Stanisław Kania

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy działacza komunistycznego. Zobacz też: Stanisław Kania – prezes Polskiego Związku Szachowego w latach 1985–1988.
Stanisław Kania
Stanisław Kania
Data i miejsce urodzenia 8 marca 1927
Wrocanka
I sekretarz KC PZPR
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Okres urzędowania od 6 września 1980
do 18 października 1981
Poprzednik Edward Gierek
Następca Wojciech Jaruzelski
Poseł IX kadencji Sejmu PRL
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Okres urzędowania od 13 października 1985
do 3 czerwca 1989
Odznaczenia
Order Budowniczych Polski Ludowej Order Sztandaru Pracy I klasy Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Stanisław Kania (ur. 8 marca 1927 we wsi Wrocanka koło Jasła) – polski działacz komunistyczny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Józefa i Katarzyny[1]. W latach 40. XX wieku pracował jako robotnik. Walczył w szeregach Batalionów Chłopskich. Po wojnie działał w Związku Walki Młodych, w latach 1945–1948 w PPR, a następnie w PZPR.

Ukończył Szkołę Partyjną przy KC PZPR oraz Wyższą Szkołę Nauk Społecznych przy KC PZPR. W latach 1952–1956 pracownik aparatu Związku Młodzieży Polskiej. W latach 1958–1962 kierownik Wydziału Rolnego Warszawskiego Komitetu Wojewódzkiego PZPR, w latach 1962–1968 sekretarz Warszawskiego Komitetu Wojewódzkiego[1]. Od listopada 1968 do lipca 1986 członek KC PZPR[1]. Od 6 listopada 1968 do 16 kwietnia 1971 kierownik Wydziału Administracyjnego KC PZPR[1]. Od 16 kwietnia 1971 do 6 września 1980 sekretarz KC PZPR, a od 12 grudnia 1975 do 18 października 1981 członek Biura Politycznego. Od 6 września 1980 do 18 października 1981 I sekretarz KC PZPR[1]. Objął to stanowisko po Edwardzie Gierku, usuniętym w wyniku wydarzeń sierpnia 1980. Nadzorował Główny Zarząd Polityczny Wojska Polskiego w latach 1971–1981[2].

Poseł na Sejm PRL VI, VII, VIII i IX kadencji (1972–1989).

W latach 1981–1983 wchodził w skład Prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu.

Od maja 1982 do listopada 1985 członek Rady Państwa PRL. W latach 1983–1985 przewodniczący Komisji ds. Samorządu Pracowniczego przy Radzie Państwa PRL. W Sejmie PRL IX kadencji (1985–1989) przewodniczący Komisji Spraw Samorządowych. W latach 1985–1990 był członkiem Rady Naczelnej ZBoWiD.

12 stycznia 2012 roku na mocy wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie został uniewinniony z zarzutu wprowadzenia stanu wojennego.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczony Orderem Budowniczych Polski Ludowej, Orderem Sztandaru Pracy I i II klasy, a także Krzyżem Oficerskim oraz Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Stanisław Kania. ipn.gov.pl. [dostęp 31 grudnia 2013].
  2. Sławomir Cenckiewicz, Długie ramię Moskwy. Wywiad wojskowy Polski Ludowej 1943-1991 (wprowadzenie do syntezy), Poznań 2011, s. 189–190.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • A. Czubiński, Dzieje najnowsze Polski, tom 2, Wielkopolska Agencja Wydawnicza, Poznań 1992
  • J. Eisler, Grudzień'70, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1995
  • W. Góra, Polska Ludowa 1944-1984: zarys dziejów politycznych, Wydawnictwo Lubelskie, Lublin
  • L. Kowalski Generał ze skazą, Oficyna Wydawnicza RYTM, Warszawa 2001
  • T. Mołdawa, Ludzie władzy 1944–1991, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1991, str. 369
  • W. Pronobis, Polska i świat w XX wieku, Wydawnictwo Editions Spotkania, 1991
  • J. Stroynowski, ed., Who is who in the Socialist countries of Europe : a biographical encyclopedia of more than 12,600 leading personalities in Albania, Bulgaria, Czechoslovakia, German Democratic Republic, Hungary, Poland, Romania, Yugoslavia 1989, tom 3, K.G. Saur Pub., 1989
  • F. Szlachcic, Gorzki smak władzy: wspomnienia, Wydawnictwo Fakt, Warszawa 1990
  • R. Terlecki, Miecz i tarcza komunizmu: historia aparatu bezpieczeństwa w Polsce, 1944-1990, Wydawnictwo Literackie, 2007
  • Trybuna Ludu, 13–14 grudnia 1975, str. 2
  • Kto jest kim w Polsce 1984, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1984
  • Tajne dokumenty Biura Politycznego. PZPR a Solidarność 1980–1981, Wyd. "Aneks", Londyn 1991
  • Stanisław Kania - profil na stronie IPN.gov.pl