Brisbane International

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Brisbane International
Miejsce  Australia
Brisbane
Obiekt Queensland Tennis Centre
Nawierzchnia Twarda
Pierwsza edycja 2009
ATP World Tour
Kategoria ATP World Tour 250
Pula nagród 452 670 $
Drabinka 28S/32Q/16D
Dyrektor Cameron Pearson
WTA Tour
Kategoria WTA Premier
Pula nagród 1 000 000 $
Drabinka 30S/32Q/16D
Dyrektor Cameron Pearson
Aktualni mistrzowie
Gra pojedyncza mężczyzn
Australia Lleyton Hewitt
Gra podwójna mężczyzn
Polska Mariusz Fyrstenberg
Kanada Daniel Nestor
Gra pojedyncza kobiet
Stany Zjednoczone Serena Williams
Gra podwójna kobiet
Rosja Ałła Kudriawcewa
Australia Anastasija Rodionowa
Strona internetowa

Brisbane International – profesjonalny turniej tenisowy inaugurujący sezony rozgrywek WTA Tour i ATP World Tour. Turniej rozgrywany jest w australijskim Brisbane na kortach twardych zarówno w konkurencji kobiet i mężczyzn. Turniej żeński to zawody rangi WTA Premier, natomiast turniej męski jest imprezą rangi ATP World Tour 250.

Do 2008 roku zawody kobiece nosiły nazwę Mondial Australian Women's Hardcourts i odbywały się w Gold Coast. Zawody męskie miały nazwę Next Generation Adelaide International i odbywały się w Adelaide. W 2009 roku zadecydowano o połączeniu i przeniesieniu turniejów do Brisbane[1].

Mecze finałowe[edytuj | edytuj kod]

gra pojedyncza mężczyzn[edytuj | edytuj kod]

Rok Mistrz Finalista Wynik
2014 Australia Lleyton Hewitt Szwajcaria Roger Federer 6:1, 4:6, 6:3
2013 Wielka Brytania Andy Murray Bułgaria Grigor Dimitrow 7:6(0), 6:4
2012 Wielka Brytania Andy Murray Ukraina Ołeksandr Dołhopołow 6:1, 6:3
2011 Szwecja Robin Söderling Stany Zjednoczone Andy Roddick 6:3, 7:5
2010 Stany Zjednoczone Andy Roddick Czechy Radek Štěpánek 7:6(2), 7:6(7)
2009 Czechy Radek Štěpánek Hiszpania Fernando Verdasco 3:6, 6:3, 6:4

gra pojedyncza kobiet[edytuj | edytuj kod]

Rok Mistrzyni Finalistka Wynik
2014 Stany Zjednoczone Serena Williams Białoruś Wiktoryja Azaranka 6:4, 7:5
2013 Stany Zjednoczone Serena Williams Rosja Anastasija Pawluczenkowa 6:2, 6:1
2012 Estonia Kaia Kanepi Słowacja Daniela Hantuchová 6:2, 6:1
2011 Czechy Petra Kvitová Niemcy Andrea Petković 6:1, 6:3
2010 Belgia Kim Clijsters Belgia Justine Henin 6:3, 4:6, 7:6(6)
2009 Białoruś Wiktoria Azarenka Francja Marion Bartoli 6:3, 6:1

gra podwójna mężczyzn[edytuj | edytuj kod]

Rok Mistrzowie Finaliści Wynik
2014 Polska Mariusz Fyrstenberg
Kanada Daniel Nestor
Kolumbia Juan Sebastián Cabal
Kolumbia Robert Farah
6:7(4), 6:4, 10-7
2013 Brazylia Marcelo Melo
Hiszpania Tommy Robredo
Stany Zjednoczone Eric Butorac
Australia Paul Hanley
4:6, 6:1, 10-5
2012 Białoruś Maks Mirny
Kanada Daniel Nestor
Austria Jürgen Melzer
Niemcy Philipp Petzschner
6:1, 6:2
2011 Czechy Lukáš Dlouhý
Australia Paul Hanley
Szwecja Robert Lindstedt
Rumunia Horia Tecău
6:4, krecz
2010 Francja Jérémy Chardy
Francja Marc Gicquel
Czechy Lukáš Dlouhý
Indie Leander Paes
6:3, 7:6(5)
2009 Francja Marc Gicquel
Francja Jo-Wilfried Tsonga
Hiszpania Fernando Verdasco
Niemcy Mischa Zverev
6:4, 6:3

gra podwójna kobiet[edytuj | edytuj kod]

Rok Mistrzynie Finalistki Wynik
2014 Rosja Ałła Kudriawcewa
Australia Anastasija Rodionowa
Francja Kristina Mladenovic
Kazachstan Galina Woskobojewa
6:3, 6:1
2013 Stany Zjednoczone Bethanie Mattek-Sands
Indie Sania Mirza
Niemcy Anna-Lena Grönefeld
Czechy Květa Peschke
4:6, 6:4, 10-7
2012 Hiszpania Nuria Llagostera Vives
Hiszpania Arantxa Parra Santonja
Stany Zjednoczone Raquel Kops-Jones
Stany Zjednoczone Abigail Spears
7:6(2), 7:6(2)
2011 Rosja Alisa Klejbanowa
Rosja Anastasija Pawluczenkowa
Polska Klaudia Jans
Polska Alicja Rosolska
6:3, 7:5
2010 Czechy Andrea Hlaváčková
Czechy Lucie Hradecká
Węgry Melinda Czink
Hiszpania Arantxa Parra Santonja
2:6, 7:6(3), 10-4
2009 Niemcy Anna-Lena Grönefeld
Stany Zjednoczone Vania King
Polska Klaudia Jans
Polska Alicja Rosolska
3:6, 7:5, 10-5

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Linda Pearce: Adelaide event shifts to Brisbane (ang.). W: Tennis [on-line]. theage.com.au, 2006-06-08. [dostęp 2011-12-27].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]