Kościół św. Gotarda w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół św. Gotarda w Poznaniu
(nieistniejący)
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Wezwanie św. Gotarda
brak współrzędnych

Kościół św. Gotarda – nieistniejący kościół rzymskokatolicki, który zlokalizowany był w Poznaniu, w miejscu późniejszego klasztoru Dominikanów na ul. Stawnej róg Garbar.

Kościół powstał między 1131 a 1244. Wezwanie upamiętniało św. Gotarda z Hildesheim, którego kult był tamtych czasach bardzo popularny. Nadanie imienia patrona świadczyło o silnych ówczesnych związkach Poznania z Saksonią.

W 1244 książę Przemysł I nadał Dominikanom plac na lewym brzegu Warty, w tym kościół św. Gotarda, pod planowany nowy klasztor. W zamian biskup Bogufał II otrzymał kościół św. Wojciecha na Wzgórzu Św. Wojciecha. Kościół św. Gotarda uległ rozbiórce. Osadzenie Dominikanów było jednym z pierwszych kroków przygotowawczych do lokacji miasta lewobrzeżnego (1253).

Kościół św. Gotarda był jednym z trzech istniejących na lewym brzegu rzeki, przed lokacją miasta tamże (oprócz świątyń św. Wojciecha i św. Marcina).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. T.Tyc, O kościółku św. Gotarda i kulcie tego świętego, w: Kronika Miasta Poznania - Antologia, Rada Miasta Poznania, Poznań, 1991, ss.33-39, ISSN ISSN 0137-3552