Owies zwyczajny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Owies zwyczajny
Owies zwyczajny
Owies zwyczajny
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina wiechlinowate
Rodzaj owies
Gatunek owies zwyczajny
Nazwa systematyczna
Avena sativa L.
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Owies zwyczajny (Avena sativa L.) – gatunek zbóż należący do rodziny wiechlinowatych. Uprawiany jest powszechnie w strefie umiarkowanej Eurazji oraz Ameryki Północnej. Został udomowiony przez człowieka w czasach historycznych.

Gatunek ten wykazuje niewielką zmienność genetyczną[2].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina jednoroczna osiągająca do 1 metra wysokości.
Łodyga
Puste źdźbło.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Ziarno owsa używane jest na paszę i do wyrobu kasz oraz płatków.

Roślina lecznicza[edytuj | edytuj kod]

Surowiec zielarski
ziele owsa Avenae herba recens - części naziemne zbierane przed pełnym kwitnieniem ; Avenae stramentum - słoma owsiana ; Avenae fructus - wysuszone ziarniaki owsa.
Działanie
Słoma ze względu na wysoką zawartość rozpuszczalnej krzemionki jest stosowana jako środek przeciwświądowy, usuwający stany zapalne i choroby łojotokowe skóry, ziarno - służy na osłabienie i zaburzenia dietetyczne, ziele owsa działa uspokajająco, m.in. obniża pociąg u zwalczających nikotynizm. Słomę dodaje się do kąpieli.

Lista producentów owsa zwyczajnego[3][edytuj | edytuj kod]

Najwięksi producenci owsa zwyczajnego w 2005
(mln m3)
 Rosja 5.1
 Kanada 3.3
 Stany Zjednoczone 1.7
 Polska 1.3
 Finlandia 1.2
 Australia 1.1
 Niemcy 1.0
 Białoruś 0.8
 Chiny 0.8
 Ukraina 0.8
Łącznie 24.6
Źródło: FAO
Produkcja owsa zwyczajnego w 2005.
Produkcja światowa owsa zwyczajnego.


Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-12-30].
  2. Maria Chrząstek, Edyta Paczos-Grzęda, Katarzyna Kruk. Ocena zróżnicowania genetycznego polskich odmian owsa (Avena sativa L.). „Acta Agrophysica”. vol. 8, nr. 2 (2006), s. 319-326, 2006. Instytut Agrofizyki im. B. Dobrzańskiego PAN w Lublinie. ISSN 1234-4125. 
  3. Statystyki FAO

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ben-Erik Wyk van, Michael Wink: Rośliny lecznicze świata. Wroclaw: MedPharm Polska, 2008. ISBN 978-83-60466-51-3.