Zbigniew Messner
| Zbigniew Messner | |
| Data i miejsce urodzenia | 13 marca 1929 Stryj |
| Premier Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej | |
| Przynależność polityczna | Polska Zjednoczona Partia Robotnicza |
| Okres urzędowania | od 6 listopada 1985 do 19 września 1988 |
| Poprzednik | Wojciech Jaruzelski |
| Następca | Mieczysław Rakowski |
| Poseł IX kadencji Sejmu PRL | |
| Przynależność polityczna | Polska Zjednoczona Partia Robotnicza |
| Okres urzędowania | od 13 października 1985 do 3 czerwca 1989 |
Zbigniew Messner (ur. 13 marca 1929 w Stryju) – działacz państwowy, premier PRL w latach 1985–1988, poseł na Sejm PRL IX kadencji, profesor, ekonomista, pracownik naukowy.
Studia ukończył w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Katowicach, w 1961 doktoryzował się na tej uczelni. W 1977 uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. Od 1968 prorektor, a od 1975 do 1982 rektor tej uczelni.
Członek PZPR; od 1981 w Biurze Politycznym KC, równolegle sekretarz KW PZPR w województwie katowickim.
Wicepremier ds. ekonomicznych od 1983 roku, 6 listopada 1985 roku – po mianowaniu Wojciecha Jaruzelskiego na funkcję Przewodniczącego Rady Państwa – powołany na Prezesa Rady Ministrów. Jako ekonomista miał się zająć wprowadzaniem trudnych reform gospodarczych ("drugiego etapu reformy"), które w jego wydaniu okazały się kompletnym fiaskiem. Społeczeństwo w referendum w 1987 wypowiedziało się przeciwko proponowanemu "radykalnemu uzdrowieniu gospodarki" oraz odrzuciło "polski model głębokiej demokratyzacji życia politycznego".
W wyniku klęski referendum 19 września 1988 Messner złożył dymisję.
W Biurze Politycznym pozostawał do X plenum KC PZPR w grudniu 1988, kiedy to generał Wojciech Jaruzelski przeprowadził rekonstrukcję BP. Z Biura odeszli wówczas, obok Messnera, między innymi: Józef Baryła, Tadeusz Porębski oraz Zofia Stępień. Do rozwiązania PZPR w styczniu 1990 pozostawał w składzie Komitetu Centralnego.
Członek Rady Państwa aż do jej rozwiązania w 1989 roku.
Poseł na Sejm w latach 1985–1989. Kandydował bez powodzenia na posła w czerwcowych wyborach z 1989; powrócił do działalności naukowej.
Jest autorem licznych książek i publikacji z zakresu ekonomii, przede wszystkim zastosowań informatyki w ekonomii i rachunkowości. Ostatnia publikacja książkowa: Teoretyczne podstawy rachunkowości, Warszawa 1994.
Był przewodniczącym Komisji Egzaminacyjnej Krajowej Izby Biegłych Rewidentów. Obecnie jest prezesem Stowarzyszenia Księgowych.
Zobacz też [edytuj]
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||
