: 600 mm
Rowy (szer.) 1400 mm
Ściany (wys.) 370 mm
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 x karabin maszynowy MG 13 kal. 7,92 mm

1 x miotacz ognia Flammenwerfer 40

Użytkownicy
5 pułk pancerny 5 Dywizji Lekkiej Afrika Korps

Flammpanzer Iniemiecki improwizowany samobieżny miotacz ognia na podwoziu czołgu PzKpfw I Ausf A. Pojazd powstał poprzez zastąpienie jednego karabinu maszynowego MG 13 plecakowym miotaczem ognia Flammenwerfer 40. Przebudowy dokonali żołnierze 5. Dywizji Lekkiej wchodzącej w skład Afrika Korps. Pojazd był używany podczas walk o Tobruk w 1941 roku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Janusz Ledwoch, 1997, Niemieckie wozy bojowe 1933-1945, Warszawa, Militaria, ​ISBN 83-86209-57-7​.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]