Lorens

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lorens
nobel ← lorens → rutherford
przewidywane rozmieszczenie elektronów na powłokach w atomie Lr
przewidywane rozmieszczenie elektronów na powłokach w atomie Lr
Ogólne informacje
Nazwa, symbol, l.a. lorens, Lr, 103
(łac. lawrencium)
Grupa, okres, blok , 7, d
Stopień utlenienia III
Właściwości metaliczne aktynowiec
Masa atomowa 262,1097 u[1]
Numer CAS 22537-19-5
PubChem 31192[2]

Lorens (Lr, łac. lawrencium), dawniej oznaczany także Lw – syntetyczny pierwiastek chemiczny, nieposiadający stabilnych izotopów i niewystępujący w przyrodzie. Nazwa pochodzi od nazwiska fizyka Ernesta O. Lawrence'a.

Zgodnie z terminologią IUPAC lorens jest zaliczany do aktynowców. Także zgodnie z terminologią IUPAC należy on do bloku d[3], przez co jest jedynym aktynowcem z okresu 7, który nie należy do bloku f. Poprzez przynależność do bloku d, należy on do grupy skandowców.

Według reguły Madelunga, konfiguracja elektronowa lorensu w stanie podstawowym powinna posiadać jeden elektron na podpowłoce 6d. Jednakże ze względu na efekty relatywistyczne przewiduje się że w stanie podstawowym lorens posiada jeden elektron na podpowłoce 7p[4]. Rzeczywista konfiguracja nie została dotąd zbadana, ze względu na krótki czas życia znanych izotopów.

Historia odkrycia[edytuj]

Pierwiastek ten został otrzymany przez Alberta Ghiorso, Torbjørna Sikkelanda, Almona Larsha i Roberta M. Latimera 14 lutego 1961 r. w Berkeley Radiation Laboratory, na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. Został otrzymany przez bombardowanie próbki 3 miligramów mieszaniny 3 izotopów kalifornu jonami 10B i 11B z użyciem akceleratora HILAC[5]. Otrzymana próbka pierwiastka pozwoliła na detekcję jego istnienia, ale nie było możliwości zbadania jego własności chemicznych.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy[edytuj]

  1. Masa najstabilniejszego izotopu. Za: Standard atomic weights (2005). W: CRC Handbook of Chemistry and Physics. David R. Lide (red.). Wyd. 88. Boca Raton: CRC Press, 2007, s. 1-7–1-8. ISBN 9780849304880.
  2. Lorens – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  3. Mendeleev's Periodic Table Is Finally Completed and What To Do about Group 3. IUPAC. [dostęp 2014-05-11].
  4. E. Eliav, U. Kaldor, Y. Ishikawa. Transition energies of ytterbium, lutetium, and lawrencium by the relativistic coupled-cluster method. „Phys. Rev. A”. 52, s. 291–296, 1995. DOI: 10.1103/PhysRevA.52.291. 
  5. Albert Ghiorso, Torbjørn Sikkeland Sikkeland, Almon E. Larsh, Robert M. Latimer. New Element, Lawrencium, Atomic Number 103. „Physical Review Letters”. 6. 9. s. 473-475.