Möbelwagen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
3,7cm Flak43 auf PzKpfw IV SdKfz161/3 "Möbelwagen"
Działu w Muzeum Samochodów i Techniki w Sinsheim
Działu w Muzeum Samochodów i Techniki w Sinsheim
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza
Producent Deutsche-Eisenwerke A.G. i Böhmisch Mährische Maschinenfabrik
Typ pojazdu samobieżne działo przeciwlotnicze
Trakcja gąsienicowa
Załoga 6
Historia
Prototypy 1943
Produkcja 1944-1945
Dane techniczne
Silnik 12-cylindrowy chłodzony cieczą silnik benzynowy Maybach HL 120 TRM o mocy 220,5 kW (300 KM)
Transmisja mechaniczna
Poj. zb. paliwa 470 l.
Pancerz 10 - 80 mm
Długość 5,92 m
Szerokość 2,95 m
Wysokość 3,00 m
Masa 25 000 kg (bojowa)
Osiągi
Prędkość 38 km/h (maksymalna)
25 km/h (po drodze)
20 km/h (w terenie)
Zasięg 200 km (po drodze)
130 km (w terenie)
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 0,8 m
Rowy (szer.) 2,2 m
Ściany (wys.) 0,6 m
Kąt podjazdu 30°
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 działo przeciwlotnicze 3.7cm FlaK 43/1 L/60 kal. 37 mm
1 karabin maszynowy MG 42 kal. 7,92 mm

Möbelwagen (niem. meblowóz) – niemieckie samobieżne działo przeciwlotnicze z okresu II wojny światowej zbudowane na podwoziu czołgu PzKpfw IV. Produkowane od marca 1944 do marca 1945 przez Deutsche-Eisenwerke i BMM.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Möbelwagen w północnej Francji, 21 czerwca 1944

W roku 1943 pojawiła się propozycja, aby na podwoziu czołgu PzKpfw IV zbudować mobilne działo przeciwlotnicze, bardzo potrzebne jednostkom frontowym Wehrmachtu. Flakpanzer IV Möbelwagen został zaprojektowany przez firmę Krupp, uzbrojony był w cztery sprzężone działka Flak 38 kalibru 20 mm. Jednak 14 maja roku zapadła decyzja o niewdrażaniu Möbelwagena do produkcji. Pomimo tego powstał jeden prototypowy egzemplarz, który ukończono w październiku i zaprezentowano Hitlerowi 7 grudnia. 28 stycznia 1944 roku podjęto decyzję o produkcji tymczasowego modelu wyposażonego w pojedyncze działo Flak 43 kalibru 37 mm. 7 kwietnia w firmie Böhmisch-Mährisch z Pragi ukończono produkcję pierwszych 20 egzemplarzy, które przydzielono stacjonującym w Zachodniej Europie dywizjom pancernym 15 czerwca. Do zakończenia produkcji w marcu roku 1945 wyprodukowano 205 sztuk (inne źródła mówią o 240 lub 250 sztukach).


Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Głównym uzbrojeniem pojazdu było działo 3.7 cm FlaK 43 L/60. Uzbrojeniem defensywnym był karabin maszynowy MG 42 Podstawą działa były wycofane z frontu podwozia czołgu PzKpfw IV. Na nich montowano działo osłonięte opuszczanymi płytami pancernymi o grubości 20 mm. Po opuszczeniu boczne osłony tworzyły platformę dla załogi. Szybko wyszła na jaw główna wada takiego rozwiązania: załoga były narażona na nieprzyjacielski ostrzał. Wszystkie krytyczne spostrzeżenia doprowadziły wkrótce do powstania nowych konstrukcji: dział Wirbelwind i Ostwind I.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]