Fokker D.VIII
| Fokker D.VIII (E.V) | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
| Producent | Fokker Flugzeug-Werke GmbH |
| Typ | Samolot myśliwski |
| Konstrukcja | górnopłat typu "parasol" |
| Załoga | 1 osoba |
| Historia | |
| Data oblotu | 1918 |
| Lata produkcji | 1918 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | silnik rotacyjny Oberursel Ur II |
| Moc | 81 kW (110 KM) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 8,40 m |
| Długość | 5,86 m |
| Wysokość | 2,82 m |
| Powierzchnia nośna | 10,70 m |
| Masa | |
| Własna | 385 kg |
| Startowa | 565 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 185 km/h |
| Prędkość przelotowa | 170 km/h |
| Prędkość wznoszenia | 5 min 5 s na wys. 2000 m |
| Pułap | 6300 m |
| Zasięg | 250 km |
| Długotrwałość lotu | 1,5 h |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 2 karabiny maszynowe Spandau LMG 08/15 (7,92 mm) | |
| Użytkownicy | |
| Rzuty | |
Fokker D.VIII (E.V) - jednomiejscowy, górnopłatowy samolot myśliwski o konstrukcji mieszanej produkcji Fokkera.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Oblatany w I połowie 1918 r. Fokker E.V był jedną z lepszych konstrukcji powstałych pod koniec I wojny światowej. Od października 1918 roku zmieniono nazwę na Fokker D.VIII. Tylko niewielka liczba seryjnych maszyn zdołała wejść do służby w lotnictwie niemieckim przed zakończeniem działań wojennych.
Służba w lotnictwie polskim [edytuj]
Kilka egzemplarzy użytkowało polskie lotnictwo wojskowe. Na samolocie tego typu por. Stefan Stec (7 Eskadra Myśliwska) po raz pierwszy namalował biało-czerwone szachownice, które od grudnia 1918 r. stały się barwami polskiego lotnictwa, i uzyskał pierwsze zwycięstwo powietrzne w lotnictwie polskim. 29 kwietnia 1919 roku zestrzelił on w walce powietrznej ukraiński samolot myśliwski Nieuport 11 eskortujący dwa Brandenburgi.
Opis konstrukcji [edytuj]
Fokker D.VIII był jednomiejscowym, jednosilnikowym górnopłatem myśliwskim (typu "parasol"). Kadłub kratownicowy, z rur stalowych. Płat wolnonośny, drewniany, kryty sklejką, o trapezowym obrysie. Napęd samolotu stanowił silnik rotacyjny Oberursel Ur.II o mocy 81 kW (110 KM). Samolot uzbrojony był w dwa zsynchronizowane karabiny maszynowe Spandau LMG 08/15 7,92 mm umieszczone na grzbiecie kadłuba przed kabiną pilota.
Bibliografia [edytuj]
- Tomasz Goworek: Samoloty myśliwskie pierwszej wojny światowej. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1988. ISBN 83-206-0689-6.
- Tadeusz Królikiewicz: Polski samolot i barwa. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1981. ISBN 83-11-06546-2.
Linki zewnętrzne [edytuj]
Galeria [edytuj]
|
|||||||||||||||||||||||