DFW C.V
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| DFW C.V | |
_banking.jpg) |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Cesarstwo Niemieckie |
| Producent | Deutsche Flugzeug-Werke |
| Typ | Samolot rozpoznawczy |
| Konstrukcja | drewniana |
| Załoga | 2 (pilot i obserwator) |
| Historia | |
| Data oblotu | 1916 |
| Lata produkcji | 1916 – 1918 |
| Dane techniczne | |
| Moc | 136 kW |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 13,27 m |
| Długość | 7,8 m |
| Wysokość | 3,25 m |
| Powierzchnia nośna | 42,5 m² |
| Masa | |
| Własna | 970 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 155 km/h |
| Pułap | 5000 m |
| Zasięg | 500 km |
| Dane operacyjne | |
| Użytkownicy | |
| Niemcy, Finlandia, Polska | |
DFW C. V – niemiecki samolot rozpoznawczo-bombowy, produkowany przez zakłady Deutsche Flugzeug-Werke w Lipsku.
Lotnictwo Polskie miało 63 samoloty tego typu; część z nich to zdobycz wojenna, część pochodziła z zakupów dokonywanych w Niemczech (28 sztuk)[potrzebne źródło]. W samoloty DFW C.V wyposażono: 4, 5, 6, 8, 11, 12 (była 1 Eskadra Wielkopolska), 2 Eskadrę Wielkopolską, 14 (była 3 Eskadra Wielkopolska), 16 i Toruńską Eskadry Wywiadowcze. Jedyny zachowany kadłub tego samolotu z 1917 roku znajduje się w Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie.
