Kościół św. Ojca Pio w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół św. Ojca Pio w Poznaniu
kościół parafialny
Ilustracja
Widok ogólny założenia parafialnego z południa
i figura Ojca Pio
Państwo

 Polska

Województwo

 wielkopolskie

Miejscowość

Poznań

Adres

Melchiora Wańkowicza 2, 60-461 Poznań

Wyznanie

katolickie

Kościół

rzymskokatolicki

Parafia

św. Ojca Pio z Pietrelciny w Poznaniu

Wezwanie

św. Ojca Pio

Położenie na mapie Poznania
Mapa konturowa Poznania, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Ojca Pio w Poznaniu”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Ojca Pio w Poznaniu”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Ojca Pio w Poznaniu”
Ziemia52°26′44,87″N 16°52′20,73″E/52,445797 16,872425
Strona internetowa

Kościół św. Ojca Piorzymskokatolicki kościół parafii św. Ojca Pio z Pietrelciny, zlokalizowany w Poznaniu na Strzeszynie, przy ul. Melchiora Wańkowicza 2a. Od 2017 wielkopostny kościół stacyjny.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wnętrze baraku-kaplicy

14 września 2003 odprawiono tu pierwszą mszę – przy krzyżu od strony ul. Literackiej (krzyż był darem parafii Matki Bożej Pocieszenia). Parafię erygował arcybiskup Stanisław Gądecki 29 lutego 2004[1]. 22 września 2003 przyszła parafia otrzymała relikwie Ojca Pio. Do budowy kościoła na zakupionej uprzednio działce przystąpiono 16 lipca 2004. W tym czasie tymczasowo za miejsce kultu służył blaszany barak. W 2010 zakończono ocieplanie i tynkowanie ścian zewnętrznych domu parafialnego i kościoła, otynkowano też wnętrze kościoła. Od 2013 roku msze były już odprawiane w nowym budynku, wybrukowane zostało także otoczenie kościoła i zakrystii. Przy skrzyżowaniu ul. Puszkina i Wańkowicza powstała kapliczka Matki Bożej Fatimskiej.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Kościół jest orientowany i posiada wysoką wieżę (33 metry), która miała być dominantą widokową osiedla, ale postawienie w sąsiedztwie świątyni kilkupiętrowych bloków osłabiło ten efekt urbanistyczny. Rozeta z witrażem (symbol hostii) nawiązuje do analogicznego detalu kościoła Matki Boskiej Bolesnej na Łazarzu. Długość obiektu wynosi 45 metrów, rozpiętość transeptu – 26 metrów, wysokość dachu nawy w kalenicy – 16 metrów, całkowita powierzchnia użytkowa – 800 m² (przyziemie). Ściany wykonano z bloczków ceramicznych (wzmocnienia z belek żelbetowych), a wieżę w dolnej partii z żelbetu, w górnej z ram żelbetowych wypełnionych cegłą[1].

Architektura kościoła jest bardzo tradycyjna – nawiązuje do wielkopolskich realizacji z końca XIX i początków XX wieku, w tym do projektów Rogera Sławskiego. Obiekt zaprojektował zespół pod kierownictwem Borysa Siewczyńskiego: Robert Ast, Monika Siewczyńska, Borys Siewczyński, Arkadiusz Pawlik i Mikołaj Jankowski. Za aranżację wnętrza odpowiadał Tomasz Matusewicz (m.in. płaskorzeźbione Oko opatrzności, stacje drogi krzyżowej, rzeźby św. Rity i św. Antoniego)[1].

W pobliżu kościoła stoi głaz granitowy z figurą Ojca Pio. Figurę tę sprowadził ks. Andrzej Herkt z San Giovanni Rotondo[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Joanna Paradowska, Kościół pod wezwaniem św. Ojca Pio na Strzeszynie, w: Kronika Miasta Poznania, nr 3/2013, s.203-214, ISSN 0137-3552

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]