Gotha G.V
| Gotha G.V | |
 Gotha G.V |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo | Cesarstwo Niemieckie |
| Producent | Gotha |
| Konstruktor | Hans Burkhard |
| Typ | ciężki samolot bombowy |
| Konstrukcja | dwupłat konstrukcji mieszanej, podwozie klasyczne, stałe |
| Załoga | 3 |
| Historia | |
| Data oblotu | 1917 |
| Lata produkcji | 1917 – 1918 |
| Egzemplarze | 205 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 2× silnik rzędowy Mercedes D.IVa inline engine, 260 hp (191 kW) each |
| Moc | 382 kW (520 KM) 2× 191 kW (260 KM) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 23,70 m |
| Długość | 12,42 m |
| Wysokość | 4,50 m |
| Powierzchnia nośna | 89,5 m² |
| Masa | |
| Własna | 2739 kg |
| Użyteczna | 1228 kg |
| Startowa | 3967 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 140 km/h |
| Pułap | 6500 m |
| Zasięg | 840 km |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 2 lub 3× karabin maszynowe Parabellum MG14 kal. 7,92 mm | |
| Użytkownicy | |
| Cesarstwo Niemieckie | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Gotha G.V był ciężkim bombowcem używanym przez Luftstreitkräfte (Cesarska Niemiecka Służba Powietrzna) podczas pierwszej wojny światowej.
Spis treści |
Rozwój [edytuj]
Użycie bojowe G.IV udowodniło, że zabudowanie zbiorników paliwa w gondolach silników było błędem. W razie katastrofy podczas lądowania zbiorniki mogły pęknąć i rozlać paliwo na gorące silniki. To stanowiło poważny problem, ponieważ wypadki przy lądowaniu stanowiły 75% strat niebojowych. Aby temu zaradzić firma Gothaer stworzyła wersję G.V, w której zbiorniki paliwa znajdowały się w centropłacie. Mniejsze gondole silników zostały zamontowane na rozpórkach powyżej dolnych płatów.
W Gotha G.V siedzisko pilota zostało przesunięte w lewo a zaraz zanim zainstalowano zbiorniki paliwa. To blokowało możliwość przechodzenia członków załogi pomiędzy trzema stanowiskami strzeleckimi istniejącą w poprzednich wersjach. Wszystkie bomby w tej wersji były przenoszone na podwieszeniach zewnętrznych. Nowa Gotha zawierała ważną innowację w formie "tunelu karabinowego", gdzie spód tylnego kadłuba był zakrzywiony co umożliwiało umieszczenie skierowanego w dół karabinu maszynowego chroniącego przed atakiem od dołu usuwając tym samym martwy sektor ostrzału.
Podstawowy wariant G.V nie oferował żadnego wzrost osiągów w porównaniu do G.IV. G.V był o 350 kg cięższy od G.IV z powodu dodatkowego wyposażenia i użycia niewystarczającej ilości wysuszonego drewna. Silniki Mercedes D.IVa nie mogły wytworzyć teoretycznej mocy 190 kW z powodu stosowania paliwa o niższej jakości.
Użycie bojowe [edytuj]
G.V wszedł do służby w sierpniu 1917 roku. Z powodu wspomnianych ograniczeń przeważnie nie mógł latać na pułapie tak dużym jak G.IV.
Użytkownicy [edytuj]
Literatura [edytuj]
- "The Complete Encyclopedia of Flight 1848-1939", John Batchelor & Malcolm V. Lowe
