Bohr (pierwiastek)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pierwiastka bohr (l.a. 107) nie należy mylić z pierwiastkiem bor (l.a. 5).

Bohr
seaborg ← bohr → has
Ogólne informacje
Nazwa, symbol, l.a.

bohr, Bh, 107
(łac. bohrium)

Grupa, okres, blok

7 (VIIB), 7, d

Stopień utlenienia

VII

Właściwości metaliczne

metal przejściowy

Masa atomowa

270 u

Numer CAS

54037-14-8

Bohr (Bh, łac. bohrium), wcześniej unnilseptium (Uns) – pierwiastek chemiczny, metal przejściowy z grupy manganowców. Nie występuje naturalnie na Ziemi. Nazwa pochodzi od nazwiska duńskiego fizyka Nielsa Bohra.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Został pierwszy raz wytworzony w 1976 roku przez Rosjan pod kierownictwem Jurija Oganiesiana w Zjednoczonym Instytucie Badań Jądrowych w Dubnej. Wytworzono tam izotop 261Bh z okresem połowicznego rozpadu około 10 ms. Atomy bohru uzyskano przez bombardowanie 204Bi jądrami 54Cr.

W roku 1981 niemiecki zespół naukowców kierowany przez Petera Armbrustera i Gottfieda Münzenberga w Darmstadt dokonał innej przemiany jądrowej i uzyskał izotop 262Bh.

Niemcy zaproponowali nazwać go nielsbohr (Ns), aby uhonorować Nielsa Bohra, a Rosjanie chcieli nadać mu nazwę dubn. W roku 1994 komitet IUPAC zaproponował nazwanie pierwiastka 107 na cześć Bohra. W roku 1997 międzynarodowa społeczność nadała mu dzisiejszą nazwę.

Wymowa[edytuj | edytuj kod]

Komisja Nomenklatury Polskiego Towarzystwa Chemicznego zaleca wymowę litery „h” w nazwie „bohr”, aby odróżnić go od pierwiastka boru (B)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zofia Stasicka, Przewodnicząca Komisji Nomenklatury Nieorganicznej PTCh: Nazwy pierwiastków 104 -109, Orbital 5/99.