Sd.Kfz. 7

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sd.Kfz. 7
Mittlerer Zugkraftwagen 8t
Sd.Kfz. 7 ciągnący armatę przeciwlotniczą 8,8cm Flak
Sd.Kfz. 7 ciągnący armatę przeciwlotniczą 8,8cm Flak
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza
Typ pojazdu ciągnik artyleryjski
Trakcja półgąsienicowa
Załoga 12
Historia
Prototypy 1933
Produkcja 1934-1945
Wycofanie 1945
Dane techniczne
Silnik 1 silnik gaźnikowy, 6-cylindrowy Maybach HL 62TUK (pierwsze serie) lub Maybach HL 64TR) (późniejsze serie) o mocy 140 KM
Transmisja mechaniczna
Poj. zb. paliwa 215 l
Pancerz grubość: do 8 mm
Długość 6,85 m
Szerokość 2,35 – 2,40 m
Wysokość 2,62 m
Masa 9 700 kg
Osiągi
Prędkość 50 km/h (po drodze)
Zasięg 250 km (po drodze)
120 km (w terenie)
Dane operacyjne
Użytkownicy
Niemcy, Bułgaria, Włochy, Brazylia

Sd.Kfz. 7 Mittlerer Zugkraftwagen 8tniemiecki ciągnik artyleryjski z okresu II wojny światowej

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1928 roku w zakładach Krauss-Maffei AG w Monachium-Allach opracowano półgąsienicowy ciągnik artyleryjski, który oznaczono M5, wobec jednak zakazu wynikającego z Traktatu Wersalskiego nie rozpoczęto jego produkcji. Dopiero w 1933 roku na zlecenie Waffenamt ponownie opracowano model ciągnika artyleryjskiego przeznaczonego do holowania i przewozu obsługi dział oznaczony jako M7. Model ten zyskał aprobatę Waffenamtu i w 1934 roku rozpoczęto jego produkcję seryjną, wtedy też został oznaczony jako Sd.Kfz. 7.

W 1939 roku był już produkowany na dużą skalę w kilku zakładach, także na licencji we Włoszech, gdzie był oznaczony jako Semincingolato Breda Tipo 61. W 1939 roku opracowano także odmianę Sd.Kfz. 7 Gepanzerter Zugkraftwagen 8t, która miała opancerzoną kabinę kierowcy. Produkcja Sd.Kfz. 7 trwała do 1945 roku i łącznie wyprodukowano ponad 12.100 pojazdów tego typu.

Na podwoziu tego ciągnika budowano również pojazdy o innym przeznaczeniu:

Służba[edytuj | edytuj kod]

Ciągniki artyleryjskie Sd.Kfz. 7 od 1934 roku były wprowadzane do wyposażenia pułków artylerii przeciwlotniczej i to zarówno wojsk lądowych jaki i Luftwaffe, holowały one działa o kalibrze od 37 do 88 mm. Wersja ciągnika z opancerzoną kabiną została użyta do holowania dział przeciwlotniczych Flak 18 kal. 88 mm. Ciągniki w armii niemieckiej były używane do końca II wojny światowej.

Ciągniki Sd.Kfz. 7 znalazły się także na wyposażeniu armii bułgarskiej oraz w armii włoskiej, gdzie używano ciągników licencyjnych Semincingolato Breda Tipo 61.

Ciągniki tego typu zakupiła również Brazylia, lecz z zamówionych 32 sztuk do 1941 roku dostarczono tylko pięć. Używano ich tam do 1945 roku, a następnie wycofano z użycia wobec braku części zamiennych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J. Williamson German half-track vehicles 1939-1945 wyd. Almark Publishing Co., Londyn, 1972 ​ISBN 08-5524-057-1

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]