Owies zwyczajny
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Owies zwyczajny | |
|---|---|
 Owies zwyczajny
|
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | jednoliścienne |
| Rząd | wiechlinowce |
| Rodzina | wiechlinowate |
| Rodzaj | owies |
| Gatunek | owies zwyczajny |
| Nazwa systematyczna | |
| Avena sativa L. | |
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Owies zwyczajny (Avena sativa L.) – gatunek zbóż należący do rodziny wiechlinowatych. Uprawiany jest powszechnie w strefie umiarkowanej Eurazji oraz Ameryki Północnej. Został udomowiony przez człowieka w czasach historycznych.
Gatunek ten wykazuje niewielką zmienność genetyczną[2].
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Pokrój
- Roślina jednoroczna osiągająca do 1 metra wysokości.
- Łodyga
- Puste źdźbło.
Zastosowanie [edytuj]
Ziarno owsa używane jest na paszę i do wyrobu kasz oraz płatków.
Roślina lecznicza [edytuj]
- Surowiec zielarski
- ziele owsa Avenue herba recens - części naziemne zbierane przed pełnym kwitnieniem ; Avenae stramentum - słoma owsiana ; Avenae fructus - wysuszone ziarniaki owsa.
- Działanie
- Słoma ze względu na wysoką zawartość rozpuszczalnej krzemionki jest stosowana jako środek przeciwświądowy, usuwający stany zapalne i choroby łojotokowe skóry, ziarno - służy na osłabienie i zaburzenia dietetyczne, ziele owsa działa uspokajająco, m.in. obniża pociąg u zwalczających nikotynizm. Słomę dodaje się do kąpieli.
Lista producentów owsa zwyczajnego[3] [edytuj]
| Najwięksi producenci owsa zwyczajnego w 2005 (mln m3) |
|
|---|---|
 Rosja |
5.1 |
 Kanada |
3.3 |
 Stany Zjednoczone |
1.7 |
 Polska |
1.3 |
 Finlandia |
1.2 |
 Australia |
1.1 |
 Niemcy |
1.0 |
 Białoruś |
0.8 |
 Chiny |
0.8 |
 Ukraina |
0.8 |
| Łącznie | 24.6 |
| Źródło: FAO | |
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-12-30].
- ↑ Maria Chrząstek, Edyta Paczos-Grzęda, Katarzyna Kruk. Ocena zróżnicowania genetycznego polskich odmian owsa (Avena sativa L.). „Acta Agrophysica”. vol. 8, nr. 2 (2006), s. 319-326, 2006. Instytut Agrofizyki im. B. Dobrzańskiego PAN w Lublinie. ISSN 1234-4125.
- ↑ Statystyki FAO
Bibliografia [edytuj]
- Ben-Erik Wyk van, Michael Wink: Rośliny lecznicze świata. Wroclaw: MedPharm Polska, 2008. ISBN 978-83-60466-51-3.
